Trwa kampania wzajemnej dyskredytacji dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych oboz\u00f3w politycznych w Polsce. Po pogardliwych moherach, kt\u00f3re odnosz\u0105 si\u0119 do s\u0142uchaczek radia Maryja, zwolennik\u00f3w PiS etc. , oraz po lemingach \u2013 bezmy\u015blnych, zbiorowych samob\u00f3jcach z kr\u0119gu Platformy, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o zdrajcach i zaprza\u0144cach,\u00a0 pojawiaj\u0105 si\u0119 \u201estraszni mieszczenie\u201d spod znaku Tuska i \u201ePolityki\u201d.<\/p>\n
Piotr Gociek, z \u201eUwa\u017cam Rze\u201d i Radia Wnet, og\u0142osi\u0142 w \u201eRz\u201d pamflet na zwolennik\u00f3w obozu rz\u0105dz\u0105cego, jako\u00a0 \u201estrasznych mieszczan\u201d. W\u0142a\u015bciwie nie bardzo wiadomo, po co red. Gociek rozpisa\u0142 si\u0119 na prawie dwie strony (w \u017cargonie \u2013 kolumny) skoro jego artyku\u0142\u00a0 mo\u017cna skr\u00f3ci\u0107 do jednego zdania: tylko ludzie mali, ograniczeni i bez ambicji popieraj\u0105 rz\u0105d.<\/p>\n
Oto niekt\u00f3re cechy nowego mieszczanina zapatrzonego w Platform\u0119, Tuska i \u201ePolityk\u0119\u201d,\u00a0 oczywi\u015bcie wszystkie te cechy s\u0105 negatywne: jest zapalonym konsumentem, lubi wyprzeda\u017ce, szybko przywi\u0105zuje si\u0119 do marek, wydaje pieni\u0105dze samolubnie, zaci\u0105ga kredyty, wierzy w rozw\u00f3j gospodarczy, brzydzi si\u0119 polityk\u0105, kt\u00f3r\u0105 pozostawia innym, kieruje si\u0119 opiniami celebryt\u00f3w i salonowych publicyst\u00f3w, nie anga\u017cuje si\u0119 w \u017cadne formy wolontariatu, nie interesuj\u0105 go inicjatywy obywatelskie, jest\u00a0 niech\u0119tny tradycji, kt\u00f3ra pachnie mu moherem i babci\u0105, nie rozumie Wielkich Spraw \u2013 tylko w\u0142asne korzy\u015bci,\u00a0 chcia\u0142by wszystko mie\u0107 ju\u017c, zaraz, , nie rozumie, \u017ce Zach\u00f3d jest bogatszy, jego idolem jest Donald Tusk, natomiast gardzi lud\u017ami, kt\u00f3rzy na drabinie spo\u0142ecznej stoj\u0105 ni\u017cej od niego (policjant, stra\u017cnik, Ukrainka). Z polityki nie rozumie nic. \u201eNie przypadkiem sztandarowy tygodnik strasznych mieszczan \u2013 \u2018Polityka\u2019 –\u00a0 ch\u0119tnie zamawia tekstu u Roberta Krasowskiego, kt\u00f3ry wszystko t\u0142umaczy osobistymi ambicjami polityk\u00f3w, ich dba\u0142o\u015bci\u0105 o w\u0142asn\u0105 kas\u0119\u201d. \u201eTo mi\u00f3d na serce strasznego mieszczanina\u201d.<\/p>\n
Wsp\u00f3\u0142cze\u015bni straszni mieszczanie to \u2013 pisze\u00a0 Gociek \u2013 spadkobiercy przedwojennych mieszczan, pop\u0142uczyna mentalno\u015bci nowej klasy \u015bredniej wytworzonej przez komunizm, i wreszcie warstwa, kt\u00f3ra wykszta\u0142ci\u0142a si\u0119 po 1989 roku: Dawny ko\u0142tun socjalistyczny przekwalifikowa\u0142 si\u0119 na kapitalist\u0119 i wyznawc\u0119 wolnego rynku, ale \u201eodpowiednio ustawionego\u201d, ze wsparciem postkomunistycznego bank\u00f3w, urz\u0119dnik\u00f3w i s\u0142u\u017cb. Oczywi\u015bcie, straszny mieszczanin zapatrzony jest w Europ\u0119, jest bezrefleksyjny, stadnie g\u0142osuje na t\u0119 sam\u0105 o\u015bwiecon\u0105 i post\u0119pow\u0105 grup\u0119 polityk\u00f3w, kt\u00f3rzy niczego ode\u0144 nie wymagaj\u0105,\u00a0 byle nie zawraca\u0107 mu g\u0142owy rodzin\u0105, dzie\u0107mi, ojczyzn\u0105, byle by\u0142o \u201ebyczo\u201d.<\/p>\n
Tyle Piotr Gociek. Jego artyku\u0142 rzeczywi\u015bcie jest \u201ebyczy\u201d \u2013 wszystko jest proste: ludzie, kt\u00f3rzy g\u0142osuj\u0105 na Platform\u0119, to bezm\u00f3zgie, zdemoralizowane kreatury, wyzute z uczu\u0107 wy\u017cszych,\u00a0 nie kochaj\u0105 nawet w\u0142asnej rodziny, ani ojczyzny, a co dopiero s\u0142u\u017c\u0105cej czy piel\u0119gniarki, stroni\u0105 od wolontariatu, licz\u0105 si\u0119 dla nich tylko pieni\u0105dze, kariera i \u015bwi\u0119ty spok\u00f3j. Ciekawe, co by pan Gociek powiedzia\u0142 o dziesi\u0105tkach tysi\u0119cy wolontariuszy kwestuj\u0105cych na Wielk\u0105 Orkiestr\u0119 Owsiaka, czy przyby\u0142ych na spotkanie z prezydentami Niemiec i Polski na przystanku Woodstock. Z\u00a0 wywodu pana Go\u0107ka wynika, \u017ce cz\u0142owiek, kt\u00f3ry ma jakiekolwiek idea\u0142y, jest uformowany przez polsk\u0105 tradycj\u0119 patriotyczn\u0105, kieruje si\u0119 warto\u015bciami wy\u017cszymi ni\u017c w\u0142asna wygoda, nie g\u0142osuje na Platform\u0119, nie czyta \u201ePolityki\u201d, nie s\u0142ucha Radia TOK FM. Taki cz\u0142owiek g\u0142osuje zapewne na idealist\u00f3w, kt\u00f3rzy rozdaj\u0105 swoje pieni\u0105dze, wszystkie urlopy przeznaczaj\u0105 na wolontariat, s\u0105 honorowymi krwiodawcami itd., czyli na ojca – dyrektora, Antoniego Macierewicza, Zbigniewa Ziobr\u0119, Jaros\u0142awa Kurskiego, Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego, Ryszarda Czarneckiego, agenta Tomka, Micha\u0142a Hoffmana, czyta \u201eUwa\u017cam Rze\u201d, s\u0142ucha Radia Maryja, ogl\u0105da Telewizj\u0119 Trwam, \u015bmieszy go Janusz Rewi\u0144ski, a poczucie zadowolenia czerpie z przekonania, \u017ce jest lepszy od strasznych mieszczan, leming\u00f3w i hien.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Trwa kampania wzajemnej dyskredytacji dw\u00f3ch g\u0142\u00f3wnych oboz\u00f3w politycznych w Polsce. Po pogardliwych moherach, kt\u00f3re odnosz\u0105 si\u0119 do s\u0142uchaczek radia Maryja, zwolennik\u00f3w PiS etc. , oraz po lemingach \u2013 bezmy\u015blnych, zbiorowych samob\u00f3jcach z kr\u0119gu Platformy, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o zdrajcach i zaprza\u0144cach,\u00a0 pojawiaj\u0105 si\u0119 \u201estraszni mieszczenie\u201d spod znaku Tuska i \u201ePolityki\u201d. Piotr Gociek, z \u201eUwa\u017cam Rze\u201d […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1544"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1544"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1544\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1548,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1544\/revisions\/1548"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1544"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1544"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1544"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}