G\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 wybuchu w \u201eRzeczpospolitej\u201d jest \u2013 delikatnie pisz\u0105c \u2013 mieszanka pasji politycznej, przerostu ambicji oraz ekonomicznej walki o \u017cycie.<\/p>\n
Przez pasj\u0119 polityczn\u0105 rozumiem zaanga\u017cowanie po stronie opozycji, id\u0105ce tak daleko, \u017ce ka\u017cdy fakt podwa\u017caj\u0105cy oficjaln\u0105 wersj\u0119 katastrofy smole\u0144skiej jest na wag\u0119 z\u0142ota, wszystko co dyskredytuje wersj\u0119 komisji Millera i w\u0142adz pa\u0144stwowych jest cenne. A takich fakt\u00f3w jest zawsze za ma\u0142o, apetyt na do\u0142o\u017cenie rz\u0105dowi jest zawsze nienasycony. Gdy fakt\u00f3w brak – lub prokurator generalny prosi o kilka miesi\u0119cy cierpliwo\u015bci \u2013 nale\u017cy je wymy\u015bli\u0107. Tak dalece zaanga\u017cowane, stronnicze dziennikarstwo doprowadzi\u0142o do kryzysu w \u201eRzeczpospolitej\u201d.<\/p>\n
Przez przerost ambicji rozumiem tak\u0105 sytuacj\u0119, kiedy nawet inteligentny i sprawny dziennikarz, jakim niew\u0105tpliwie jest Cezary Gmyz, nie umie si\u0119 powstrzyma\u0107, ograniczy\u0107 w swojej interpretacji przes\u0142anek, nie potrafi na\u0142o\u017cy\u0107 w\u0119dzide\u0142 swojej fantazji. W zawodzie dziennikarskim ambicje i konkurencja graj\u0105 du\u017c\u0105 rol\u0119, zw\u0142aszcza, gdy media znajduj\u0105 si\u0119 w kryzysie, coraz trudniej o prac\u0119, przetrwaj\u0105 tyko najsilniejsi. Redaktor Gmyz, bardzo obrotny, co i rusz przynosi\u0142 stare i nowe rewelacje, np. o tym, \u017ce MSZ Sikorskiego jest \u201eprzechowalni\u0105 agent\u00f3w\u201d etc. \u0179r\u00f3d\u0142a redaktora\u00a0 wydawa\u0142y si\u0119 dobrze ulokowane i ukryte w s\u0142u\u017cbach dobrze poinformowanych i rozpolitykowanych. Ambicja ponios\u0142a go do tego stopnia, \u017ce nawet po wpadce z trotylem i gliceryn\u0105 w samolocie prezydenckim, obstawa\u0142 przy swoim, z niczego si\u0119 nie wycofywa\u0142, ba, by\u0142 zadowolony, \u017ce redakcja \u201eRz\u201d w kolejnej wersji o\u015bwiadczenia wycofa\u0142a przeprosiny. Co prawda nie ma za co przeprasza\u0107, ale redaktor naczelny, Tomasz Wr\u00f3blewski odda\u0142 si\u0119 do dyspozycji (czytaj zaoferowa\u0142 rezygnacj\u0119) rady nadzorczej i wydawcy. Je\u017celi nie ma powodu \u2013 to sk\u0105d taki gest? Nazajutrz po wpadce z trotylem, na czo\u0142\u00f3wce \u201eRz\u201d czytamy: \u201ePrawda za p\u00f3\u0142 roku\u201d. Brzmi to dziwnie, skoro prawda zosta\u0142a og\u0142oszona wczoraj. Niepohamowane ambicje spowodowa\u0142y naruszenie standard\u00f3w rzetelnego dziennikarstwa. (Ciekawe, co na ten temat powie Stowarzyszenie Dziennikarzy Polskich z red. Skowro\u0144skim na czele?).<\/p>\n
Kolejn\u0105 przyczyn\u0105 wpadki \u201eRz\u201d mog\u0105 by\u0107 realia ekonomiczne, nieustanny spadek sprzeda\u017cy i wp\u0142yw\u00f3w z og\u0142osze\u0144 w mediach drukowanych. Pod tym wzgl\u0119dem \u201eRz\u201d nie jest wyj\u0105tkiem, kryzys obj\u0105\u0142 prawie wszystkich, aczkolwiek szczeg\u00f3lnie mocno\u00a0 dotkn\u0105\u0142 \u201eRz\u201d\u00a0 i jej wydawca masowo zwalnia\u0142 pracownik\u00f3w. Nie wykluczone, \u017ce zwyczajna walka o byt doprowadzi\u0142a do rozlu\u017anienia kryteri\u00f3w rzetelnego dziennikarstwa.<\/p>\n
\u201eSensacja\u201d z trotylem to pi\u0119kny prezent dla polityk\u00f3w. Janusz Palikot, w gor\u0105cej wodzie k\u0105pany, natychmiast za\u017c\u0105da\u0142 dymisji Tuska. Prezes PiS i jego media rozwin\u0119\u0142y op\u0119ta\u0144cz\u0105 kampani\u0119, m\u00f3wi\u0105c ju\u017c wprost o morderstwie, zamordowaniu 96 os\u00f3b z prezydentem na czele. J\u0119zyk Macierewicza sta\u0142 si\u0119 j\u0119zykiem PiS, w\u0142\u0105cznie z prezesem Kaczy\u0144skim, kt\u00f3ry jeszcze kilka dni temu wyst\u0119powa\u0142 jako zr\u00f3wnowa\u017cony polityk, pe\u0142en troski o gospodark\u0119, polityk\u0119 prorodzinn\u0105 etc. Porzucenie wizerunku zatroskanego gospodarza na rzecz wojowniczego m\u015bciciela mo\u017ce zaszkodzi\u0107 pozycji PIS i by\u0107 korzystne dla Platformy. Niekt\u00f3rzy ju\u017c m\u00f3wi\u0105, \u017ce wyskok \u201eRz\u201d to by\u0142a prowokacja Platformy, a prezes da\u0142 si\u0119 nabra\u0107.<\/p>\n
Polityka smole\u0144ska PiS przynosi jednak owoce. 1\/3 spo\u0142ecze\u0144stwa wierzy w zamach, 2\/3 godzi si\u0119 na komisj\u0119 mi\u0119dzynarodow\u0105. To pierwsze jest smutne, \u015bwiadczy o tym, jak znaczna cz\u0119\u015b\u0107 obywateli jest podatna na teorie spiskowe, odporna na argumenty. To drugie (komisja mi\u0119dzynarodowa) stawia rz\u0105d przed dylematem \u2013 albo b\u0119dzie przeciwko komisji mi\u0119dzynarodowej i tym samym b\u0119dzie oskar\u017cany o tch\u00f3rzostwo, albo wyrazi zgod\u0119 \u2013 wtedy przekre\u015bli wszystko, czego dotychczas w sprawie przyczyn katastrofy broni\u0142.<\/p>\n
Tym samym prowokacja dziennikarska rani\u0142a wszystkich, od jej autor\u00f3w a\u017c po\u00a0 reputacj\u0119 naszego pa\u0144stwa.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
G\u0142\u00f3wn\u0105 przyczyn\u0105 wybuchu w \u201eRzeczpospolitej\u201d jest \u2013 delikatnie pisz\u0105c \u2013 mieszanka pasji politycznej, przerostu ambicji oraz ekonomicznej walki o \u017cycie. Przez pasj\u0119 polityczn\u0105 rozumiem zaanga\u017cowanie po stronie opozycji, id\u0105ce tak daleko, \u017ce ka\u017cdy fakt podwa\u017caj\u0105cy oficjaln\u0105 wersj\u0119 katastrofy smole\u0144skiej jest na wag\u0119 z\u0142ota, wszystko co dyskredytuje wersj\u0119 komisji Millera i w\u0142adz pa\u0144stwowych jest cenne. A […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1636"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1636"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1636\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1638,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1636\/revisions\/1638"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1636"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1636"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1636"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}