
{"id":201,"date":"2007-01-15T07:55:11","date_gmt":"2007-01-15T06:55:11","guid":{"rendered":"http:\/\/passent.blog.polityka.pl\/?p=201"},"modified":"2007-01-15T07:55:11","modified_gmt":"2007-01-15T06:55:11","slug":"wniosek-o-autolustracje","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/2007\/01\/15\/wniosek-o-autolustracje\/","title":{"rendered":"Wniosek o autolustracj\u0119"},"content":{"rendered":"<p>30 listopada 2006 r. TVP nada\u0142a program Anity Gargas i Doroty Kani \u201eMisja specjalna\u201d, w kt\u00f3rym zosta\u0142em znies\u0142awiony i kt\u00f3ry ur\u0105ga\u0142 elementarnym normom rzetelno\u015bci dziennikarskiej. W prasie nie brak\u0142o g\u0142os\u00f3w krytycznych, w\u0142\u0105cznie z nazwaniem tego programu \u201elinczem\u201d.<\/p>\n<p>19 grudnia 2006 r. w S\u0105dzie Lustracyjnym podpisa\u0142em O\u015bwiadczenie lustracyjne i z\u0142o\u017cy\u0142em wniosek o autolustracj\u0119:<\/p>\n<p align=\"center\">&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p align=\"right\">Warszawa, 19 grudnia 2006 r.<br \/>\n\u00a0<br \/>\n\u00a0<\/p>\n<p align=\"left\">Daniel Passent<br \/>\nWarszawa, ul. \u2026<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p align=\"right\">S\u0104D APELACYJNY<br \/>\nV WYDZIA\u0141 LUSTRACYJNY<br \/>\nul. Chopina 1<br \/>\n00-558 Warszawa<br \/>\n\u00a0<\/p>\n<p align=\"center\">WNIOSEK O AUTOLUSTRACJ\u0118<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p>W oparciu o artyku\u0142 18A Ustawy z 11 kwietnia 1997 roku \u201eO ujawnieniu pracy lub s\u0142u\u017cby w organach bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa lub wsp\u00f3\u0142pracy z nimi w latach 1944-1990 os\u00f3b pe\u0142ni\u0105cych funkcje publiczne\u201d (Dziennik Ustaw nr 70 pozycja 443, z p\u00f3\u017aniejszymi zmianami), jako dziennikarz i by\u0142y ambasador wnosz\u0119 o wszcz\u0119cie procesu lustracyjnego celem stwierdzenia zgodno\u015bci z prawd\u0105 za\u0142\u0105czonego i podpisanego przeze mnie o\u015bwiadczenia lustracyjnego, to jest, \u017ce nie pracowa\u0142em ani nie by\u0142em \u015bwiadomym i tajnym wsp\u00f3\u0142pracownikiem organ\u00f3w bezpiecze\u0144stwa\u00a0pa\u0144stwa w rozumieniu artyku\u0142\u00f3w II i IV powo\u0142anej Ustawy.<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p align=\"center\">UZASADNIENIE<\/p>\n<p>W programie \u201eMisja specjalna\u201d emitowanym przez Telewizj\u0119 Polsk\u0105 30 listopada 2006 roku, (za\u0142.1) wymieniono moje nazwisko jako wsp\u00f3\u0142pracownika kontrwywiadu o pseudonimach \u201eJohn\u201d i \u201eDaniel\u201d, zwerbowanego w latach \u201epi\u0119\u0107dziesi\u0105tych\u201d. Zaprzeczam tej k\u0142amliwej informacji, albowiem nie by\u0142em \u015bwiadomym i tajnym wsp\u00f3\u0142pracownikiem \u017cadnych s\u0142u\u017cb bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa. Jestem dziennikarzem z pi\u0119\u0107dziesi\u0119cioletnim do\u015bwiadczeniem, autorem setek, je\u015bli nie tysi\u0119cy artyku\u0142\u00f3w, program\u00f3w radiowych i telewizyjnych, autorem i\u00a0t\u0142umaczem kilkunastu ksi\u0105\u017cek. Podstaw\u0105 mojej dzia\u0142alno\u015bci jest wiarygodno\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 instytucja zaufania publicznego, jak\u0105 jest Telewizja Polska, usi\u0142uje przekre\u015bli\u0107, skazuj\u0105c mnie na \u015bmier\u0107 cywiln\u0105.<\/p>\n<p>W tej sytuacji wyst\u0119puj\u0119\u00a0 z wnioskiem o autolustracj\u0119 przed niezawis\u0142ym s\u0105dem, kt\u00f3ry jako jedyny mo\u017ce mnie oczy\u015bci\u0107 z bezpodstawnego zarzutu. Skoro instytucja zaufania publicznego, jak\u0105 jest Telewizja Polska, uzna\u0142a mnie za osob\u0119 publiczn\u0105, kt\u00f3ra zas\u0142uguje na publiczn\u0105 \u201elustracj\u0119\u201d, b\u0119d\u0105c\u0105\u00a0niczym innym ni\u017c egzekucj\u0105, uwa\u017cam, \u017ce w stosunku do mojej osoby mo\u017cna zasadnie zastosowa\u0107 przepis artyku\u0142u 18A powo\u0142anej Ustawy, m\u00f3wi\u0105cy o szczeg\u00f3lnie uzasadnionych przypadkach, w kt\u00f3rych mo\u017cliwa jest autolustracja.<\/p>\n<p>Wyst\u0119puj\u0105c z niniejszym wnioskiem pragn\u0119 nie tylko broni\u0107 swojego dobrego imienia, ale kieruj\u0119 si\u0119 dobrem spo\u0142ecznym i publicznym, kt\u00f3re wymaga, aby k\u0142amliwe oskar\u017cenia, nie poparte \u017cadnymi dowodami, nie by\u0142y rzucane przez instytucje zaufania publicznego, marnotrawi\u0105ce w ten spos\u00f3b zaufanie, jakim powinny si\u0119 cieszy\u0107, a tak\u017ce powoduj\u0119 si\u0119\u00a0 konieczno\u015bci\u0105 dotarcia do prawdy przez osob\u0119 poszkodowan\u0105.<\/p>\n<p>Daniel Passent<br \/>\nZa\u0142\u0105cznik\u00a0 1 \u2013 Dyskietka zawieraj\u0105ca program \u201eMisja specjalna\u201d<br \/>\nZa\u0142\u0105cznik 2\u00a0\u00a0 &#8211; O\u015bwiadczenie<\/p>\n<p>Za\u0142\u0105cznik nr 2<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p align=\"center\">O\u015aWIADCZENIE<\/p>\n<p align=\"center\">\u00a0<\/p>\n<p align=\"left\">Ja, Daniel Passent, syn Bernarda i Izabeli, urodzony 28 IV 1938 r. w Stanis\u0142awowie, zamieszka\u0142y w Warszawie, ul. (\u2026), legitymuj\u0105cy si\u0119 dowodem osobistym<br \/>\nnr (\u2026), \u015bwiadomy odpowiedzialno\u015bci karnej za z\u0142o\u017cenie fa\u0142szywego o\u015bwiadczenia, po zapoznaniu si\u0119 z tre\u015bci\u0105 ustawy z dnia 11 kwietnia 1997 r. o ujawnieniu pracy lub s\u0142u\u017cby w organach bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa lub wsp\u00f3\u0142pracy z nimi w latach 1944-1990 os\u00f3b pe\u0142ni\u0105cych funkcje publiczne (Dz.U. Nr 70, poz.443), o\u015bwiadczam, \u017ce nie pracowa\u0142em, nie pe\u0142ni\u0142em s\u0142u\u017cby, ani nie by\u0142em \u015bwiadomym i tajnym wsp\u00f3\u0142pracownikiem organ\u00f3w bezpiecze\u0144stwa pa\u0144stwa w rozumieniu art. 2 i 4 powo\u0142anej ustawy.<\/p>\n<p>Daniel Passent<\/p>\n<p>\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0<br \/>\nWarszawa, 19 grudnia 2006 roku<\/p>\n<p align=\"center\">&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211;\u00a0<\/p>\n<p>\u00a0<\/p>\n<p>10 stycznia 2007 r. odby\u0142o si\u0119 posiedzenie S\u0105du Lustracyjnego, kt\u00f3ry m\u00f3j wniosek o autolustracj\u0119 oddali\u0142, poniewa\u017c nie pe\u0142ni\u0142em, nie pe\u0142ni\u0119, ani nie ubiegam si\u0119 o \u017cadne ze stanowisk wymienionych w obowi\u0105zuj\u0105cej Ustawie. Po otrzymaniu Postanowienia wraz z uzasadnieniem na pi\u015bmie, przys\u0142uguje mi prawo do za\u017calenia, z kt\u00f3rego zamierzam skorzysta\u0107.<\/p>\n<p>Szanuj\u0119 Wysoki S\u0105d oraz jego decyzje, ale nie mog\u0119 pogodzi\u0107 si\u0119 z tym, \u017ce mo\u017cna bezkarnie znies\u0142awi\u0107, a nie mo\u017cna si\u0119 broni\u0107 przed najbardziej kompetentnym s\u0105dem. Tryb cywilny, jaki\u00a0 niekt\u00f3rzy proponuj\u0105, redukuje spraw\u0119 do prywatnego sporu pomi\u0119dzy mn\u0105 a autorkami oszczerstwa. Tymczasem ja mam spraw\u0119 z Pa\u0144stwem Polskim \u2013 to pa\u0144stwowy instytut i pa\u0144stwowa telewizja zgotowa\u0142y mi ten los i tym kieruj\u0119 si\u0119 w moim post\u0119powaniu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>30 listopada 2006 r. TVP nada\u0142a program Anity Gargas i Doroty Kani \u201eMisja specjalna\u201d, w kt\u00f3rym zosta\u0142em znies\u0142awiony i kt\u00f3ry ur\u0105ga\u0142 elementarnym normom rzetelno\u015bci dziennikarskiej. W prasie nie brak\u0142o g\u0142os\u00f3w krytycznych, w\u0142\u0105cznie z nazwaniem tego programu \u201elinczem\u201d. 19 grudnia 2006 r. w S\u0105dzie Lustracyjnym podpisa\u0142em O\u015bwiadczenie lustracyjne i z\u0142o\u017cy\u0142em wniosek o autolustracj\u0119: &#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8212;&#8211; \u00a0 Warszawa, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/201"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=201"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/201\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=201"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=201"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=201"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}