Mia\u0142a by\u0107 lekcja demokracji partyjnej, przejaw postawy obywatelskiej, pokaz si\u0142y Platformy, \u0107wiczenie z debaty programowej i szlachetnej rywalizacji, wzmocnienie pozycji Donalda Tuska dzi\u0119ki bezpo\u015brednim wyborom, \u201euporz\u0105dkowanie sytuacji\u201d w partii, zako\u0144czenie konflikt\u00f3w wewn\u0119trznych, \u017ceby skupi\u0107 si\u0119 na rz\u0105dzeniu krajem. A jak jest?<\/p>\n
Demokracja partyjna okaza\u0142a si\u0119 ryzykown\u0105 improwizacj\u0105. Decyduj\u0105c si\u0119 (za namow\u0105 Tuska) na bezpo\u015bredni wyb\u00f3r przewodnicz\u0105cego, nie wzi\u0119to pod uwag\u0119 jak daleko posunie si\u0119 Jaros\u0142aw Gowin (i ewentualni\u00a0 inni rywale w przysz\u0142o\u015bci). Gowin da\u0142 przyk\u0142ad kampanii niszcz\u0105cej, bez pardonu atakowa\u0142 Tuska za \u201esprzeniewierzenie\u201d si\u0119 idea\u0142om Platformy, ostro krytykowa\u0142 w\u0142adze partii i rz\u0105d. Jaros\u0142aw Kaczy\u0144ski musia\u0142 go s\u0142ucha\u0107 z rozkosz\u0105. Mimo demokracji, program Gowina (wolno\u015b\u0107 gospodarcza + tradycyjne, polskie warto\u015bci) nie sta\u0142 si\u0119 przedmiotem dyskusji, gdy\u017c kampania nie mia\u0142a charakteru programowego. Donald Tusk nie podj\u0105\u0142 dyskusji. Inni milczeli. Taka demokracja to \u015bwietny argument dla lider\u00f3w innych partii, \u017ceby nie organizowa\u0107 podobnych wybor\u00f3w. \u2013 Oto jak wygl\u0105da \u201edemokracja partyjna\u201d \u00e1 la Platforma \u2013 mog\u0105 powiedzie\u0107.<\/p>\n
Mia\u0142 by\u0107 pokaz postawy obywatelskiej \u2013 zamiast tego otrzymali\u015bmy pokaz bierno\u015bci. Frekwencja by\u0142a rozczarowuj\u0105ca. Jak taka Platforma b\u0119dzie w stanie zach\u0119ci\u0107 swoich zwolennik\u00f3w, \u017ceby wzi\u0119li udzia\u0142 w kolejnych, tym razem \u201eprawdziwych\u201d wyborach? Ponad 7 proc. g\u0142os\u00f3w niewa\u017cnych to te\u017c nie jest pow\u00f3d do chwa\u0142y Donalda Tuska \u2013 raczej Grzegorza Schetyny.<\/p>\n
Mia\u0142 by\u0107 pokaz si\u0142y Platformy. Zamiast tego PO jawi si\u0119 jako partia bezw\u0142adna, bierna, bez temperamentu, \u017ceby nie powiedzie\u0107 bez \u017cycia. Na tym tle \u201esilny, zwarty i gotowy\u201d PiS tylko zyskuje.<\/p>\n
Mia\u0142o by\u0107 \u0107wiczenie z debaty programowej i szlachetnej rywalizacji. Do debaty (dos\u0142ownie i w przeno\u015bni) nie dosz\u0142o. Rywalizacja szlachetna nie by\u0142a, ze strony Gowina wyczuwa\u0142o si\u0119 wr\u0119cz wrogo\u015b\u0107 wobec Tuska, a ze strony premiera \u2013 lekcewa\u017cenie rywala.\u00a0 Na tle nieco ugrzecznionych\u00a0 prawybor\u00f3w Komorowski \u2013 Sikorski, kampania Gowin \u2013 Tusk przypomina\u0142a raczej pojedynek lider\u00f3w dw\u00f3ch wrogich oboz\u00f3w.<\/p>\n
Wbrew rachubom Donalda Tuska, \u017ce dzi\u0119ki bezpo\u015brednim wyborom jego pozycja si\u0119 umocni, sta\u0142o si\u0119 inaczej. Owszem, Tusk uzyska\u0142 bardzo silny mandat, zw\u0142aszcza jak na polityka, kt\u00f3ry od lat stoi na czele partii, ale nadspodziewanie dobry wynik Gowina wi\u0105\u017ce mu r\u0119ce. Gowin triumfuje, czuje si\u0119 zwyci\u0119zc\u0105 i si\u0119 z tym obnosi. Nawet je\u015bli g\u0142osowali na niego nie tylko jego zwolennicy, ale i r\u00f3\u017cnej ma\u015bci przeciwnicy Tuska \u2013 Gowin ma powody do satysfakcji. Nie ukrywa tego. Nie pojawi\u0142 si\u0119 obok rywala na og\u0142oszeniu wynik\u00f3w, nie zatelefonowa\u0142 z gratulacjami, na konferencji prasowej drwi\u0142 z Tuska, kwestionowa\u0142 wynik wybor\u00f3w dowodz\u0105c, \u017ce premier ma mniej ni\u017c 40 proc poparcia w swojej partii. Gowin zachowuje si\u0119 hardo i mimo przegranych wybor\u00f3w nie cofa si\u0119 ani o krok.<\/p>\n
Pozycja przewodnicz\u0105cego PO nie jest dzi\u015b mocniejsza ni\u017c przed wyborami. Problem Gowina\u00a0 pozosta\u0142 \u2013 ani go wyrzuci\u0107, ani z nim wsp\u00f3\u0142pracowa\u0107, bo Gowin stawia warunki, jak gdyby to on uzyska\u0142 80 proc. poparcia. Jak kto\u015b trafnie zauwa\u017cy\u0142, Gowin zachowuje si\u0119 jak koalicjant, kt\u00f3ry b\u0119dzie recenzowa\u0142 ka\u017cdy krok Tuska oraz rz\u0105du i zajmowa\u0142 stanowisko sprawa po sprawie. Tusk nie mo\u017ce na niego liczy\u0107. Gowin nie daje mu \u017cadnego kredytu. Kiedy obaj panowie wyci\u0105gaj\u0105 ku sobie r\u0119ce do wsp\u00f3\u0142pracy, to chyba nikt nie traktuje tego powa\u017cnie.<\/p>\n
Mia\u0142o by\u0107 uporz\u0105dkowanie sytuacji w Platformie \u2013 zamiast tego jest chaos i dezorientacja. Nadal s\u0105 trzej kr\u00f3lowie \u2013 Schetyna, Gowin i Tusk. Mia\u0142 by\u0107\u00a0 koniec konflikt\u00f3w wewn\u0105trz partii i skupienie na pracy rz\u0105du, ale nie uda\u0142o si\u0119. Chyba coraz mniej os\u00f3b wierzy, \u017ce z Gowinem na karku Donald Tusk i Platforma rozwi\u0105\u017c\u0105 swoje problemy i zerw\u0105 si\u0119 do lotu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Mia\u0142a by\u0107 lekcja demokracji partyjnej, przejaw postawy obywatelskiej, pokaz si\u0142y Platformy, \u0107wiczenie z debaty programowej i szlachetnej rywalizacji, wzmocnienie pozycji Donalda Tuska dzi\u0119ki bezpo\u015brednim wyborom, \u201euporz\u0105dkowanie sytuacji\u201d w partii, zako\u0144czenie konflikt\u00f3w wewn\u0119trznych, \u017ceby skupi\u0107 si\u0119 na rz\u0105dzeniu krajem. A jak jest?<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2017"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2017"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2017\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2036,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2017\/revisions\/2036"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2017"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2017"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2017"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}