To, co dzieje si\u0119 w Teatrze Powszechnym w Warszawie, to jeszcze jeden dow\u00f3d, \u017ce w Polsce mamy do czynienia z rewolucj\u0105 kulturaln\u0105 na wz\u00f3r chi\u0144ski. Ju\u017c od pewnego czasu m\u00f3wi\u0142o si\u0119, \u017ce w Powszechnym dziej\u0105 si\u0119 nies\u0142ychane rzeczy, ale brzmia\u0142y one tak absurdalnie, \u017ce ba\u0142em si\u0119 o tym pisa\u0107. Tymczasem Anna Natasza Czapska z \u201e\u017bycia Warszawy\u201d (29 b.m.) potwierdza, \u017ce to wszystko prawda, a ja dodaj\u0119 do tego kilka pikantnych szczeg\u00f3\u0142\u00f3w. Od kwietnia ub.r., na \u017cyczenie Zespo\u0142u, dyrektorem artystycznym teatru zosta\u0142 m\u0142ody re\u017cyser, Remigiusz Brzyk, kt\u00f3ry dobra\u0142 sobie kierownika literackiego w osobie Roberta Bolesto (dyrektorem naczelnym pozosta\u0142 sprawuj\u0105cy t\u0119 funkcje od 18 lat Krzysztof Rudzi\u0144ski, obecnie na zwolnieniu lekarskim, bo nie mo\u017ce si\u0119 dogada\u0107 z B&B). O ile Brzyk jest m\u0142ody, o tyle Bolesto jest b. m\u0142ody (29), zw\u0142aszcza jak na kierownika literackiego jednego z najbardziej znanych teatr\u00f3w w Polsce.<\/p>\n
Bolesto rozpocz\u0105\u0142 swoje urz\u0119dowanie od szczeniackiego (cisn\u0105 mi si\u0119 bardziej dosadne okre\u015blenia) ataku na ikon\u0119 Teatru Powszechnego, jednego z tw\u00f3rc\u00f3w jego wielko\u015bci, nie\u017cyj\u0105cego ju\u017c Zygmunta H\u00fcbnera, za\u0142o\u017cyciela teatru (re\u017cyserowa\u0142 m.in. niezapomnianego \u201eCesarza\u201d, kt\u00f3ry sta\u0142 si\u0119 manifestacj\u0105 polityczn\u0105, i \u201eGarderobianego\u201d z rewelacyjnym Pszoniakiem). Na fotografii-portrecie H\u00fcbnera, po kt\u00f3rym gabinet obj\u0105\u0142, Bolesto domalowa\u0142 m.in. oczy na czerwono, czerwony krawat oraz siusiaka (istnieje ju\u017c fotografia sprofanowanego portretu). W dziedzinie pracy umys\u0142owej Bolesto stworzy\u0142 regulamin pracy w Powszechnym, w kt\u00f3rym czytamy m.in.: \u201e(3) Nienawidzimy si\u0119 generalnie. (8) Pierdol naszego szanownego patrona. (9) M\u0142ody jebie starego.\u201d Dziennikarce \u201e\u017bW\u201d Bolesto da\u0142 do zrozumienia, \u017ce \u201eTP\u201d jest stetrycza\u0142y i \u201enie widzia\u0142 innego wyj\u015bcia\u201d, \u017ceby zapocz\u0105tkowa\u0107 dyskusj\u0119 o H\u00fcbnerze. Jest tak\u017ce przeciwny kultowi profesor\u00f3w (konkretnie chodzi o Zbigniewa Zapasiewicza, kt\u00f3ry jest jednym z filar\u00f3w teatru).<\/p>\n
Z wczorajszej \u201eGazety Wyborczej\u201d wynika, \u017ce Remigiusz Brzyk do ostatniej chwili oci\u0105ga\u0142 si\u0119 ze zwolnieniem Bolesty z pracy, z kolei sto\u0142eczne Biuro Teatr\u00f3w oci\u0105ga si\u0119 ze zwolnieniem Brzyka, kt\u00f3remu chce da\u0107 jeszcze szans\u0119. Ca\u0142a sprawa podlana jest sosem finansowym, mianowicie TP ma prawie milion z\u0142otych d\u0142ugu i m\u0142oda gwardia uzdrowicieli mia\u0142a go rozrusza\u0107, odnowi\u0107, doda\u0107 mu \u017cycia (chocia\u017c na przedstawieniu wyre\u017cyserowanym przez Brzyka widownia \u015bwieci pustkami).<\/p>\n
W sumie mamy tu klasyczny przyk\u0142ad odnowy moralnej, wymiany autorytet\u00f3w, zast\u0119powania starej \u0142\u017ce-elity (H\u00fcbner, Rudzi\u0144ski, Zapasiewicz) przez hunwejbin\u00f3w \u2013 bez nazwisk, bez dorobku, bez kultury. Wida\u0107, \u017ce m\u0142oda gwardia w najgorszym, bolszewickim stylu, nienawidzi spr\u00f3chnia\u0142ej elity i buduje nowy \u0142ad. Je\u017celi we\u017amiemy pod uwag\u0119, \u017ce to wszystko odbywa si\u0119 w \u015bwi\u0105tyni sztuki, gdzie Andrzej Wajda re\u017cyserowa\u0142 pami\u0119tnego \u201eDantona\u201d, gdzie grali m.in. Janda, Da\u0142kowska, \u017b\u00f3\u0142kowska, Osta\u0142owska, K\u0119pi\u0144ska, Dubrawska (wdowa po H\u00fcbnerze, przed kt\u00f3r\u0105 zesp\u00f3\u0142 usi\u0142owa\u0142 do ostatniej chwili ukry\u0107 makabryczne \u017carty B&B), Kondrat, Zapasiewicz, Machalica, Pszoniak, Zelnik, to w\u0142os je\u017cy si\u0119 na g\u0142owie. Sprofanowanie portretu H\u00fcbnera \u017cywcem przypomina zak\u0142adanie czapek ha\u0144by przez hunwejbin\u00f3w ofiarom rewolucji kulturalnej, kt\u00f3re w II po\u0142owie lat 60. obwo\u017cono ci\u0119\u017car\u00f3wkami po ulicach miast chi\u0144skich.<\/p>\n
Nie znam si\u0119 na teatrze, domy\u015blam si\u0119, \u017ce dzia\u0142alno\u015b\u0107 ka\u017cdej instytucji mo\u017cna poprawi\u0107, TP by\u0142 od dawna rozpolitykowany (Kazimierz Kaczor) i skonfliktowany (odesz\u0142y m.in. Krystyna Janda i Joanna Szczepkowska), ale – na lito\u015b\u0107 bosk\u0105\u00a0– nie tak! Teatr Powszechny to kolejna instytucja publiczna, w kt\u00f3rej do g\u0142osu doszli i po ster si\u0119gaj\u0105 prostacy. Teatr to po mediach kolejne \u015brodowisko, do kt\u00f3rego dotar\u0142a \u201eodnowa\u201d. Jeszcze troch\u0119, a dowiemy si\u0119, \u017ce \u201ePowszechny zosta\u0142 odzyskany\u201d.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
To, co dzieje si\u0119 w Teatrze Powszechnym w Warszawie, to jeszcze jeden dow\u00f3d, \u017ce w Polsce mamy do czynienia z rewolucj\u0105 kulturaln\u0105 na wz\u00f3r chi\u0144ski. Ju\u017c od pewnego czasu m\u00f3wi\u0142o si\u0119, \u017ce w Powszechnym dziej\u0105 si\u0119 nies\u0142ychane rzeczy, ale brzmia\u0142y one tak absurdalnie, \u017ce ba\u0142em si\u0119 o tym pisa\u0107. Tymczasem Anna Natasza Czapska z \u201e\u017bycia […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/211"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=211"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/211\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=211"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=211"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=211"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}