Ostatnich kilka dni sp\u0119dzi\u0142em w Berlinie, poniewa\u017c wiadomo by\u0142o, \u017ce w stosunkach polsko-niemieckich b\u0119dzie to gor\u0105cy tydzie\u0144.
\n
\nNajpierw prezydent Komorowski znalaz\u0142 si\u0119 w\u015br\u00f3d kilku szef\u00f3w pa\u0144stw i rz\u0105d\u00f3w \u201ewyszehradzkich\u201d na obchodach 25. rocznicy manifestacji w Lipsku. Przemawia\u0142 prezydent Joachim Gauck \u2013 w\u00f3wczas pastor dysydent w ko\u015bciele w Rostocku (NRD). Komorowski nie mo\u017ce narzeka\u0107, by\u0142 fetowany, wsz\u0119dzie jego fotografie z Gauckiem, nie pope\u0142ni\u0142 \u017cadnej gafy, ale Niemcy przede wszystkim \u015bwi\u0119towali swoj\u0105 wielk\u0105 demonstracj\u0119 9 pa\u017adziernika 1989 r. w Lipsku, na miesi\u0105c przed obaleniem muru.<\/p>\n
\u201eNRD by\u0142o pa\u0144stwem bezprawia\u201d i \u201eBez wolno\u015bci nie by\u0142oby jedno\u015bci\u201d \u2013 m\u00f3wi\u0142 Gauck. – W roku 1989\/90 wierzyli\u015bmy, \u017ce wraz z ko\u0144cem Zimnej Wojny czeka nas stulecie pokoju. Zamiast tego stoimy wobec zwa\u015bnionych pa\u0144stw, fundamentalizmu, przemocy, anarchii i wojen domowych \u2013 te s\u0142owa dobrze oddaj\u0105 wybuch nadziei i fal\u0119 niepokoju, jaka obecnie zalewa Europ\u0119. Gauck nie ograniczy\u0142 si\u0119 do akcent\u00f3w jubileuszowych, obok tego m\u00f3wi\u0142 o odpowiedzialno\u015bci, jaka spada na Niemcy, kt\u00f3re \u2013 dodajmy \u2013 definiuj\u0105 si\u0119 jako mocarstwo.<\/p>\n
Drugim etapem polskiej jesieni w Niemczech by\u0142a wizyta premier Kopacz. Poza potkni\u0119ciem na czerwonym dywanie fakt ten nie zosta\u0142 szerzej odnotowany przez media, ale samo potkni\u0119cie \u2013 tak. Raczej jednak w kategorii qui pro quo ni\u017c wydarzenia o znaczeniu politycznym. Wizyta mia\u0142a charakter kurtuazyjny i tak te\u017c zosta\u0142a potraktowana przez wszystkich z wyj\u0105tkiem tych, kt\u00f3rzy mieli satysfakcj\u0119, \u017ce polska premier si\u0119 potkn\u0119\u0142a.<\/p>\n
Wkr\u00f3tce mia\u0142o si\u0119 okaza\u0107, \u017ce najwa\u017cniejszym wydarzeniem jesieni w stosunkach obu kraj\u00f3w by\u0142 mecz Polska \u2013 Niemcy. Mecz obejrza\u0142em w niewielkim barze przy UhlandStrasse. Byli\u015bmy tam z \u017con\u0105 jedynymi Polakami, najpierw incognito, a po przerwie ju\u017c zdekonspirowani. <\/p>\n
W naszym barze wi\u0119kszo\u015b\u0107 klient\u00f3w to byli stali go\u015bcie, a nie kibice. Na ulicach nie by\u0142o atmosfery wydarzenia, nie widzia\u0142o si\u0119 kibic\u00f3w ani szalikowc\u00f3w. W miar\u0119 jednak jak przewaga Niemc\u00f3w na boisku ros\u0142a (obna\u017cyli wiele s\u0142abo\u015bci naszej dru\u017cyny, o czym dzisiaj taktownie milczymy), ale nie potrafili strzeli\u0107 gola, atmosfera w naszym barze g\u0119stnia\u0142a, coraz wi\u0119cej os\u00f3b spogl\u0105da\u0142o w stron\u0119 telewizora, czekaj\u0105c na bramk\u0119. <\/p>\n
My siedzieli\u015bmy przera\u017ceni, \u017ce jeden z tych atak\u00f3w sko\u0144czy si\u0119 bramk\u0105 dla Niemiec, a po niej p\u00f3jd\u0105 kolejne, jak w meczu z Brazyli\u0105. Na szcz\u0119\u015bcie z naszego baru coraz cz\u0119\u015bciej wydobywa\u0142 si\u0119 j\u0119k zawodu, przerwany po pauzie naszym wybuchem rado\u015bci, najpierw jednym, potem drugim. <\/p>\n
Towarzystwo w barze by\u0142o ju\u017c mocno podochocone, a wobec nas zdecydowanie \u017cyczliwe. Nie mog\u0119 powiedzie\u0107, jak Jan Rokita, \u017ce \u201eNiemcy nas bij\u0105!\u201d. To raczej my pobili\u015bmy Niemc\u00f3w. Na UhlandStrasse zosta\u0142o to przyj\u0119te z godno\u015bci\u0105. D\u0142ugo jeszcze b\u0119dziemy wspomina\u0107 ten wiecz\u00f3r, bo w grze by\u0142a nie tylko pi\u0142ka, ale i opinia o Polakach. Mieli\u015bmy du\u017co szcz\u0119\u015bcia, to fakt, ale pasmo sukces\u00f3w polskich sportowc\u00f3w, siatkarzy, szczypiornist\u00f3w, lekkoatlet\u00f3w, kolarzy, skoczk\u00f3w narciarskich, a teraz nawet pi\u0142karzy, nie jest chyba przypadkiem. <\/p>\n
Wieczni malkontenci nie b\u0119d\u0105 zadowoleni. Oby humory im nie wr\u00f3ci\u0142y we wtorek, po meczu ze Szkocj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ostatnich kilka dni sp\u0119dzi\u0142em w Berlinie, poniewa\u017c wiadomo by\u0142o, \u017ce w stosunkach polsko-niemieckich b\u0119dzie to gor\u0105cy tydzie\u0144.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2618"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2618"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2618\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2621,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2618\/revisions\/2621"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2618"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2618"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2618"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}