{"id":2797,"date":"2015-02-22T18:08:33","date_gmt":"2015-02-22T17:08:33","guid":{"rendered":"http:\/\/passent.blog.polityka.pl\/?p=2797"},"modified":"2015-02-22T23:14:47","modified_gmt":"2015-02-22T22:14:47","slug":"trojskok-kulturalny","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/2015\/02\/22\/trojskok-kulturalny\/","title":{"rendered":"Tr\u00f3jskok kulturalny"},"content":{"rendered":"

Mo\u017ce nadmiar polityki, mo\u017ce oczekiwanie na Oscary spowodowa\u0142o, \u017ce wykona\u0142em tr\u00f3jskok w kierunku kultury (film, teatr, ksi\u0105\u017cki). Oto, co ostatnio widzia\u0142em i czyta\u0142em.
\n
\nKINO<\/strong>: Rosyjski film \u201eLewiatan\u201d, re\u017cyser (a chyba i autor scenariusza) Andriej Zwiagincew. Musia\u0142em obejrze\u0107 \u201eLewiatana\u201d, \u017ceby pozna\u0107 g\u0142\u00f3wnego rywala \u201eIdy\u201d do nagrody za najlepszy film nieangloj\u0119zyczny. Film rzeczywi\u015bcie \u015bwietny, ale bardzo przygn\u0119biaj\u0105cy (\u201eIda\u201d te\u017c nie jest rozrywkowa, w kinach dominuje nastr\u00f3j ponury). <\/p>\n

Film opowiada o \u017cyciu w ma\u0142ym mie\u015bcie rosyjskim, konflikt o dzia\u0142k\u0119 pomi\u0119dzy zwyk\u0142ym obywatelem a wszechw\u0142adnym merem s\u0142u\u017cy jako pretekst do panoramy spo\u0142eczno-politycznej dzisiejszej Rosji. Film do\u0142uj\u0105cy, ale znakomity, troch\u0119 przegadany, trwa ponad dwie godziny, przyda\u0142yby si\u0119 skr\u00f3ty. Pod koniec woda leje si\u0119 strumieniami. Ale wartka fabu\u0142a, celne obserwacje, wymowa antyputinowska, gor\u0105co polecam. <\/p>\n

TEATR<\/strong>: Glenn Berger, \u201eW progu \u2013 czyli historia zaniechanych spodni\u201d, doskona\u0142y monodram wsp\u00f3\u0142czesnego dramaturga ameryka\u0144skiego w rewelacyjnym (!) wykonaniu Mariana Opani. Teatr Ateneum, Warszawa, ma\u0142a scena, re\u017cyseria (debiut) Bartek Konopka. <\/p>\n

Znakomity tekst, bibliotekarz w ma\u0142ym miasteczku w Holandii usi\u0142uje dociec, jakie by\u0142y losy pewnego atlasu (i jego czytelnik\u00f3w), kt\u00f3ry zosta\u0142 zwr\u00f3cony do biblioteki po 113 (!) latach od czasu wypo\u017cyczenia. Ogl\u0105damy podr\u00f3\u017c w czasie i w przestrzeni, od Chin do USA. S\u0105 jeszcze ludzie, kt\u00f3rzy umiej\u0105 pisa\u0107 dla teatru. Marian Opania wspania\u0142y. Satysfakcja gwarantowana!!! <\/p>\n

Thomas Mann, \u201eCzarodziejska G\u00f3ra\u201d, Teatr Syrena w Warszawie. Re\u017cyseria Wojciech Malajkat. Ogromne i karko\u0142omne przedsi\u0119wzi\u0119cie, jakim jest adaptacja jednej z najwi\u0119kszych powie\u015bci XX wieku i wystawienie jej na scenie teatru, kt\u00f3ry kojarzy si\u0119 z rozrywk\u0105. Hans Castorp, Leon Settembrini, Leon Naphta i inni prowadz\u0105 dyskusje o sensie \u017cycia, wojnie, pokoju, totalitaryzmie, prawdziwy traktat filozoficzny rozpisany na pensjonariuszy najs\u0142awniejszego sanatorium w literaturze. Mimo uznania dla poszczeg\u00f3lnych element\u00f3w przedstawienia – pozosta\u0142em oboj\u0119tny. Mo\u017ce nie by\u0142em przygotowany na taki wiecz\u00f3r.<\/p>\n

\u201eMamma Mia\u201d \u2013 szwedzki musical oparty na piosenkach zespo\u0142u \u201eABBA\u201d. Teatr Roma, Warszawa. S\u0142awny musical, grany na ca\u0142ym \u015bwiecie. Fabu\u0142a w\u0105t\u0142a (qui pro quo przed \u015blubem na wyspie greckiej), muzyka \u015bwietna. Przedstawienie z du\u017cym rozmachem (pe\u0142en kontrast do monodramu Opani), muzyka sprawdzona i znana, re\u017cyseria: Wojciech K\u0119pczy\u0144ski (mistrz gatunku, wieloletni dyrektor Romy). Rewelacyjna Anna Sroka-Hry\u0144 w roli Dony (absolwentka Akademii Teatralnej, laureatka konkursu fundacji \u201eOkularnicy\u201d im. Agnieszki Osieckiej). Sukces murowany, bilety sprzedane do maja. Premier\u0119 zaszczyci\u0142 obecno\u015bci\u0105 prezydent Komorowski z ma\u0142\u017conk\u0105 oraz Mariusz i Bo\u017cena Walterowie, kt\u00f3rzy przed laty sprowadzili zesp\u00f3\u0142 ABBA do telewizyjnego \u201eStudia 2\u201d. Owacje na stoj\u0105co.<\/p>\n

KSI\u0104\u017bKI<\/strong>: \u201eNa rogu Stalina i Trzech Krzy\u017cy\u201d (wydawnictwo Iskry) \u2013 wyb\u00f3r 300 list\u00f3w, 60 autor\u00f3w, g\u0142\u00f3wnie pisarzy, do Jerzego Borejszy, kt\u00f3ry w latach czterdziestych ubieg\u0142ego wieku by\u0142 g\u0142\u00f3wnym zawiadowc\u0105 kultury w PRL, zanim zosta\u0142 odstawiony na boczny tor. W\u015br\u00f3d autorek i autor\u00f3w m.in. Na\u0142kowska, Mi\u0142osz, D\u0105browska. Znakomita przedmowa i opracowanie prof. Grzegorza B\u0105biaka. \u015awietne \u017ar\u00f3d\u0142o wiedzy o tamtych ludziach i czasach. Sprawy prozaiczne (gdzie mieszka\u0107, co je\u015b\u0107) i spory ideowe. Dylematy moralne, polityczne i artystyczne. \u015awietna ksi\u0105\u017cka dla zainteresowanych, kt\u00f3rzy wiedz\u0105, kto to by\u0142 Borejsza.<\/p>\n

Mariusz Urbanek, \u201eGenialni. Lwowska szko\u0142a matematyczna\u201d. Nasz (tj. POLITYKI) dawny kolega redakcyjny, autor \u015bwietnych i poczytnych biografii Kisielewskiego, Brzechwy, Tuwima, S\u0142onimskiego i innych – tym razem da\u0142 nam portret \u015brodowiska matematyk\u00f3w polskich we Lwowie i nie tylko, w trudnych czasach przed, w trakcie i po II wojnie \u015bwiatowej. <\/p>\n

Wielkie postaci, Banach, Stainhaus, Ulam, Mazur, ich \u017cycie i praca od kawiarni \u201eSzkockiej\u201d we Lwowie, po prace nad bomb\u0105 nuklearn\u0105 w Los Alamos w USA. Sprawy powa\u017cne i tragiczne (napi\u0119cia na uniwersytetach przed wojn\u0105, okupacja radziecka i niemiecka, straty wojenne, mechanizmy karier w \u015bwiecie nauki) oraz niezliczone dykteryjki i anegdoty. Czyta\u0142em z zazdro\u015bci\u0105, bo zawsze by\u0142em beznadziejny z rachunk\u00f3w.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mo\u017ce nadmiar polityki, mo\u017ce oczekiwanie na Oscary spowodowa\u0142o, \u017ce wykona\u0142em tr\u00f3jskok w kierunku kultury (film, teatr, ksi\u0105\u017cki). Oto, co ostatnio widzia\u0142em i czyta\u0142em.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2797"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2797"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2797\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2800,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2797\/revisions\/2800"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2797"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2797"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2797"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}