Za siedmioma g\u00f3rami, za siedmioma morzami le\u017cy kraj, kt\u00f3ry nazywa si\u0119 Chile. Jak\u017ce on si\u0119 r\u00f3\u017cni od Polski! Chocia\u017c tam r\u00f3wnie\u017c dyktatura pad\u0142a prawie 20 lat temu, chilijscy prezydenci nie wyzywaj\u0105 si\u0119 od zdrajc\u00f3w i s\u2026syn\u00f3w. Wszystko odby\u0142o si\u0119 elegancko, aksamitnie, cho\u0107 nie bez grymas\u00f3w. Chocia\u017c tamtejsza dyktatura poch\u0142on\u0119\u0142a tysi\u0105ce ofiar \u015bmiertelnych oraz os\u00f3b zaginionych, chocia\u017c by\u0142a po stokro\u0107 bardziej brutalna, panuje tam znacznie wi\u0119kszy spok\u00f3j wewn\u0119trzny ni\u017c u nas, kt\u00f3rzy chcemy stawia\u0107 si\u0119 za wz\u00f3r i poucza\u0107 ca\u0142\u0105 Europ\u0119.<\/p>\n
Tylko jeden przyk\u0142ad. Najwi\u0119ksza i najwa\u017cniejsza gazeta chilijska, \u201eEl Mercurio\u201d – najstarszy dziennik w Ameryce \u0141aci\u0144skiej, bardzo konserwatywny, przez wiele lat by\u0142 tub\u0105 Pinocheta, dotychczas pozostaje organem prawicy, ale jest powszechnie szanowany. I oto ten dziennik w minion\u0105 niedziel\u0119 (17 bm), z okazji Dnia Ojca, publikuje wspomnienia dzieci wszystkich prezydent\u00f3w, od lat 60. ubieg\u0142ego wieku. Nikt gazecie nie odm\u00f3wi\u0142. Swoich ojc\u00f3w wspominaj\u0105 dzieci prezydent\u00f3w: syn Ricardo Lagosa \u2013 socjalisty, syn Augusto Pinocheta \u2013 prawicowego dyktatora, syn Eduardo Freia Montalvy \u2013 chrze\u015bcija\u0144skiego demokraty, c\u00f3rka Salvadora Allende \u2013 socjalisty, obalonego przez wojskowy zamach stanu. Wspomnienia o ojcach s\u0105 na og\u00f3\u0142 banalne, pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci do tatusia, bez wzgl\u0119du na to jakim by\u0142 politykiem. Ale czyta si\u0119 je ze zdumieniem, \u017ce jest na \u015bwiecie kraj i powa\u017cna gazeta, w kt\u00f3rej o swoich ojcach \u2013 prezydentach pisz\u0105 obok siebie: obecny minister, socjalista Ricardo Lagos Weber, dalej: dumny z ojca \u2013 dyktatora obibok i wydrwigrosz – Marco Antonio Pinochet, nast\u0119pnie by\u0142y prezydent (i sam syn prezydenta) – chadek Eduardo Frei Ruiz-Tagle, socjalistka Isabel Allende, a tak\u017ce doros\u0142e ju\u017c dzieci znanych polityk\u00f3w rz\u0105du Pinocheta.<\/p>\n
Ciekawe, czy u nas jakiekolwiek pismo z okazji Dnia Ojca drukowa\u0142oby obok siebie pe\u0142ne mi\u0142o\u015bci wspomnienia o Gierku, Jaruzelskim, Wa\u0142\u0119sie, Kwa\u015bniewskim i Kaczy\u0144skim? Na pewno ten i \u00f3w czytelnik w Polsce by\u0142by zgorszony takim relatywizmem, takim \u201estawianiem na jednej stopie\u201d, bo w Chile zamiast rozszarpywa\u0107 rany przesz\u0142o\u015bci, pozwolono im si\u0119 zabli\u017ani\u0107. U nas raczej powiedziano by za poet\u0105, \u017ce te rany zabli\u017ani\u0142y si\u0119 \u201eb\u0142on\u0105 pod\u0142o\u015bci\u201d, ale trzeba przyzna\u0107, \u017ce amnezja \u0142agodzi obyczaje – pami\u0119ta\u0107 to jedno, a rozpami\u0119tywa\u0107 to drugie.<\/p>\n
Miejscami jest to nawet lektura pouczaj\u0105ca. C\u00f3rka Hernana Cubillosa, ministra spraw zagranicznych w rz\u0105dzie Pinocheta, wspomina wizyt\u0119 (1978 r.) kardyna\u0142a Samore, wys\u0142annika Jana Paw\u0142a II przed jego pielgrzymk\u0105 do Chile.<\/p>\n
Kardyna\u0142 przyjecha\u0142 do nas do domu, zaparkowa\u0142, ledwo si\u0119 z nami przywita\u0142 (chocia\u017c oboje z bratem mieli\u015bmy wy\u0107wiczone powitanie bardziej protokolarne) i poszed\u0142 prosto do livingu, a my zostali\u015bmy w przedpokoju. Po pi\u0119ciu minutach drzwi si\u0119 otworzy\u0142y. Ojciec powiedzia\u0142 do swojego kierowcy: \u2018Kardyna\u0142 wychodzi. Niech pan mu towarzyszy\u2019.<\/p><\/blockquote>\n
Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce ju\u017c na dzie\u0144 dobry kardyna\u0142 przedstawi\u0142 swoje warunki, na co tatu\u015b-minister uczyni\u0142 to samo, dodaj\u0105c, \u017ce \u201enie pozwoli naruszy\u0107 suwerenno\u015bci chilijskiej\u201d. Mowa by\u0142a wi\u0119c kr\u00f3tka i kardyna\u0142 uzna\u0142, \u017ce w tych warunkach jego misja nie ma sensu. C\u00f3rka pisze o tym dumna z nieugi\u0119tej, patriotycznej postawy ojca. Po 30 latach wida\u0107, \u017ce ta postawa na nic si\u0119 zda\u0142a. Ale poczyta\u0107 przyjemnie. Ch\u0119tnie bym przeczyta\u0142 podobne wspomnienia w jednej gazecie w Polsce, ale czy doczekam?<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Za siedmioma g\u00f3rami, za siedmioma morzami le\u017cy kraj, kt\u00f3ry nazywa si\u0119 Chile. Jak\u017ce on si\u0119 r\u00f3\u017cni od Polski! Chocia\u017c tam r\u00f3wnie\u017c dyktatura pad\u0142a prawie 20 lat temu, chilijscy prezydenci nie wyzywaj\u0105 si\u0119 od zdrajc\u00f3w i s\u2026syn\u00f3w. Wszystko odby\u0142o si\u0119 elegancko, aksamitnie, cho\u0107 nie bez grymas\u00f3w. Chocia\u017c tamtejsza dyktatura poch\u0142on\u0119\u0142a tysi\u0105ce ofiar \u015bmiertelnych oraz os\u00f3b zaginionych, […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/293"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=293"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/293\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=293"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=293"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=293"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}