Robert Krasowski jest chyba najbardziej utalentowanym komentatorem polityki polskiej. Bardzo dojrza\u0142 od czasu, kiedy by\u0142 redaktorem \u201eDziennika\u201d \u2013 gazety, kt\u00f3ra potrafi\u0142a gra\u0107 nie fair.
\n
\nPisze \u015bwietnie. Jego s\u0105dy bywaj\u0105 pochopne, jednostronne, czasami krzywdz\u0105ce, ale jasne, dosadne, bez owijania w bawe\u0142n\u0119. Feruje wyroki nie zawsze sprawiedliwe, ale co tam wyrok \u2013 liczy si\u0119 uzasadnienie. Warto przeczyta\u0107 jego najnowsz\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 \u201eCzas Kaczy\u0144skiego. Polityka jako wieczny konflikt\u201d.<\/p>\n
\u201eNatur\u0105 rz\u0105d\u00f3w Kaczy\u0144skiego by\u0142o po\u0142\u0105czenie odpowiedzialno\u015bci pa\u0144stwowej ze spo\u0142ecznym wandalizmem – pisze. – Kaczy\u0144ski nie pozwala\u0142 podpali\u0107 pa\u0144stwa, ale podpala\u0142 spo\u0142ecze\u0144stwo. Podpala\u0142 nie dla sprawy, lecz dla egoistycznej potrzeby. Aby mie\u0107 parti\u0119 prywatn\u0105. Aby si\u0119 m\u015bci\u0107 na elitach. Aby bezkarnie folgowa\u0107 swoim obsesjom\u201d.<\/p>\n
Ta opinia dotyczy lat 2005-2007, dzisiaj ju\u017c chyba jest inaczej, Kaczy\u0144ski podpala pa\u0144stwo i rozpala spo\u0142ecze\u0144stwo, ale mo\u017ce Krasowski jest innego zdania. Podobnie jak w poprzednich tomach swojej trylogii Krasowski widzi polityk\u0119 jako nieustaj\u0105cy konflikt, w kt\u00f3rym nie tyle chodzi o jaki\u015b odleg\u0142y cel, co o w\u0142adz\u0119 i wyeliminowanie rywali. Dlatego w rozumieniu Krasowskiego polityka wyzwala w ludziach niskie instynkty, najgorsze \u017c\u0105dze. <\/p>\n
\u017baden z g\u0142\u00f3wnych aktor\u00f3w na polskiej scenie politycznej nie budzi jego aplauzu. \u017baden nie jest tak porywaj\u0105cy jak kiedy\u015b Castro czy Obama, kt\u00f3rym o co\u015b chodzi\u0142o, wszystko to s\u0105 gracze, kt\u00f3rym autor nie szcz\u0119dzi po\u0142ajanek. Nie ukrywa te\u017c swoich opinii, np. \u017ce wej\u015bcie obu braci do najwy\u017cszej polityki by\u0142o b\u0142\u0119dem czy \u017ce Tusk nie powinien by\u0142 porzuca\u0107 urz\u0119du premiera na rzecz Brukseli. <\/p>\n
A czyta to si\u0119 znakomicie. Kilka pr\u00f3bek:<\/p>\n
Lech Kaczy\u0144ski? \u201eNosi\u0142 w sobie g\u0142\u00f3d szacunku \u2013 nieopanowany, natr\u0119tny, monarchiczny. T\u0142umaczy\u0142 to trosk\u0105 o autorytet pa\u0144stwa, twierdzi\u0142, \u017ce \u017c\u0105da szacunku nie dla siebie, lecz dla Polski, ale to nie by\u0142o prawd\u0105. (\u2026) Lech \u0142akn\u0105\u0142 ho\u0142d\u00f3w, uznania, splendor\u00f3w. (\u2026) Przewra\u017cliwienie braci granic nie zna\u0142o, ci\u0105gle si\u0119 czuli pomini\u0119ci i obra\u017ceni. (\u2026) Zachowywa\u0142 si\u0119 jak faraon, kt\u00f3remu skradziono pastora\u0142, nieustannie przypomina\u0142, \u017ce jest prezydentem, swoim urz\u0119dnikom, dziennikarzom, politykom\u201d.<\/p>\n
Jaros\u0142aw? \u201ePowodem wyniesienia Kaczy\u0144skiego nie by\u0142y jego pogl\u0105dy, lecz jego charakter. A dok\u0142adniej jedna nitka tego charakteru: niezwyk\u0142a zuchwa\u0142o\u015b\u0107. Odk\u0105d pojawi\u0142 si\u0119 na politycznej scenie, nie uznawa\u0142 \u017cadnych zasad, \u017cadnych granic, \u017cadnych \u015bwi\u0119to\u015bci. (\u2026) W walce nie uznawa\u0142 \u017cadnych regu\u0142, oskar\u017ca\u0142 wszystkich o wszystko\u201d. Szar\u017cowa\u0142 bez umiaru, gra\u0142 brutalnie nawet wtedy, gdy brutalno\u015b\u0107 nie by\u0142a potrzebna. Zawsze w d\u00f3\u0142, w stron\u0119 praktyk ostentacyjnie brutalnych. \u201eGdy trzeba by\u0142o niszczy\u0107 rywala, Tusk si\u0119ga\u0142 po sztylet lub trucizn\u0119, dyskretne narz\u0119dzia nie pozostawiaj\u0105ce \u015blad\u00f3w. Kaczy\u0144ski odwrotnie \u2013 wola\u0142 palk\u0119 lub kastet\u201d.<\/p>\n
Tusk? Tch\u00f3rzliwy asekurant, ba\u0142 si\u0119 w\u0142asnego cienia. \u201eWzi\u0105\u0142 w\u0142adz\u0119 nie po to, \u017ceby rz\u0105dzi\u0107, ale \u017ceby si\u0119 podoba\u0107\u201d. Jego styl dzia\u0142ania: podst\u0119pny, ob\u0142udny, bez klasy. \u201eNa d\u0142ugo przed zadaniem ciosu delektowa\u0142 si\u0119 wizj\u0105 upadku rywala, o ka\u017cdym kolejnym wrogu m\u00f3wi\u0142, \u017ce jego zw\u0142oki ju\u017c p\u0142yn\u0105 Wis\u0142\u0105. Dla jego wra\u017cliwo\u015bci r\u00f3wnie cenne jak zwyci\u0119stwo by\u0142o upokorzenie rywala\u201d. By\u0142 natur\u0105 ostro\u017cn\u0105, na granicy tch\u00f3rzostwa. Dlatego \u201enikogo nie pokona\u0142 w spos\u00f3b rycerski, nikomu nie wbi\u0142 no\u017ca w brzuch, zawsze w plecy, zza w\u0119g\u0142a, najch\u0119tniej cudz\u0105 r\u0119k\u0105\u201d.<\/p>\n
Mariusz (CBA) Kami\u0144ski? \u201eW walce Kami\u0144skiego z korupcj\u0105 istotniejsze by\u0142o nie to, \u017ce stratowa\u0142 kilku niewinnych, lecz \u017ce nawet jednego winnego nie dopad\u0142. Kto spojrzy na Kami\u0144skiego bez oburzenia, zobaczy najwi\u0119ksz\u0105 oferm\u0119 w dziejach III RP. Miesi\u0105c po miesi\u0105cu kompromitowa\u0142 sw\u00f3j ob\u00f3z. Jedna nieudana akcja goni\u0142a drug\u0105, za\u015b ostatni\u0105 \u2013 przeciwko Lepperowi \u2013 obali\u0142 sw\u00f3j rz\u0105d\u201d.<\/p>\n
Protagoni\u015bci Krasowskiego to same czarne charaktery. Skoro polityka to nieustaj\u0105ca wolna amerykanka, trudno, \u017ceby bra\u0142y w niej udzia\u0142 panienki z bardzo dobrych dom\u00f3w. (W ksi\u0105\u017cce nie wyst\u0119puj\u0105 \u017cadne kobiety, nawet z gorszych dom\u00f3w). S\u0105dy Krasowskiego mog\u0105 si\u0119 wyda\u0107 \u2013 jego bohaterom – niesprawiedliwe, krzywdz\u0105ce, ale czytelnikom poprawiaj\u0105 samopoczucie \u2013 jak to dobrze, \u017ce to nie chodzi o nas. My, czyli spo\u0142ecze\u0144stwo, jeste\u015bmy poza t\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0105, ca\u0142a ona skupiona jest na kilku bohaterach pierwszego planu, bez \u017cadnego t\u0142a. <\/p>\n
Czyta si\u0119 jak krymina\u0142, bo polityka w oczach autora to jeden wielki krymina\u0142. Niewa\u017cne, czy prawdziwy, wa\u017cne, \u017ce dobrze opisany.<\/p>\n
Weso\u0142ych, s\u0142onecznych, pogodnych \u015bwi\u0105t!<\/p>\n
Zaproszenie<\/strong> Robert Krasowski jest chyba najbardziej utalentowanym komentatorem polityki polskiej. Bardzo dojrza\u0142 od czasu, kiedy by\u0142 redaktorem \u201eDziennika\u201d \u2013 gazety, kt\u00f3ra potrafi\u0142a gra\u0107 nie fair.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3324"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3324"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3324\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3327,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3324\/revisions\/3327"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3324"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3324"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3324"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nBogus\u0142aw Chrabota (redaktor naczelny \u201eRzeczpospolitej\u201d) i dr Anna Materska-Sosnowska, politolo\u017cka, UW, b\u0119d\u0105 naszymi go\u015b\u0107mi w Radiu TOK FM, we wtorek, 29 marca, godz. 20.05. Tyle si\u0119 dzieje, \u017ce b\u0119dzie o czym m\u00f3wi\u0107. Zapraszam!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"