Ale dowcip! Guy Verhofstadt (by\u0142y premier Belgii, eurodeputowany, przewodnicz\u0105cy frakcji libera\u0142\u00f3w w Parlamencie Europejskim) ma poczucie humoru.
\n
\nW rozmowie z \u201eGW\u201d sugeruje, by prezes Kaczy\u0144ski wycofa\u0142 si\u0119 z b\u0142\u0119du w sprawie Trybuna\u0142u Konstytucyjnego. „To nic strasznego zmieni\u0107 zdanie, przyzna\u0107 si\u0119” \u2013 m\u00f3wi belgijski polityk. Sam kilkakrotnie tak post\u0105pi\u0142 i nigdy nie \u017ca\u0142owa\u0142. Przeciwnie \u2013 potem czu\u0142 si\u0119 lepiej.<\/p>\n
Jednak pomi\u0119dzy Kaczy\u0144skim a Verhofstadtem jest r\u00f3\u017cnica \u2013 ten pierwszy nigdy nie przyznaje si\u0119 do b\u0142\u0119du. Nawet kiedy weteranom powstania warszawskiego wciska si\u0119 na si\u0142\u0119 apel smole\u0144ski, Kaczy\u0144ski bez zmru\u017cenia oka obserwuje, jak Macierewicz przyciska 90-letnich weteran\u00f3w i jak niekt\u00f3rzy z nich nawet po \u201ekompromisie\u201d nie mog\u0105 si\u0119 z tym pogodzi\u0107.<\/p>\n
Verhofstadt nie tylko \u017cartuje. M\u00f3wi on, \u017ce Unia Europejska w obecnym wydaniu nie dzia\u0142a. Przede wszystkim dlatego, \u017ce jest oparta na zasadzie konsensu, jednomy\u015blno\u015bci. To zreszt\u0105 przypomina zgubn\u0105 dla Polski zasad\u0119 liberum veto. „To z tego powodu \u2013 przypomina belgijski polityk \u2013 polska znikn\u0119\u0142a kiedy\u015b z mapy Europy”. Dzisiaj, oparta na nieko\u0144cz\u0105cych si\u0119 uzgodnieniach i na zasadzie jednomy\u015blno\u015bci, nie jest w stanie funkcjonowa\u0107, nie jest w stanie dzia\u0142a\u0107 skutecznie po Brexicie, a za Wielk\u0105 Brytani\u0105 mog\u0105 p\u00f3j\u015b\u0107 inne pa\u0144stwa. Fala nacjonalizmu i egoizmu narodowego jest wysoka. Mo\u017ce zmy\u0107 Uni\u0119 Europejsk\u0105. Je\u017celi po Brexicie UE si\u0119 nie zmieni, nie postawi si\u0119 twardo wobec Wielkiej Brytanii (wolny przep\u0142yw ludzi, towar\u00f3w, kapita\u0142u i warto\u015bci), to mo\u017ce si\u0119 cofn\u0105\u0107 do etapu wsp\u00f3lnego rynku i ewentualnie wsp\u00f3lnego funduszu strukturalnego. By\u0142aby to kl\u0119ska idei europejskiej w obecnym wydaniu.<\/p>\n
Paradoks europejsko-polski polega na tym, \u017ce o ile w zjednoczonej Europie obowi\u0105zuje jednomy\u015blno\u015b\u0107, czyli musz\u0105 si\u0119 zgodzi\u0107 wszyscy (!), wszystkie kraje cz\u0142onkowskie, to w Polsce nie musi si\u0119 zgodzi\u0107 nikt (!), wymagana jest zgoda tylko jednego cz\u0142owieka \u2013 prezesa Kaczy\u0144skiego. Kaczy\u0144ski decyduje o wszystkim \u2013 od wskazania kandydata na prezydenta i premiera, obsady TVP i medi\u00f3w narodowych, po dob\u00f3r ministr\u00f3w i prezes\u00f3w sp\u00f3\u0142ek, a przede wszystkim po Trybuna\u0142 Konstytucyjny, prawo i sprawiedliwo\u015b\u0107.<\/p>\n
Wybitni prawnicy, Andrzej Zoll, Jerzy St\u0119pie\u0144, m\u00f3wi\u0105, \u017ce Polska ju\u017c nie jest pa\u0144stwem prawnym, konstytucja jest tylko na papierze, gdy\u017c dzia\u0142anie Trybuna\u0142u zosta\u0142o sparali\u017cowane. Kaczy\u0144ski grozi, \u017ce trzeba b\u0119dzie przyj\u0105\u0107 takie rozwi\u0105zanie, kt\u00f3re zmusi Trybuna\u0142 do \u201epodporz\u0105dkowania si\u0119 konstytucji\u201d. Po o\u015bmieszeniu parlamentarnej komisji \u201eekspert\u00f3w\u201d prof. Majchrowskiego (kt\u00f3rej uwagi nie zosta\u0142y nawet wzi\u0119te pod uwag\u0119) prezes Kaczy\u0144ski pokaza\u0142, kto tu rz\u0105dzi.<\/p>\n
Unia Europejska jest sparali\u017cowana, poniewa\u017c liczy si\u0119 ka\u017cdy g\u0142os. Polska demokracja \u2013 odwrotnie, jest sparali\u017cowana, poniewa\u017c liczy si\u0119 g\u0142os tylko jednego cz\u0142owieka. Ma to coraz mniej wsp\u00f3lnego z demokracj\u0105. Im wi\u0119cej ludzi to zrozumie \u2013 tym lepiej. Dlatego nie mo\u017cemy milcze\u0107.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Ale dowcip! Guy Verhofstadt (by\u0142y premier Belgii, eurodeputowany, przewodnicz\u0105cy frakcji libera\u0142\u00f3w w Parlamencie Europejskim) ma poczucie humoru.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3545"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3545"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3545\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3550,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3545\/revisions\/3550"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3545"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3545"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3545"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}