Nobel dla Wielkiej Orkiestry \u015awi\u0105tecznej Pomocy? W pierwszej chwili to brzmi jak absurd, nonsens, kpina, ale w\u0142a\u015bciwie \u2013 dlaczego nie? Rafa\u0142 Sonik, znany kierowca rajdowy, przedsi\u0119biorca i spo\u0142ecznik, m\u00f3wi \u201eRzeczpospolitej\u201d m.in.: WO\u015aP zmieni\u0142a \u017cycie przez ostatnie dwadzie\u015bcia par\u0119 lat\u2026 Nobel by\u0142by \u015bwiadectwem, \u017ce warto czyni\u0107 dobro, \u017ce warto pomaga\u0107 innym… W czasach Solidarno\u015bci w\u0142adza mia\u0142a czo\u0142gi, armaty, milicj\u0119, wojsko, ZOMO, ale mia\u0142a te\u017c \u015bwiadomo\u015b\u0107, \u017ce tych, kt\u00f3rzy s\u0105 za zmian\u0105 systemu, jest wi\u0119cej. Nie doprowadzili\u015bmy do upadku ZSRR si\u0142\u0105 wojska, tylko si\u0142\u0105 dobra. Dzisiaj jeste\u015bmy troch\u0119 w takiej sytuacji… Ponad milion podpis\u00f3w za Noblem dla WO\u015aP to ambitny, ale realny cel. „Mo\u017cna wej\u015b\u0107 na mojego Facebooka i tam podpisa\u0107 petycj\u0119. Petycja jest apolityczna, jak i ca\u0142y projekt\u201d. Tyle Sonik.
\n
\nPetycja jest apolityczna?! Na prawicy zawrza\u0142o, jak gdyby chodzi\u0142o o Nobla dla Tuska. W najwi\u0119kszych tygodnikach tego nurtu pojawi\u0142y si\u0119 w tych dniach kolejne pamflety na Owsiaka i Orkiestr\u0119. Rafa\u0142 A. Ziemkiewicz („Do Rzeczy”) zamie\u015bci\u0142 esej pt. \u201eWielka Orkiestra Szczucia na Prawic\u0119\u201d. Oto szczypta tego szczucia na Owsiaka. WO\u015aP \u201ebardzo kr\u00f3tko by\u0142a spontaniczn\u0105, oddoln\u0105 akcj\u0105 muzyk\u00f3w i fan\u00f3w rocka zbieraj\u0105cych pieni\u0105dze na leczenie chorych dzieci. Elity rz\u0105dz\u0105ce III RP szybko odkry\u0142y jej potencja\u0142 (…) i przekszta\u0142ci\u0142y doroczne fina\u0142y WO\u015aP w pa\u0144stwowy festyn z udzia\u0142em w\u0142adz i elit, kojarz\u0105cy si\u0119 z gierkowskimi turniejami miast\u201d. W szko\u0142ach wytworzono niepisany przymus uczestnictwa dzieci w zbi\u00f3rce, podobnie jak w \u201epracach spo\u0142ecznych\u201d. Najwi\u0119kszym beneficjentem by\u0142a pa\u0144stwowa telewizja, kt\u00f3ra zyskiwa\u0142a atrakcyjny \u201ekontent\u201d na ca\u0142y dzie\u0144. Owsiak otworzy\u0142 swoj\u0105 akcj\u0119 na przekaz reklamowy. Serduszka i logo organizacji pojawi\u0142y si\u0119 na proszkach do prania i wielu produktach. Zaanga\u017cowanie pa\u0144stwa i bogatych reklamodawc\u00f3w sprawia, \u017ce sponsorujemy WO\u015aP my wszyscy. WO\u015aP zosta\u0142 wpisany w ustrojowy porz\u0105dek pa\u0144stwa ustanowiony przy Okr\u0105g\u0142ym Stole. Przystanek Woodstock zaprasza\u0142 tylko swoich. \u017ba\u0142oba po zamordowanym polityku w dziwny spos\u00f3b sta\u0142a si\u0119 kampani\u0105 na rzecz Owsiaka, pot\u0119pienie dla jego mordercy \u2013 pot\u0119pieniem dla krytykuj\u0105cej Orkiestr\u0119 \u201ez\u0142ej\u201d prawicy. Owsiak zachowywa\u0142 si\u0119 coraz bardziej aberracyjnie, silna jest pokusa, \u017ceby jego zachowania t\u0142umaczy\u0107 jego problemami, nazwijmy to, „osobowo\u015bciowymi\u201d.<\/p>\n
Takie s\u0105 mniej wi\u0119cej argumenty \u201eprzeciw\u201d. Jest ich wi\u0119cej (np. podobno z\u0142e zabezpieczenie fina\u0142u w Gda\u0144sku), ale to wystarczy, by pokaza\u0107 kolejny podzia\u0142 w narodzie. Ja jestem po stronie Sonika i Nobla. Zgoda, nikt nie jest bez wad, Mi\u0142osz i Szymborska te\u017c nie, ale nie za to dostaje si\u0119 Nobla. Najwi\u0119kszym osi\u0105gni\u0119ciem Owsiaka jest wci\u0105gni\u0119cie dziesi\u0105tk\u00f3w tysi\u0119cy dzieci i m\u0142odych ludzi w dzia\u0142alno\u015b\u0107 na rzecz Dobra. Oderwanie ich od \u201eharatania ga\u0142y\u201d i gier komputerowych, skierowanie ich energii ku dzia\u0142aniu na rzecz innych \u2013 chorych i s\u0142abych. Wielk\u0105 warto\u015bci\u0105 WO\u015aP s\u0105 nie tylko zebrane miliony, ale i nieoceniony walor wychowawczy oraz obywatelski. Nic podobnego do jego akcji nie funkcjonuje na \u015bwiecie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Nic podobnego do tej akcji nie funkcjonuje na \u015bwiecie.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":5125,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5119"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5119"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5119\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5124,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5119\/revisions\/5124"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5125"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5119"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5119"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5119"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}