
{"id":5468,"date":"2019-07-02T23:35:12","date_gmt":"2019-07-02T21:35:12","guid":{"rendered":"https:\/\/passent.blog.polityka.pl\/?p=5468"},"modified":"2019-07-03T08:46:33","modified_gmt":"2019-07-03T06:46:33","slug":"zemsta-jest-uczta-bogow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/2019\/07\/02\/zemsta-jest-uczta-bogow\/","title":{"rendered":"Zemsta jest uczt\u0105 bog\u00f3w"},"content":{"rendered":"<p>Oficjalna Polska jest w si\u00f3dmym niebie. Wsp\u00f3lnie z W\u0119grami, Czechami, W\u0142ochami i kilkoma innymi uda\u0142o si\u0119 powstrzyma\u0107 awans Fransa Timmermansa (holenderskiego socjalisty) na przewodnicz\u0105cego Komisji Europejskiej. Pozostanie on na swoim dotychczasowym stanowisku wiceprzewodnicz\u0105cego KE. (Czyli nie uda\u0142o si\u0119 go dobi\u0107).<!--more--><\/p>\n<p>Socjali\u015bci s\u0105 rozczarowani, ale w Brukseli mia\u0142o miejsce co\u015b w rodzaju rokoszu. Ustalenia uzgodnione \u201ena boku\u201d, w Osace, nie zosta\u0142y zaakceptowane przez Rad\u0119 Europejsk\u0105. W rezultacie negocjacji last minute ustalono, \u017ce nast\u0119pczyni\u0105 Claude\u2019a Junckera na stanowisku przewodnicz\u0105cego Komisji Rady Europejskiej ma zosta\u0107 minister obrony Niemiec (przedtem minister pracy) Ursula von der Leyen. Ust\u0119puj\u0105cy premier Belgii Charles Michel zast\u0105pi Donalda Tuska na stanowisku przewodnicz\u0105cego Rady Europejskiej. Zablokowanie kandydatury Timmermansa jest najwi\u0119kszym, cho\u0107 wstydliwym sukcesem Polski. Najwi\u0119kszym, poniewa\u017c polski plan si\u0119 powi\u00f3d\u0142, Polska \u201ewsta\u0142a z kolan\u201d, o Polsce si\u0119 m\u00f3wi, Polska zrealizowa\u0142a swoje cele (premier Morawiecki).<\/p>\n<p>Jest to zarazem sukces w\u0105tpliwy, poniewa\u017c Timmermans zosta\u0142 odrzucony wy\u0142\u0105cznie dlatego, \u017ce jako demokrata i socjalista stara\u0142 si\u0119 broni\u0107 Europ\u0119 post-sowieck\u0105 przed autorytarnymi zap\u0119dami partii Victora Orbana i Jaros\u0142awa Kaczy\u0144skiego. Jako wiceprzewodnicz\u0105cy Rady Europejskiej do spraw praworz\u0105dno\u015bci, Timmermans by\u0142 trudn\u0105 do sforsowania przeszkod\u0105 w demonta\u017cu liberalnej demokracji, prawa i sprawiedliwo\u015bci (przez ma\u0142e \u201ep\u201d). Ob\u00f3z w\u0142adzy w Polsce b\u0119dzie \u015bwi\u0119towa\u0142 zwyci\u0119stwo w Unii Europejskiej jako kolejn\u0105 wygran\u0105 bitw\u0119, istny cud w Brukseli. W dodatku Wyszehrad, pod polskim przewodem pokaza\u0142, \u017ce jest bytem realnym, zdolnym przynajmniej do powiedzenia \u201enie\u201d.<\/p>\n<p>Przy okazji dosta\u0142o si\u0119 tym pa\u0144stwom (w tym Niemcy, Francja), kt\u00f3re dogada\u0142y si\u0119 w Osace, na szczycie G20, kto b\u0119dzie rz\u0105dzi\u0142 w Unii. Krytykuj\u0105c \u201epozatraktatowe\u201d praktyki, premier Morawiecki (i inni) do pewnego stopnia mieli racj\u0119, ale trudno sobie wyobrazi\u0107 jakiekolwiek cia\u0142o demokratyczne, w tym uni\u0119 ponad 25 pa\u0144stw, bez zakulisowych, a nawet jawnych porozumie\u0144. Co Polska wywalczy\u0142a dla siebie w Brukseli? Na razie tylko zemst\u0119 na Timmermansie \u2013 kandydacie, kt\u00f3ry \u201enie \u0142\u0105czy, nie rozumie Europy postkomunistycznej, nie jest kandydatem porozumienia\u201d etc. Jest to w\u0105tpliwy tytu\u0142 do chwa\u0142y.<\/p>\n<p>ZAPROSZENIE<br \/>\nMonika P\u0142atek (profesor prawa, UW) i ambasador Jan Truszczy\u0144ski (g\u0142\u00f3wny polski negocjator, a p\u00f3\u017aniej wysoki urz\u0119dnik Unii Europejskiej) b\u0119d\u0105 naszymi go\u015b\u0107mi w Radiu TOK FM, niedziela 7 lipca br, o godz. 10.05.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Oficjalna Polska jest w si\u00f3dmym niebie. Wsp\u00f3lnie z W\u0119grami, Czechami, W\u0142ochami i kilkoma innymi uda\u0142o si\u0119 powstrzyma\u0107 awans Fransa Timmermansa (holenderskiego socjalisty) na przewodnicz\u0105cego Komisji Europejskiej. Pozostanie on na swoim dotychczasowym stanowisku wiceprzewodnicz\u0105cego KE. (Czyli nie uda\u0142o si\u0119 go dobi\u0107).<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":5472,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5468"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5468"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5468\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5471,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5468\/revisions\/5471"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5472"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5468"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5468"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5468"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}