Widmo kr\u0105\u017cy po Unii \u2013 widmo powi\u0105zania unijnych pieni\u0119dzy z poszanowaniem zasad demokracji i praw cz\u0142owieka w poszczeg\u00f3lnych krajach.
\n
\nPropozycja ta jest oczkiem w g\u0142owie obecnej prezydencji fi\u0144skiej w Unii. Innych narz\u0119dzi na rzecz demokracji rz\u0105dy autorytarne si\u0119 nie boj\u0105. Ambasador Jan Truszczy\u0144ski (nasz g\u0142\u00f3wny negocjator przy wst\u0119powaniu do UE) zamie\u015bci\u0142 na Facebooku link do korespondencji Reutersa z Helsinek. (Finlandia pe\u0142ni przewodnictwo w Unii do ko\u0144ca br.). Artyku\u0142 wskazuje, \u017ce idea powi\u0105zania finansowania przez Uni\u0119 z demokracj\u0105 zyskuje zwolennik\u00f3w, ale problemem s\u0105 W\u0119gry i Polska. Poni\u017cej tekst w moim swobodnym t\u0142umaczeniu:<\/p>\n
Premier Finlandii Atti Rinne powiedzia\u0142 w niedziel\u0119, \u017ce wygl\u0105da na to, i\u017c wszystkie pa\u0144stwa Unii Europejskiej s\u0105 gotowe zaakceptowa\u0107 uzale\u017cnienie finansowania przez UE od respektowania zasad demokracji.<\/p>\n
Finlandia, kt\u00f3ra sprawuje rotacyjn\u0105 prezydencj\u0119 w UE, prowadzi kampani\u0119 na rzecz uzale\u017cnienia w wieloletnim bud\u017cecie finansowania przez Uni\u0119 od przestrzegania rz\u0105d\u00f3w prawa.<\/p>\n
Wydaje si\u0119, \u017ce wszystkie kraje s\u0105 gotowe zgodzi\u0107 si\u0119 na to \u2013 powiedzia\u0142 Rinne przed wizyt\u0105 na W\u0119grzech i w Czechach. W\u0119gry i ich sojusznik Polska od lat s\u0105 w sporze z w\u0142adzami Unii, wedle kt\u00f3rych oba by\u0142e pa\u0144stwa komunistyczne ograniczaj\u0105 demokratyczn\u0105 polityk\u0119 \u201echecks and balances\u201d (podzia\u0142u w\u0142adz).
\nViktor Orb\u00e1n i jego rzecznik Zoltan Kovacs przeprowadzili w sierpniu szereg atak\u00f3w na Finlandi\u0119, m.in. za jej praktyki konstytucyjne. Finlandia, kt\u00f3ra w indeksie „The Economist” zaliczana jest do najbardziej demokratycznych pa\u0144stw na \u015bwiecie, odrzuci\u0142a krytyk\u0119 Orb\u00e1na jako bezpodstawn\u0105. Celem nie jest przygwo\u017cd\u017cenie konkretnego kraju do \u015bciany, lecz ochrona zwyk\u0142ych ludzi w Europie przed despotyzmem i nieprzestrzeganiem zasad rz\u0105d\u00f3w prawa.<\/p><\/blockquote>\nTyle Reuters. Odpowiadaj\u0105c na pytanie dotycz\u0105ce stanowiska Polski i W\u0119gier, premier Rinne powiedzia\u0142, \u017ce \u017caden kraj, przynajmniej wprost, nie jest przeciwny tej idei. Zapytany, czy W\u0119gry i Polska \u201edaj\u0105 gwarancje\u201d, premier Finlandii unika\u0142 szczeg\u00f3\u0142\u00f3w.<\/p>\n
Polska nie przeciwstawia si\u0119 samej idei (nie by\u0142oby to zr\u0119czne), ale k\u0142adzie nacisk na r\u00f3wne traktowanie wszystkich pa\u0144stw cz\u0142onkowskich, \u017ceby nie by\u0142o \u015bwi\u0119tych kr\u00f3w. Inne argumenty \u201eprzeciw\u201d Budapeszt i Warszawa trzymaj\u0105 w sejfie.<\/p>\n
Droga do powi\u0105zania demokracji z kas\u0105 jest d\u0142uga i wyboista. Dyskusyjne s\u0105 same kryteria oceny demokracji i praw cz\u0142owieka w krajach wsp\u00f3lnoty. Finlandia przywi\u0105zuje du\u017ce znaczenie do tej sprawy, chcia\u0142aby widzie\u0107 j\u0105 jako ukoronowanie swojej prezydencji, co jest ma\u0142o realne. Do\u015bwiadczony dyplomata powiedzia\u0142 mi, \u017ce jest realne \u201eotorbienie\u201d Polski i W\u0119gier. Oba pa\u0144stwa pozostan\u0105 w Unii, co zreszt\u0105 deklaruj\u0105 na ka\u017cdym kroku, nawet ze cen\u0119 sankcji finansowych, kt\u00f3re uznaj\u0105 za ingerencj\u0119 w swoje sprawy wewn\u0119trzne.<\/p>\n
Sankcje jak zwykle zwali si\u0119 na Macrona lub na zmow\u0119 francusko-niemieck\u0105 przeciwko pa\u0144stwom Europy \u015arodkowo-Wschodniej, ale wi\u0119kszych ust\u0119pstw na rzecz pa\u0144stwa prawa raczej nie b\u0119dzie. Wa\u017cniejsza jest suwerenno\u015b\u0107. Zobaczymy, jaki b\u0119dzie wynik wybor\u00f3w w Polsce.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Innych narz\u0119dzi na rzecz demokracji rz\u0105dy autorytarne si\u0119 nie boj\u0105.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":5640,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5634"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5634"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5634\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5639,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5634\/revisions\/5639"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media\/5640"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5634"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5634"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5634"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}