Dyplomacja polska odnios\u0142a kolejny sukces. Spot telewizyjny Komisji Europejskiej z okazji XX-lecia\u00a0 upadku komunizmu zosta\u0142 \u2013 na wniosek strony polskiej \u2013 poprawiony, poniewa\u017c jego pierwotna wersja nie uwzgl\u0119dnia\u0142a Solidarno\u015bci i zas\u0142ug Jana Paw\u0142a II. Wersja poprawiona pokazuje przynajmniej Solidarno\u015b\u0107 i autentyczne, a nie inscenizowane, sceny ze stanu wojennego.<\/p>\n
Prawda historyczna \u2013 rzecz \u015bwi\u0119ta, wypada si\u0119 cieszy\u0107, ale nie ma kiedy, bo ju\u017c trzeba protestowa\u0107 przeciwko artyku\u0142owi w\u00a0 \u201eDer Spiegel\u201d, wedle kt\u00f3rego w potwornym dziele Holokaustu\u00a0 Niemcy znajdowa\u0142y sojusznik\u00f3w w narodach okupowanych. Gdyby to napisa\u0142 kto\u015b inny, z du\u017cym autorytetem, np. prof. B\u0142o\u0144ski albo prof. Janion, by\u0142oby to dla nas \u0142atwiejsze do strawienia, (gorzej, gdyby to napisa\u0142 prof.\u00a0 Gross), ale kiedy zabieraj\u0105 si\u0119 do tego Niemcy, to budzi to poruszenie.<\/p>\n
Czy dyplomacja polska powinna protestowa\u0107 za ka\u017cdym razem, kiedy w jakiej\u015b gazecie uka\u017ce si\u0119 wzmianka o \u201epolskich obozach koncentracyjnych\u201d? Tak. A o polskich winach w stosunku do \u017byd\u00f3w? Niekoniecznie, bo to nie jest ju\u017c taka prosta sprawa. W tej sprawie polecam najnowsz\u0105, znakomit\u0105 ksi\u0105\u017ck\u0119 prof. Marii Janion \u201eBohater, spisek, \u015bmier\u0107. Wyk\u0142ady \u017cydowskie\u201d (wyd. WAB 2009), czyli kwestia \u017cydowska w polskiej historii i \u015bwiadomo\u015bci, \u201e\u017bydzi jako nieszcz\u0119\u015bcie Polski\u201d, \u201espisek \u017cydowski\u201d, bierno\u015b\u0107 \u017byd\u00f3w w czasach Zag\u0142ady (\u201eszli na \u015bmier\u0107 jak barany\u201d), Staszic, Krasi\u0144ski, Mickiewicz a \u017bydzi itd. Trudna, ale obowi\u0105zkowa lektura dla ka\u017cdego, kogo interesuje kwestia Polacy \u2013 \u017bydzi.<\/p>\n
Jeden z rozdzia\u0142\u00f3w ksi\u0105\u017cki nosi tytu\u0142 \u201eIronia Calka Perechodnika\u201d i dotyczy pami\u0119tnika Calka Perechodnika \u201eCzy ja jestem morderc\u0105\u201d \u2013 jednego z najbardziej wstrz\u0105saj\u0105cych dokument\u00f3w Zag\u0142ady (wydanego w Polsce w latach 1993 i 1995). \u201eCalek Perechodnik \u2013 pisze prof. Maria Janion -od razu na pocz\u0105tku okre\u015bli\u0142 trzech protagonist\u00f3w tragedii \u017cydowskiej: Niemc\u00f3w, Polak\u00f3w i \u017byd\u00f3w, oraz przypisa\u0142 przys\u0142uguj\u0105ce im \u2013 w jego mniemaniu \u2013 cechy naczelne. (Podkre\u015blam s\u0142owa W JEGO MNIEMANIU \u2013 Pass.) Ca\u0142a si\u0142a w\u015bciek\u0142ej ironii autora kieruje si\u0119 dok\u0142adnie przeciw tym trzem czynnikom sprawczym mordu, dla kt\u00f3rego nie znajduje on \u017cadnego usprawiedliwienia:<\/p>\n
Przeciw rozp\u0119tanemu sadyzmowi mordowania \u017byd\u00f3w przez Niemc\u00f3w w ka\u017cdych okoliczno\u015bciach (\u2026);<\/p>\n
przeciw polskiemu udzia\u0142owi w Holokau\u015bcie,<\/p>\n
przeciw niestawieniu oporu przez \u017byd\u00f3w, kt\u00f3rzy nie podejmowali czynnej samoobrony, nie my\u015bleli o ucieczce lub honorowej \u015bmierci (\u2026).\u201d<\/p>\n
W relacji Marii Janion, Perechodnik pisa\u0142 przeciwko polskiemu udzia\u0142owi w Holokau\u015bcie, \u201eprzejawiaj\u0105cemu si\u0119 w rozpasanym grabieniu mienia \u017cydowskiego na masow\u0105 skal\u0119, w zbrodniczym szmalcownictwie i braku najmniejszych skrupu\u0142\u00f3w w korzystaniu z niemieckiego przyzwolenia na prze\u015bladowania rasowe; Perechodnik zwraca uwag\u0119 na fakt og\u00f3lnie znany: Niemcy nie byli w stanie tak dobrze rozpozna\u0107 jak Polacy; (\u2026) \u2018Pod\u0142o\u015b\u0107 ludzka oraz czas pracuj\u0105 niezmordowanie dla Niemc\u00f3w, daj\u0105 im najlepsz\u0105 gwarancj\u0119, \u017ce \u017caden \u017byd wojny\u00a0 nie prze\u017cyje na terenie ca\u0142ej Polski\u2019 pisa\u0142” (M.J. str. 261). Nie oczekiwa\u0142 bohaterstwa, ale oczekiwa\u0142, \u017ce Polacy pozwol\u0105\u00a0 \u017bydom swobodnie si\u0119 porusza\u0107 po stronie aryjskiej.<\/p>\n
To s\u0142owa straszne, powsta\u0142e w 1943 roku. Czy sprawiedliwe?\u00a0 \u017beby je zrozumie\u0107, trzeba przeczyta\u0107 Perechodnika i Mari\u0119 Janion, do czego gor\u0105co namawiam. To lektura trudna, wstrz\u0105saj\u0105ca, ale jest na tym blogu wiele os\u00f3b powa\u017cnych, kt\u00f3re do niej dojrza\u0142y. Zach\u0119cam do lektury tak\u017ce ministra Sikorskiego. Kiedy j\u0105 czyta\u0142em, przychodzi\u0142y mi na my\u015bl s\u0142owa poety: \u201eS\u0105 w ojczy\u017anie rachunki krzywd\u00a0 \/ Obca d\u0142o\u0144 ich te\u017c nie przekre\u015bli\u2026\u201d<\/p>\n
***<\/p>\n
PS<\/strong>. Magrud: My\u015bl\u0119, \u017ce b\u0119d\u0119 wyrazicielem (c\u00f3\u017c za wytarty zwrot!) opinii wielu blogowicz\u00f3w, kt\u00f3rzy podzi\u0119kuj\u0105 Pani za pi\u0119kne, majowe komplementy pod adresem naszego bloga.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Dyplomacja polska odnios\u0142a kolejny sukces. Spot telewizyjny Komisji Europejskiej z okazji XX-lecia\u00a0 upadku komunizmu zosta\u0142 \u2013 na wniosek strony polskiej \u2013 poprawiony, poniewa\u017c jego pierwotna wersja nie uwzgl\u0119dnia\u0142a Solidarno\u015bci i zas\u0142ug Jana Paw\u0142a II. Wersja poprawiona pokazuje przynajmniej Solidarno\u015b\u0107 i autentyczne, a nie inscenizowane, sceny ze stanu wojennego. Prawda historyczna \u2013 rzecz \u015bwi\u0119ta, wypada si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/570"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=570"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/570\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=570"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=570"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=570"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}