Na pierwszy rzut oka w mediach dominuj\u0105 micha\u0142ki: S\u0105d uzna\u0142 (moim zdaniem \u2013 s\u0142usznie) okre\u015blenie \u201ekurdupel\u201d za obra\u017aliwe, a ludzie PiS maj\u0105 za z\u0142e (nies\u0142usznie!), \u017ce Tusk wr\u0119czy\u0142 ordery siatkarzom nie tam, gdzie trzeba i nie tak, jak trzeba.<\/p>\n
Z kolei W\u0142adimir Putin mia\u0142 za z\u0142e Tuskowi, i\u017c ten powiedzia\u0142 1 wrze\u015bnia, \u017ce \u017co\u0142nierze radzieccy przynie\u015bli nam wyzwolenie, ale nie wolno\u015b\u0107, gdy\u017c jej sami nie mieli. To my\u015bl bardzo zgrabna, chyba najlepsze zdanie w ca\u0142ym przem\u00f3wieniu polskiego premiera. Putin chyba nie wiedzia\u0142, \u017ce to cytat z dziennik\u00f3w Sandora Maraiego \u2013 wybitnego pisarza w\u0119gierskiego. Mo\u017ce bardziej dyplomatycznie by\u0142oby powiedzie\u0107, \u017ce Sowieci nie przynie\u015bli \u201epe\u0142nej wolno\u015bci\u201d, ale w istocie my\u015bl Maraiego jest celna. Putin powinien by\u0142 si\u0119 zgodzi\u0107, \u017ce \u017co\u0142nierze radzieccy sami nie zaznali wolno\u015bci, cho\u0107 nam przynie\u015bli wyzwolenie z najgorszego koszmaru w historii, jakim by\u0142a okupacja niemiecka.<\/p>\n
Ze spraw bie\u017c\u0105cych, najwa\u017cniejsza wydaje si\u0119 wiadomo\u015b\u0107 z Brukseli, \u017ce jednak Polska jest prymusem w Unii Europejskiej. Komisarz ds. gospodarczych, Joaquin Almunia, zmuszony by\u0142 przyzna\u0107, \u017ce wzi\u0105\u0142 udzia\u0142 w wy\u015bcigu ekonomist\u00f3w do coraz bardziej pesymistycznych prognoz dla gospodarki polskiej. Almunia przyzna\u0142, \u017ce by\u0142o to przyczyn\u0105 zadra\u017cnie\u0144 z rz\u0105dem polskim oraz \u017ce Polska ma najlepszy wynik w Europie. Ba, mo\u017ce b\u0119dziemy jedynym krajem Unii, kt\u00f3ry w tym roku odnotuje wzrost PKB (o oko\u0142o 1 proc.). To sukces nie mniejszy ni\u017c mistrzostwo Europy polskich siatkarzy, i rado\u015b\u0107 powinna by\u0107 nie mniejsza, a nawet wi\u0119ksza. Oczywi\u015bcie, wszystko jeszcze mo\u017ce si\u0119 zdarzy\u0107, do ko\u0144ca roku pozosta\u0142 IV kwarta\u0142, ale wynik idzie w \u015bwiat!! Decyzja IBM o kolejnej inwestycji we Wroc\u0142awiu mo\u017ce mie\u0107 z tym co\u015b wsp\u00f3lnego, a IBM nie jest jedyny. Wypowied\u017a unijnego komisarza to najlepsza wiadomo\u015b\u0107 ostatnich dni, nie tylko dla Tuska i Rostowskiego. Ciekaw jestem, co na to powie opozycja \u2013 od Kaczy\u0144skiego do Napieralskiego, np. Natalli – \u015awiat i Grzegorz Ko\u0142odko.<\/p>\n
***<\/p>\n
Zanim si\u0119 tego dowiemy, pragn\u0119 poleci\u0107 kilka ksi\u0105\u017cek, kt\u00f3re ostatnio przeczyta\u0142em (mia\u0142em wolny tydzie\u0144…)<\/p>\n
Magdalena Grochowska: \u201eGiedroy\u0107\u201d<\/strong>. \u015awietna biografia jednego z tw\u00f3rc\u00f3w i g\u0142\u00f3wnodowodz\u0105cego paryskiej \u201eKultury\u201d. Nie tylko portret wybitnego cz\u0142owieka, jednej z czo\u0142owych postaci emigracji po II wojnie, cz\u0142owieka bardzo skomplikowanego, samotnika i leadera zarazem, ale tak\u017ce zbiorowy portret \u015brodowiska: Mi\u0142osz, Herling, Czapski, Jele\u0144ski, Hertzowie, Mieroszewski, emigracyjny Londyn i Pary\u017c, a tak\u017ce za\u0142amanie pozycji Giedroycia po 1989 roku. Pasjonuj\u0105ca ksi\u0105\u017cka, kawa\u0142 historii Polski. Troch\u0119 po macoszemu potraktowa\u0142a autorka kwestie wydawnicze, kolporta\u017c, finanse \u201eKultury\u201d, ale to sprawy drugorz\u0119dne wobec znaczenia tej instytucji i jej tw\u00f3rcy. Minusem ksi\u0105\u017cki jest j\u0119zyk, styl, kt\u00f3ry nie u\u0142atwia czytania, ale by\u0107 mo\u017ce to m\u00f3j os\u0105d bardzo subiektywny.<\/p>\n Ralph G. Martin: \u201eJennie Churchill. Skandalistka epoki wiktoria\u0144skiej\u201d<\/strong>. Kolejna biografia napisana przez autora brytyjskiego (pisa\u0142em tu o biografiach Potiomkina i Stalina, pi\u00f3ra historyk\u00f3w angielskich). \u201eJennie\u201d to rewelacyjna ksi\u0105\u017cka, pasjonuj\u0105cy obraz elity brytyjskiej, tamtejszej polityki i obyczaj\u00f3w, a to wszystko jako t\u0142o do portretu niezwyk\u0142ej kobiety \u2013 pi\u0119knej, utalentowanej, energicznej Amerykanki, kt\u00f3ra przebojem wesz\u0142a na scen\u0119 brytyjsk\u0105, ksi\u0105\u017cka pe\u0142na anegdot, dykteryjek, ale r\u00f3wnie\u017c chwil grozy. Pod skrzyd\u0142ami niezwyk\u0142ej matki, kobiety nad wiek dziewi\u0119tnasty wyzwolonej, dorasta\u0142 jej syn, Winston, kt\u00f3ry od wczesnej m\u0142odo\u015bci sposobi\u0142 si\u0119 do roli, kt\u00f3r\u0105 przysz\u0142o mu pe\u0142ni\u0107. Znakomita ksi\u0105\u017cka o niezwyk\u0142ej kobiecie.<\/p>\n Hanna Krall: \u201eR\u00f3\u017cowe strusie pi\u00f3ra\u201d<\/strong>. Niewielka ksi\u0105\u017cka \u201eo tym, co ludzie do mnie pisali i m\u00f3wili przez pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat\u201d. Kr\u00f3tkie opowie\u015bci bardzo r\u00f3\u017cnych, autentycznych ludzi \u2013 od premiera i rabina, po profesora i rencistk\u0119, o sprawach ma\u0142ych, wielkich i niezmierzonych, jak Holokaust. Krall, jak ma\u0142o kto, szanuje ka\u017cde s\u0142owo do niej skierowane, bardzo powa\u017cnie traktuje ludzi i to, co m\u00f3wi\u0105. Prawdziwa lekcja s\u0142uchania.<\/p>\n \u017bycz\u0119 pomy\u015blnej lektury!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Na pierwszy rzut oka w mediach dominuj\u0105 micha\u0142ki: S\u0105d uzna\u0142 (moim zdaniem \u2013 s\u0142usznie) okre\u015blenie \u201ekurdupel\u201d za obra\u017aliwe, a ludzie PiS maj\u0105 za z\u0142e (nies\u0142usznie!), \u017ce Tusk wr\u0119czy\u0142 ordery siatkarzom nie tam, gdzie trzeba i nie tak, jak trzeba. Z kolei W\u0142adimir Putin mia\u0142 za z\u0142e Tuskowi, i\u017c ten powiedzia\u0142 1 wrze\u015bnia, \u017ce \u017co\u0142nierze radzieccy […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/605"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=605"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/605\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=605"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=605"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=605"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}