{"id":682,"date":"2010-04-05T23:55:53","date_gmt":"2010-04-05T21:55:53","guid":{"rendered":"http:\/\/passent.blog.polityka.pl\/?p=682"},"modified":"2010-04-05T23:55:53","modified_gmt":"2010-04-05T21:55:53","slug":"groch-o-sciane","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/2010\/04\/05\/groch-o-sciane\/","title":{"rendered":"Groch o \u015bcian\u0119?"},"content":{"rendered":"

W powodzi publikacji o tematyce papieskiej zapewne bym tego nie przeczyta\u0142, ale znajomy, do kt\u00f3rego mam zaufanie, radzi\u0142 mi przeczyta\u0107 w „Gazecie” rozmow\u0119 Katarzyny Wi\u015bniewskiej i Jana Turnaua\u00a0 ze Stefanem Frankiewiczem, by\u0142ym redaktorem „L\u2019Osservatore Romano” (1979-1989), redaktorem naczelnym „Wi\u0119zi” (1989-1995), ambasadorem Polski w Watykanie (1995-2001).
\n<\/strong>
\nFrankiewicz spotyka\u0142 si\u0119 i obserwowa\u0142 papie\u017ca przez 30 lat. To, co m\u00f3wi o polskim papie\u017cu, s\u0142yszy si\u0119 rzadko. Warto to upowszechni\u0107 na naszym blogu, i tak te\u017c pojmuj\u0119 swoj\u0105 rol\u0119, jako gospodarz.\u00a0 Frankiewicz pokazuje papie\u017ca jako otwartego na \u015bwiat poza Ko\u015bcio\u0142em, na to, co Ko\u015bci\u00f3\u0142 dosta\u0142 i bra\u0142 od \u015bwiata, a nie tylko skupionego na tym, co \u015bwiatu daje, papie\u017ca otwartego na lewic\u0119, kt\u00f3ry odnosi\u0142 si\u0119 te\u017c krytycznie do sytuacji w Ko\u015bciele polskim.<\/p>\n

O JARUZELSKIM. \u201eNie jest te\u017c tak, jak si\u0119 niekt\u00f3rym wydaje, \u017ce Watykan w latach 80.\u00a0 by\u0142 jedn\u0105 wielk\u0105 twierdz\u0105 do walki z komun\u0105. Zapomina si\u0119, \u017ce papie\u017c na najbli\u017cszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w wybra\u0142 realizator\u00f3w tzw. Ostpolitik, czyli daleko id\u0105cego dialogu z rz\u0105dami komunistycznymi. (\u2026) Przykro mi, ale nie mog\u0119 si\u0119 zgodzi\u0107 z publicznie wyra\u017con\u0105 opini\u0105 kard. Dziwisza, \u017ce papie\u017c docenia\u0142 wy\u0142\u0105cznie inteligencj\u0119 genera\u0142a Jaruzelskiego, ale nie mia\u0142 do niego cienia zaufania. Owszem, wiele ich dzieli\u0142o, ale jaka\u015b ni\u0107 porozumienia przecie\u017c si\u0119 wywi\u0105za\u0142a. Przyjmowa\u0142 genera\u0142a na audiencjach tak\u017ce wtedy, gdy ten nie by\u0142 ju\u017c prezydentem. Pokaza\u0142em kiedy\u015b papie\u017cowi pogardliwe wypowiedzi o Jaruzelskim paru polskich biskup\u00f3w. On skomentowa\u0142 to kr\u00f3tko: „tak nie wolno”.<\/p>\n

JP II O LEWICY: „Uderza\u0142a mnie u niego odmienna od stereotypowej ocena ludzi, wydarze\u0144. Dobrym przyk\u0142adem jest przyja\u017a\u0144 papie\u017ca z Sandro Pertinim, prezydentem W\u0142och, socjalist\u0105 i agnostykiem. Dziwi mnie, \u017ce przesz\u0142y u nas niemal bez echa s\u0142owa JP II z rozm\u00f3w z Jasiem Gawro\u0144skim o \u2018ziarnach prawdy w komunizmie\u2019 Nie w socjalizmie \u2013 w komunizmie! Albo to, co powiedzia\u0142 Andre Frossardowi, \u017ce bez lewicy nie by\u0142oby zainteresowania Ko\u015bcio\u0142a kwesti\u0105 spo\u0142eczn\u0105. JP II wykonywa\u0142 gesty w stron\u0119 ludzi lewicy, tak\u017ce polskich postkomunist\u00f3w, jakby liczy\u0142, \u017ce stan\u0105 si\u0119 oni w pewnym sensie jego sojusznikami gdy chodzi o wra\u017cliwo\u015b\u0107 spo\u0142eczn\u0105”.<\/p>\n

JP II O LUSTRACJI I DEKOMUNIZACJI: „Utkwi\u0142 mi w pami\u0119ci powracaj\u0105cy pod koniec lat 90. i w roku Wielkiego Jubileuszu w\u0105tek lustracji i dekomunizacji. Zachowa\u0142em notatki. \u2018Nienawi\u015b\u0107 jest bezproduktywna\u2019, \u2018Potrzeba dzi\u015b w Polsce klimatu mi\u0142osierdzia, sprawiedliwo\u015b\u0107 nie wystarczy\u2019, \u2018Wiele razy m\u00f3wi\u0142: tyle jest w Polsce podzia\u0142\u00f3w, \u017ce nie trzeba ich pog\u0142\u0119bia\u0107 przez nowe\u2019. Oczywi\u015bcie, nie by\u0142 za amnezj\u0105, ale nie aprobowa\u0142 filozofii rozlicze\u0144”.<\/p>\n

FRANKIEWICZ O POLSKIM KO\u015aCIELE: „Cz\u0119\u015b\u0107 ludzi polskiego Ko\u015bcio\u0142a nie akceptuje faktu, \u017ce spo\u0142ecze\u0144stwo jest pluralistyczne i\u00a0 \u017ce to, co warto\u015bciowe, cz\u0119sto powstaje poza Ko\u015bcio\u0142em. Papie\u017cowi ten spos\u00f3b my\u015blenia by\u0142 obcy. (\u2026) Listy pasterskie po\u015bwi\u0119cone dokumentom papieskim czy wydarzeniom pontyfikatu sprawia\u0142y wra\u017cenie wiernopodda\u0144czych adres\u00f3w. Nie bez winy s\u0105 te\u017c\u00a0 media. Z b\u0142ahego wydarzenia potrafiono zrobi\u0107 og\u00f3lnonarodowy problem. O incydencie ca\u0142owania ziemi kaliskiej przez polityka SLD, wyci\u0105gni\u0119tym przez prawic\u0119 w kampanii wyborczej, w Watykanie nikt nie m\u00f3wi\u0142, papie\u017c go bagatelizowa\u0142, tylko w Polsce zrobi\u0142a si\u0119 wielka wrzawa\u2026
\nNie widz\u0119 ani \u015bladu obecno\u015bci nauczania papie\u017ca w \u017cyciu publicznym, a czasem tak\u017ce\u00a0 w \u017cyciu Ko\u015bcio\u0142a hierarchicznego. Ko\u015bci\u00f3\u0142 os\u0105dzaj\u0105cy \u015bwiat wed\u0142ug stereotyp\u00f3w, bez szacunku dla r\u00f3\u017cnorodno\u015bci, cz\u0119sto bez mi\u0142osierdzia \u2013 to nie jest w duchu Jana Paw\u0142a II.”<\/p>\n

Panu Frankiewiczowi nale\u017c\u0105 si\u0119 s\u0142owa uznania za to, co powiedzia\u0142. Upowszechniam te s\u0142owa, cho\u0107 obawiam si\u0119, \u017ce to tylko groch o \u015bcian\u0119.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W powodzi publikacji o tematyce papieskiej zapewne bym tego nie przeczyta\u0142, ale znajomy, do kt\u00f3rego mam zaufanie, radzi\u0142 mi przeczyta\u0107 w „Gazecie” rozmow\u0119 Katarzyny Wi\u015bniewskiej i Jana Turnaua\u00a0 ze Stefanem Frankiewiczem, by\u0142ym redaktorem „L\u2019Osservatore Romano” (1979-1989), redaktorem naczelnym „Wi\u0119zi” (1989-1995), ambasadorem Polski w Watykanie (1995-2001). Frankiewicz spotyka\u0142 si\u0119 i obserwowa\u0142 papie\u017ca przez 30 lat. To, […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/682"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=682"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/682\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=682"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=682"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=682"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}