Zastanawia\u0142em si\u0119, jak \u201eugry\u017a\u0107\u201d autobiografi\u0119 prof. Andrzeja Walickiego (\u201eIdee i ludzie\u201d) na blogu. To bardzo powa\u017cna, \u017ceby nie opowiedzie\u0107 monumentalna (prawie 500 \u201eg\u0119stych\u201d stron) ksi\u0105\u017cka, chcia\u0142bym, \u017ceby przynajmniej niekt\u00f3rzy blogowicze do niej si\u0119gn\u0119li, a inni wiedzieli o co w niej chodzi. Ostatecznie postanowi\u0142em sporz\u0105dzi\u0107 \u201ebryk\u201d tylko jednego w\u0105tku, \u2018politycznego\u2019, a w\u0142a\u015bciwie spis tych\u00a0 tre\u015bci, kt\u00f3re mnie osobi\u015bcie najbardziej zainteresowa\u0142y, wraz z zaznaczeniem stron, na kt\u00f3rych ta problematyka jest poruszana (wydanie 2010). Ca\u0142y, ogromny dorobek naukowy Autora, jako zbyt trudny, nie jest w tym \u2018bryku\u2019 uwzgl\u0119dniony.\u00a0 Mam nadziej\u0119, \u017ce Autor wy baczy mi takie prostackie potraktowanie Jego autobiografii, a by\u0107 mo\u017ce blogowicze si\u0119gn\u0105 po t\u0119 ksi\u0105\u017ck\u0119.<\/p>\n
ARESZTOWANIE ojca, historyka sztuki, Micha\u0142a Walickiego (w 1949 r., skazany na 5 lat, zwolniony w 1953 r.) \u2013 strona 27.<\/p>\n
SZYKANOWANIE Andrzeja Walickiego (m\u00f3g\u0142 studiowa\u0107 tylko rusycystyk\u0119) i nagonka na niego, jako na element nieprawomy\u015blny,\u00a0 na studiach \u2013 str. 28 \u2013 35.<\/p>\n
\u017bYCIOWY plan \u2013 Walicki rozpoczyna dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 w I. po\u0142owie lat 50. Wcze\u015bnie sporz\u0105dza sw\u00f3j \u017cyciowy plan:\u00a0 stawia sobie zadania cz\u0105stkowe, ograniczone do pracy naukowej, ale mimo to mocno powi\u0105zane ze \u015bwiadomo\u015bci\u0105 opozycyjn\u0105 wobec s\u0142abn\u0105cej, ale nadal gro\u017anej ideologii sowietyzmu; decyduje si\u0119 zosta\u0107 specjalist\u0105 i\u00a0 \u201epoputczykiem\u201d\u00a0 Baczki oraz innych tw\u00f3rc\u00f3w warszawskiej szko\u0142y historii idei. Wybiera drog\u0119 \u201enonkonformizmu wewn\u0105trz-systemowego\u201d (kt\u00f3ra mnie przypomina drog\u0119 tygodnika \u201ePolityka\u201d) \u2013 strony 42, 63-67, 361 (\u201em\u00f3j plan \u017cyciowy zosta\u0142 ju\u017c prawie wykonany\u201d). Plan \u017cyciowy Walickiego obejmowa\u0142 przede wszystkim jego dzia\u0142alno\u015b\u0107 naukow\u0105 w dziedzinie filozofii, historii idei,\u00a0 my\u015bli polskiej i rosyjskiej.<\/p>\n
CZY PRL to by\u0142a kolejna, po niemieckiej, okupacja? Walicki nie zgadza si\u0119 z opini\u0105, jakoby w 1944\/45 roku nast\u0105pi\u0142a jedynie zmiana okupacji na now\u0105 i trwalsz\u0105. Opr\u00f3cz w\u0142asnych argument\u00f3w, przytacza m.in. list od Jana Nowaka-Jeziora\u0144skiego: \u201ePa\u0144stwo polskie by\u0142o zniewolone, ale sama jego odr\u0119bno\u015b\u0107 stanowi\u0142a wielk\u0105 warto\u015b\u0107, kt\u00f3rej nie wolno by\u0142o lekkomy\u015blnie utraci\u0107\u201d \u2013 str. 24. Walicki uwa\u017ca PRL za przykrywk\u0119, parasol ochronny dla zachowania polskiej to\u017csamo\u015bci. (129). Rola Polski w \u2018detotalizacji\u2019 systemu \u2013 str. 218, 349.<\/p>\n
PAZDZIERNIK 1956 \u2013 to dla Walickiego chyba najwa\u017cniejsza cezura w dziejach powojennej Polski, definitywne zako\u0144czenie totalitarnej fazy realnego socjalizmu, wyzwolenie umys\u0142\u00f3w i sumie\u0144 spod w\u0142adzy ideologicznej hipnozy. Pa\u017adziernik umo\u017cliwi\u0142 ludziom takim jak Walicki uprawianie w\u0142asnej dzia\u0142ki, poszerzanie w\u0142asnego zakresu wolno\u015bci. Kluczowy cytat: \u201ecz\u0142owiek z tak\u0105 biografi\u0105 jak moja, tak wiele zawdzi\u0119czaj\u0105cy odej\u015bciu PRL od stalinowskiego totalitaryzmu, by\u0142by nieprzyzwoicie nieuczciwy, gdyby zacz\u0105\u0142 nagle odcina\u0107 si\u0119\u00a0 od ca\u0142ej, \u2018totalitarnej\u2019 rzekomo przesz\u0142o\u015bci kraju. (\u2026) by\u0142em tym, kim by\u0142em, i osi\u0105gn\u0105\u0142em to, co osi\u0105gn\u0105\u0142em wy\u0142\u0105cznie dzi\u0119ki temu, \u017ce popa\u017adziernikowa Polska pozytywnie r\u00f3\u017cni\u0142a si\u0119 od innych kraj\u00f3w \u2018demokracji ludowej\u2019\u201d \u2013 str. 281, tak\u017ce 48, 363.<\/p>\n
DEMOKRATYZACJA A LIBERALIZACJA. Walicki rozr\u00f3\u017cnia demokratyzacj\u0119 systemu PRL (kt\u00f3ra musia\u0142aby przynie\u015b\u0107 wzrost znaczenia rewizjonist\u00f3w) od jego liberalizacji, korzystnej dla ca\u0142ej ludno\u015bci. Sam uwa\u017ca si\u0119 za lewicowego libera\u0142a (426), sprzyja\u0142 liberalizacji systemu od wewn\u0105trz, pod parasolem w\u0142adzy autorytarnej, \u201eale ju\u017c nie totalitarnej\u201d, a\u00a0 nie \u017c\u0105daniom, \u017ceby partia rz\u0105dz\u0105ca podzieli\u0142a si\u0119 w\u0142adz\u0105. \u2013 Str. 56 \u2013 62.
\nJego zdaniem, rewizjonizm, \u201euzale\u017cniaj\u0105cy po\u017c\u0105dan\u0105 ewolucj\u0119 systemu od ideologicznej odnowy partii\u201d poni\u00f3s\u0142 kl\u0119sk\u0119 w 1968 r. (Str.127). Pierwsi recenzenci ksi\u0105\u017cki Walickiego (w GW) zwracaj\u0105 uwag\u0119, \u017ce i jemu historia sp\u0142ata\u0142a figla, gdy\u017c to nie wewn\u0105trz-systemowi \u201elibera\u0142owie\u201d, a antysystemowa opozycja zada\u0142a decyduj\u0105cy cios\u00a0 systemowi.<\/p>\n
NIETOLERANCJA, wojna domowa (dzi\u015b: wojna polsko-polska). Antykomunizm bez komunist\u00f3w, zoologiczny, niechc\u0105cy INTELEKTUALNIE rozrachowa\u0107 si\u0119 w komunizmem i r\u00f3\u017cnymi etapami jego ewolucji,\u00a0 atmosfera nienawi\u015bci wobec postpeerelowskiej lewicy id\u0105ca w parze\u00a0 z antyrosyjsko\u015bci\u0105, traktowanie \u2018post-komunist\u00f3w\u2019 jako parias\u00f3w, gromadzenie kapita\u0142u nienawi\u015bci, nacjonalizm integralny, skierowany do wewn\u0105trz. Str. 281, 337, 361, 416.<\/p>\n
OSAMOTNIENIE AUTORA, przemilczanie przez \u201esalon\u201d. \u201eCa\u0142a scena polityczna w Polsce przesuwa\u0142a si\u0119 na prawo, a ja, pozostaj\u0105c na swoim miejscu, stawa\u0142em si\u0119, chc\u0105c nie chc\u0105c, coraz bardziej \u2018lewicowy\u2019\u201d \u2013 377, 380, 401, 419, 425-429. (Patrz tak\u017ce m\u00f3j felieton w bie\u017c\u0105cej \u201ePolityce\u201d).<\/p>\n
STOSUNEK DO ROSJI, anty-rosyjskie emocje, uprzedzenia, ich \u017ar\u00f3d\u0142a oraz wykorzystywanie przez polityk\u00f3w \u2013 310 -315, 342, 395.<\/p>\n
BILANS w\u0142asny. Niekt\u00f3rzy postrzegaj\u0105 prof. Walickiego jako Don Kichota, cz\u0142owieka przywi\u0105zanego do cel\u00f3w szlachetnych lecz przegranych. W tym \u201ehamlety\u017amie\u201d by\u0142a nie tylko s\u0142abo\u015b\u0107, ale i si\u0142a.\u00a0 Wyra\u017ane odr\u00f3\u017cnienie w\u0142asnych wybor\u00f3w od lojalno\u015bci wobec jakiejkolwiek grupy. \u201eSkazywa\u0142o mnie to na osamotnienie i izolacj\u0119 (autor wiele lat sp\u0119dzi\u0142 zagranic\u0105, jako profesor w Australii, USA i w innych krajach \u2013 Pass.), ale by\u0142a ona widocznie nieod\u0142\u0105czn\u0105 cz\u0119\u015bci\u0105 tego, co nazywa\u0142em moim \u2018losem\u2019\u201d. (427).<\/p>\n
Ksi\u0105\u017cka wielkiej wagi, gor\u0105co polecam jej lektur\u0119. Warto oderwa\u0107 si\u0119 od bie\u017c\u0105cych polemik i po\u0142ajanek, kt\u00f3rych pe\u0142ne s\u0105 media i Internet, by spojrze\u0107 na siebie, na swoje \u017cycie i na Polsk\u0119 oczyma\u00a0 wyj\u0105tkowego cz\u0142owieka.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Zastanawia\u0142em si\u0119, jak \u201eugry\u017a\u0107\u201d autobiografi\u0119 prof. Andrzeja Walickiego (\u201eIdee i ludzie\u201d) na blogu. To bardzo powa\u017cna, \u017ceby nie opowiedzie\u0107 monumentalna (prawie 500 \u201eg\u0119stych\u201d stron) ksi\u0105\u017cka, chcia\u0142bym, \u017ceby przynajmniej niekt\u00f3rzy blogowicze do niej si\u0119gn\u0119li, a inni wiedzieli o co w niej chodzi. Ostatecznie postanowi\u0142em sporz\u0105dzi\u0107 \u201ebryk\u201d tylko jednego w\u0105tku, \u2018politycznego\u2019, a w\u0142a\u015bciwie spis tych\u00a0 tre\u015bci, kt\u00f3re […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[22],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/729"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=729"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/729\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=729"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=729"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=729"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}