Partie polityczne w Polsce przypominaj\u0105 zespo\u0142y pie\u015bni i ta\u0144ca. Wystarczy, \u017ce kto\u015b wychyli si\u0119 z szeregu, albo za\u015bpiewa na nie t\u0119 nut\u0119, i zaraz dyrygent wali go pa\u0142eczka po g\u0142owie. Dzi\u0119ki temu na scenie politycznej przybywa grzesznik\u00f3w bez winy. Ryszard Kalisz wychyli\u0142 si\u0119 kilkakrotnie, m.in. trzyma\u0142 z Olejniczakiem oraz z Kwa\u015bniewskim, popar\u0142 Palikota i za kar\u0119 zosta\u0142 usuni\u0119ty z zarz\u0105du SLD. Towarzyszu, pardon, kolego Napieralski \u2013 przecie\u017c usuni\u0119cie Kalisza z w\u0142adz to strata dla zarz\u0105du, strata dla SLD, strata dla pana. On sobie da rad\u0119. Jeden z nielicznych polityk\u00f3w SLD, kt\u00f3ry ma du\u017co zalet \u2013 niezale\u017cny, inteligentny, prawnik, do\u015bwiadczony, by\u0142y minister i szef kancelarii prezydenta, z poczuciem humoru (o klas\u0119 lepszym od Wenderlicha), nadto medialny, popularny i lubiany. I takiego cz\u0142owieka Napieralski nie m\u00f3g\u0142 tolerowa\u0107 w zarz\u0105dzie? Moim zdaniem \u2013 to b\u0142\u0105d.<\/p>\n
Niestety, pod tym wzgl\u0119dem SLD przypomina PiS. Tam te\u017c gniew prezesa dopad\u0142 Joann\u0119 Kluzik-Rostkowsk\u0105, Poncyljusza i pani\u0105 Jakubiak (ta ostatnia nie budzi mojej sympatii, ale mniejsza o to). \u017badne z nich nie zrobi\u0142o nic z\u0142ego, a ju\u017c czytam w \u201eRz\u201d, \u017ce maj\u0105 ma\u0142e szanse na to, by ponownie znale\u017a\u0107 si\u0119 w Sejmie (nie chce mi si\u0119 wierzy\u0107, prezes nie jest taki g\u0142upi). Prezes ma do nich pretensje, \u017ce nie wygra\u0142 wybor\u00f3w, mimo, \u017ce osi\u0105gn\u0105\u0142 bardzo dobry wynik. Uleg\u0142 jednak frakcji \u201etwardych\u201d (Ziobro, Kurski, mo\u017ce Brudzi\u0144ski), i obra\u017ca\u0142 swoich wczorajszych wsp\u00f3\u0142pracownik\u00f3w, poni\u017ca\u0142 ich, m\u00f3wi\u0105c protekcjonalnie o \u201e\u0142adnych buziach\u201d, a\u017c wszyscy s\u0105 upokorzeni i \u017caden nie zdoby\u0142 si\u0119 na to, by zabra\u0107 swoje lalki, szmatki i wyj\u015b\u0107 z tej piaskownicy.<\/p>\n
Podobny los spotka\u0142 pos\u0142a Andrzeja Halickiego, by\u0142ego rzecznika Klubu Poselskiego Platformy. Okazuje si\u0119, \u017ce tolerancja Tuska ma swoje granice, i to wcale nie takie szerokie, jak dla Palikota. Temu ostatniemu wolno by\u0142o du\u017co, a\u017c za du\u017co, Tusk tolerowa\u0142 jego ekscesy. A Halicki zosta\u0142 ukarany tylko za to, \u017ce raz powiedzia\u0142, i\u017c przewodnicz\u0105cego otaczaj\u0105 pochlebcy. Oczywi\u015bcie, jest to obra\u017aliwe, ale (1) sam Halicki te\u017c mia\u0142 wa\u017cne stanowisko u Tuska, (2) poni\u017cy\u0142 si\u0119 sam, por\u00f3wnuj\u0105c ju\u017c nast\u0119pnego dnia Tuska do Moj\u017cesza, kt\u00f3ry przeprowadzi\u0142 Platform\u0119 itd. Mo\u017cna ju\u017c by\u0142o zostawi\u0107 Halickiego w spokoju.<\/p>\n
W sumie, reakcja szef\u00f3w (prawie) wszystkich partii jest taka sama: Kto nie z Mieciem \u2013 tego zmieciem. Prezesi demonstruj\u0105 si\u0142\u0119, ale nie maj\u0105 jej do\u015b\u0107, by tolerowa\u0107 dysydent\u00f3w. Kaczy\u0144ski i Napieralski ulegli swoim twardog\u0142owym. Tusk ukara\u0142 Halickiego dla przyk\u0142adu. Widocznie tak ju\u017c w partii musi by\u0107. Zw\u0142aszcza przed wyborami. <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Partie polityczne w Polsce przypominaj\u0105 zespo\u0142y pie\u015bni i ta\u0144ca. Wystarczy, \u017ce kto\u015b wychyli si\u0119 z szeregu, albo za\u015bpiewa na nie t\u0119 nut\u0119, i zaraz dyrygent wali go pa\u0142eczka po g\u0142owie. Dzi\u0119ki temu na scenie politycznej przybywa grzesznik\u00f3w bez winy. Ryszard Kalisz wychyli\u0142 si\u0119 kilkakrotnie, m.in. trzyma\u0142 z Olejniczakiem oraz z Kwa\u015bniewskim, popar\u0142 Palikota i za […]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/765"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=765"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/765\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=765"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=765"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=765"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}