
{"id":82,"date":"2006-07-06T14:14:02","date_gmt":"2006-07-06T12:14:02","guid":{"rendered":"http:\/\/passent.blog.polityka.pl\/?p=82"},"modified":"2006-07-06T14:35:27","modified_gmt":"2006-07-06T12:35:27","slug":"sygnal-ostrzegawczy","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/2006\/07\/06\/sygnal-ostrzegawczy\/","title":{"rendered":"Sygna\u0142 ostrzegawczy"},"content":{"rendered":"<p><font size=\"2\">Fakt bez precedensu \u2013 wszyscy poprzedni ministrowie Spraw Zagranicznych Polski od 1989 r. og\u0142osili wsp\u00f3lne o\u015bwiadczenie, wyra\u017caj\u0105ce \u201cniepok\u00f3j i zaskoczenie\u201d z powodu odwo\u0142ania spotkania na szczycie Tr\u00f3jk\u0105ta Weimarskiego. \u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">W o\u015bwiadczeniu czytamy: <\/font><\/p>\n<blockquote><p><font size=\"2\">\u201cTr\u00f3jk\u0105t Weimarski powsta\u0142 29 sierpnia 1991 roku z inicjatywy ministr\u00f3w spraw zagranicznych Polski, Niemiec i Francji i mia\u0142 na celu zacie\u015bnienie wsp\u00f3\u0142pracy Polski z krajami, kt\u00f3re mia\u0142y decyduj\u0105cy wp\u0142yw na rozw\u00f3j sytuacji politycznej na kontynencie europejskim po II wojnie \u015bwiatowej. Tr\u00f3jk\u0105t Weimarski by\u0142 instrumentem umacniania mi\u0119dzynarodowej pozycji Polski i zapewniania jej wp\u0142ywu na polityk\u0119 europejsk\u0105. \u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">\u015acis\u0142a wsp\u00f3\u0142praca z Niemcami i Francj\u0105, kluczowymi partnerami Polski w UE, le\u017cy w najlepiej poj\u0119tym interesie naszego kraju. Wsp\u00f3\u0142praca ta nabiera szczeg\u00f3lnego znaczenia w sytuacji, gdy Europa i Polska stoj\u0105 przed nowymi wyzwaniami, a Polska jest szczeg\u00f3lnie zainteresowana\u00a0wsp\u00f3\u0142kszta\u0142towaniem polityki wschodniej Unii. Odwo\u0142anie spotkania na szczycie bez bardzo istotnej przyczyny jest lekcewa\u017c\u0105ce wobec partner\u00f3w. Nale\u017cy \u017ca\u0142owa\u0107, \u017ce dosz\u0142o do odwo\u0142ania spotkania. Wypada \u017cyczy\u0107 sobie, aby spotkanie nast\u0105pi\u0142o jak najpr\u0119dzej. Nie kto inny jak w\u0142a\u015bnie Polska potrzebuje wsp\u00f3\u0142pracy w obr\u0119bie Tr\u00f3jk\u0105ta Weimarskiego.\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">Dariusz Rosati, Bronis\u0142aw Geremek, Adam Daniel Rotfeld, W\u0142adys\u0142aw Bartoszewski, Andrzej Olechowski, W\u0142odzimierz Cimoszewicz, Stefan Meller, Krzysztof Skubiszewski.\u201d<\/font><font size=\"2\"> \u00a0\u00a0<\/font><\/p><\/blockquote>\n<p><font size=\"2\">Wsp\u00f3lne o\u015bwiadczenie wszystkich by\u0142ych ministr\u00f3w SZ nale\u017cy uzna\u0107 za wyraz troski o polityk\u0119 zagraniczn\u0105 naszego pa\u0144stwa, kt\u00f3ra znajduje si\u0119 w kryzysie. Dowodzi, \u017ce dobrze poj\u0119ta troska o kraj potrafi po\u0142\u0105czy\u0107 ludzi o tak r\u00f3\u017cnych rodowodach jak Bartoszewski i Cimoszewicz, Skubiszewski i Olechowski. To dobrze, \u017ce s\u0105 autorytety, kt\u00f3re &#8211; zaniepokojone sytuacj\u0105, w jakiej znalaz\u0142a si\u0119 nasza polityka zagraniczna &#8211; potrafi\u0105 zaj\u0105\u0107 wsp\u00f3lne stanowisko. W Polsce, gdzie trwa nieustaj\u0105ca wojna, gdzie jest podsycana atmosfera nieufno\u015bci i oskar\u017ce\u0144, znajduje si\u0119 grono najwybitniejszych fachowc\u00f3w, kt\u00f3rzy daj\u0105 wyraz swojemu zaniepokojeniu ponad podzia\u0142ami. A jest si\u0119 czym niepokoi\u0107.<\/font><font size=\"2\"> <\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">Koalicja rz\u0105dz\u0105ca w Polsce, delikatnie m\u00f3wi\u0105c, nie sk\u0142ada si\u0119 z euroentuzjast\u00f3w, s\u0105 w niej dwie partie antyunijne i jedna, kt\u00f3ra niejednokrotnie podnosi\u0142a swoje zastrze\u017cenia wobec projektu europejskiego. Jest to koalicja, kt\u00f3ra odnosi\u0142a si\u0119 bez entuzjazmu do Tr\u00f3jk\u0105ta Weimarskiego. Jest to koalicja, kt\u00f3ra akcentuje przesz\u0142o\u015b\u0107 i tradycyjnie pojmowany interes narodowy, bardziej ni\u017c wsp\u00f3\u0142prac\u0119 dla przysz\u0142o\u015bci, ponad podzia\u0142ami. Odwo\u0142anie w ostatniej chwili przez Polsk\u0119 \u2013 najs\u0142abszy wierzcho\u0142ek Tr\u00f3jk\u0105ta \u2013 spotkania na szczycie, i to w rocznic\u0119 jego utworzenia, jest zdumiewaj\u0105ce. Wszak to Polska przede wszystkim potrzebuje przyjaci\u00f3\u0142 w Berlinie i w Pary\u017cu, \u017ceby tworzy\u0107 wsp\u00f3ln\u0105 polityk\u0119 energetyczn\u0105, wsp\u00f3ln\u0105 polityk\u0119 wschodni\u0105, zw\u0142aszcza wobec Rosji, \u017ceby forsowa\u0107 nasz punkt widzenia na przysz\u0142o\u015b\u0107 Unii, \u017ceby przypomina\u0107, \u017ce jeste\u015bmy Europejczykami i sojusznikami Stan\u00f3w Zjednoczonych.<\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">O\u015bwiadczenie by\u0142ych ministr\u00f3w dotyczy co prawda tylko Tr\u00f3jk\u0105ta Weimarskiego, ale nale\u017cy pami\u0119ta\u0107, \u017ce tacy ludzie jak prof. prof. Geremek, Rosati, Bartoszewski, Meller, Skubiszewski nale\u017c\u0105 do elity europejskiej, przebywaj\u0105 na co dzie\u0144 w Brukseli i w innych stolicach europejskich, musza odpowiada\u0107 na pytania \u201cCo si\u0119 sta\u0142o? Dlaczego? Jak si\u0119 czuje wasz prezydent? Czy mo\u017cliwe, \u017ceby szczyt zerwano z powodu jednego artyku\u0142u w niemieckiej gazecie?\u201d.<\/font><font size=\"2\"> <\/font><font size=\"2\">Byli ministrowie spraw zagranicznych, lepiej ni\u017c my, w Polsce, czuj\u0105 nastroje wok\u00f3\u0142 naszego kraju, niekt\u00f3rzy byli \u015bwiadkami podejmowania rezolucji Parlamentu Europejskiego, zaliczaj\u0105cej nasz kraj do tych, w kt\u00f3rych narastaj\u0105 zjawiska niekorzystne, inni musz\u0105 wyja\u015bnia\u0107, kto to jest Maciej Giertych \u2013 entuzjasta generalissimusa Franco, jeszcze inni musz\u0105 wyja\u015bnia\u0107 drastyczn\u0105 wystaw\u0119 antyaborcyjn\u0105, ustawion\u0105 przez prawicowych eurodeputowanych polskich w kuluarach instytucji europejskiej.\u00a0\u00a0<\/font><\/p>\n<p><font size=\"2\">Je\u017celi do tego wszystkiego dodamy \u015bwi\u0119te oburzenie najwy\u017cszych czynnik\u00f3w polskich z powodu miejscami niefortunnego artyku\u0142u w niemieckiej gazecie, i por\u00f3wnanie go do hitlerowskiego \u201cStuermera\u201d, to w sumie otrzymujemy obraz niepokoj\u0105cy. Nie powinno to by\u0107 zaskoczeniem. Spe\u0142niaj\u0105 si\u0119 bu\u0144czuczne zapowiedzi przyw\u00f3dc\u00f3w PiS, \u017ce czasy polskiej uleg\u0142o\u015bci i poklepywania po ramieniu si\u0119 sko\u0144czy\u0142y, nadchodzi czas obrony polskich interes\u00f3w.<\/font><font size=\"2\"> <\/font><font size=\"2\">W obronie tych w\u0142a\u015bnie interes\u00f3w wyst\u0105pili byli ministrowie. Oczywi\u015bcie, b\u0119d\u0105 oskar\u017cani o zdrad\u0119 narodow\u0105, o machinacje lewicy, kt\u00f3ra otumani\u0142a pp. Bartoszewskiego i Skubiszewskiego, o dzia\u0142ania na szkod\u0119 zagranicy, o pranie brud\u00f3w na forum europejskim i inne o grzechy. Ale trudno dziwi\u0107 si\u0119 by\u0142ym ministrom, \u017ce reaguj\u0105, kiedy ich wsp\u00f3lny dorobek jest dyskredytowany i trwoniony, a tak\u017ce, i\u017c chc\u0105 pokaza\u0107, \u017ce obok oficjalnej istnieje jeszcze inna Polska.<\/p>\n<p><\/font><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Fakt bez precedensu \u2013 wszyscy poprzedni ministrowie Spraw Zagranicznych Polski od 1989 r. og\u0142osili wsp\u00f3lne o\u015bwiadczenie, wyra\u017caj\u0105ce \u201cniepok\u00f3j i zaskoczenie\u201d z powodu odwo\u0142ania spotkania na szczycie Tr\u00f3jk\u0105ta Weimarskiego. \u00a0\u00a0 W o\u015bwiadczeniu czytamy: \u201cTr\u00f3jk\u0105t Weimarski powsta\u0142 29 sierpnia 1991 roku z inicjatywy ministr\u00f3w spraw zagranicznych Polski, Niemiec i Francji i mia\u0142 na celu zacie\u015bnienie wsp\u00f3\u0142pracy Polski [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/82"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=82"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/82\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=82"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=82"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/passent\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=82"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}