Cho\u0107 zasadniczym tematem \u0141amibloga s\u0105 zadania wymagaj\u0105ce przede wszystkim logicznego my\u015blenia, go\u015bci\u0107 w nim b\u0119d\u0105 tak\u017ce inne rodzaje \u0142amig\u0142\u00f3wek, nawet takie, kt\u00f3rych „\u0142amig\u0142\u00f3wkowo\u015b\u0107” jest przynajmniej dyskusyjna, mimo \u017ce przy ich rozwi\u0105zywaniu g\u0142\u00f3wka pracuje. Mam na my\u015bli krzy\u017c\u00f3wki i podobne zadania s\u0142owno-literowe, stanowi\u0105ce sprawdzian tego, co mamy w g\u0142owie zapisane oraz czy i jak szybko potrafimy to odszuka\u0107, a czasem wymagaj\u0105ce tak\u017ce kombinowania i kojarzenia. O takim w\u0142a\u015bnie mniej znanym rodzaju zada\u0144 b\u0119dzie tym razem, ale najpierw kilka s\u0142\u00f3w wst\u0119pu o moim ulubionym pi\u015bmie \u0142amig\u0142\u00f3wkowym.<\/p>\n
Pierwszy numer ameryka\u0144skiego magazynu Games<\/em> trafi\u0142 do czytelnik\u00f3w pod koniec 1977 roku. Wydawc\u0105 by\u0142a, o dziwo, firma Hugha Hefnera, czyli Playboy Enterprises Inc., cho\u0107 na \u0142amach go\u015bci\u0142y rozrywki niemal wy\u0142\u0105cznie umys\u0142owe, a zmys\u0142owych ani ani. W kr\u00f3tkim czasie nak\u0142ad przekroczy\u0142 p\u00f3\u0142 miliona, a pismo zosta\u0142o zaliczone do najbardziej presti\u017cowych po\u015bwi\u0119conych grom i \u0142amig\u0142\u00f3wkom. Potem koniunktura si\u0119 zmienia\u0142a, a wraz z ni\u0105 wydawcy, cz\u0119stotliwo\u015b\u0107 ukazywania si\u0119 i charakter magazynu. Dzi\u015b wygl\u0105dem i zawarto\u015bci\u0105 Games<\/em> nawi\u0105zuje do najlepszych czas\u00f3w i wci\u0105\u017c cieszy si\u0119 du\u017c\u0105 renom\u0105. Nie odgrywa ju\u017c jednak tak wiod\u0105cej roli i nie jest takim dyktatorem m\u00f3d jak w latach 80., gdy o profilu i zawarto\u015bci decydowa\u0142o grono m\u0142odych, tw\u00f3rczych „enigmatolog\u00f3w”. Kolejne numery kipia\u0142y w\u00f3wczas oryginalnymi pomys\u0142ami powielanymi p\u00f3\u017aniej przez popularne gazety i czasopisma. Jedn\u0105 z pierwszych przebojowych nowo\u015bci by\u0142 opublikowany w 1981 roku Test Analizy R\u00f3wna\u0144 autorstwa Willa Shortza.<\/p>\n Zasada zabawy jest prosta. Po lewej stronie znaku r\u00f3wno\u015bci znajduje si\u0119 liczba, po prawej – pierwsze litery s\u0142\u00f3w wyra\u017cenia wi\u0105\u017c\u0105cego si\u0119 z t\u0105 liczb\u0105. Nale\u017cy rozszyfrowa\u0107 wyra\u017cenie, kt\u00f3re mo\u017ce by\u0107 tak\u017ce fragmentem (czasem nieznacznie zmodyfikowanym) porzekad\u0142a, nazwy lub tytu\u0142u. 7 = D w T (7 dni w tygodniu) Jak wida\u0107 wyrazy \u0142\u0105cz\u0105ce, czyli sp\u00f3jniki i przyimki, dla u\u0142atwienia ujawniane s\u0105 w ca\u0142o\u015bci. Proponuj\u0119 Pa\u0144stwu uporanie si\u0119 z porcj\u0105 ditloid\u00f3w. Pokonanie niekt\u00f3rych mo\u017ce by\u0107 trudne. Zach\u0119cam tak\u017ce do w\u0142asnej tw\u00f3rczo\u015bci ditloidowej.<\/p>\n 1 = J N C W Cho\u0107 zasadniczym tematem \u0141amibloga s\u0105 zadania wymagaj\u0105ce przede wszystkim logicznego my\u015blenia, go\u015bci\u0107 w nim b\u0119d\u0105 tak\u017ce inne rodzaje \u0142amig\u0142\u00f3wek, nawet takie, kt\u00f3rych „\u0142amig\u0142\u00f3wkowo\u015b\u0107” jest przynajmniej dyskusyjna, mimo \u017ce przy ich rozwi\u0105zywaniu g\u0142\u00f3wka pracuje. Mam na my\u015bli krzy\u017c\u00f3wki i podobne zadania s\u0142owno-literowe, stanowi\u0105ce sprawdzian tego, co mamy w g\u0142owie zapisane oraz czy i jak szybko potrafimy […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=12"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/12\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=12"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=12"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=12"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\nOto przyk\u0142ady:<\/p>\n
\n9 = P U S (9 planet Uk\u0142adu S\u0142onecznego)
\n3 = G do W (3 grosze do wtr\u0105cenia)<\/p>\n
\nTestem b\u0142yskawicznie zarazi\u0142a si\u0119 znaczna cz\u0119\u015b\u0107 prasy angloj\u0119zycznej. D\u0142uga nazwa zosta\u0142a zast\u0105piona zagadkowym okre\u015bleniem „ditloid”, kt\u00f3r\u0105 zaproponowa\u0142 londy\u0144ski Daily Express<\/em> – by\u0142a to kalka j\u0119zykowa zagadki: 1 = DITLOID, czyli „1 Day in the Life of Ivan Denisovich”.<\/p>\n
\n2 = K K K
\n3 = T M H na L
\n4 = P R
\n4 = P i P
\n5 = C w K P
\n5 = K na F O
\n6 = Z w M
\n7 = C \u015a S
\n7 = K T
\n11 = Z w D P N
\n12 = Z Z
\n24 = L w A G
\n52 = K w T
\n52 = T w R
\n64 = P na S
\n20 000 = M P \u017b<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"