{"id":1400,"date":"2011-05-14T08:24:43","date_gmt":"2011-05-14T06:24:43","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=1400"},"modified":"2011-05-14T08:24:43","modified_gmt":"2011-05-14T06:24:43","slug":"krolewiatka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2011\/05\/14\/krolewiatka\/","title":{"rendered":"Kr\u00f3lewi\u0105tka"},"content":{"rendered":"

Mia\u0142em wzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017cszy rozbrat z szachami w \u0141amiblogu, ale zanim to nast\u0105pi jeszcze kr\u00f3tki temat przej\u015bciowy, dotycz\u0105cy szach\u00f3w-nieszach\u00f3w.<\/p>\n

Modyfikowanie kr\u00f3lewskiej gry\u00a0– zmienianie jej regu\u0142 lub\u00a0sposob\u00f3w poruszania si\u0119 figur\u00a0– to hobby r\u00f3wnie dobre jak wiele innych. Czasem wi\u0105\u017ce si\u0119 z inwestowaniem w pomys\u0142 i p\u0142onn\u0105 nadziej\u0105, \u017ce nowa gra cho\u0107 w ma\u0142ej cz\u0119\u015bci dor\u00f3wna popularno\u015bci\u0105 pierwowzorowi. Z regu\u0142y nowo\u015bci pozostaj\u0105 ciekawostkami, co najwy\u017cej rozb\u0142yskuj\u0105 na kr\u00f3tko, natomiast jako „osobliwo\u015bci” staj\u0105 si\u0119 znani ich najbardziej p\u0142odni i zakr\u0119ceni autorzy. Nale\u017cy do nich Anglik Vernon Rylands Parton (1897-1974), z wykszta\u0142cenia matematyk, w latach 60. i 70. jeden z najaktywniejszych nowator\u00f3w szachowych, tw\u00f3rca grubo ponad p\u00f3\u0142 setki wariacji. Jednym z jego dzie\u0142ek jest Kinglet, odmiana oparta na prostym pomy\u015ble, ale elegancka i pouczaj\u0105ca.<\/p>\n

Wszystko zostaje po staremu poza dwoma elementami:
\n– kr\u00f3l traci presti\u017c\u00a0– mo\u017cna go bi\u0107 jak ka\u017cd\u0105 figur\u0119, szach i mat nie istniej\u0105;
\n– wygrywa, kto zbije wszystkie pionki przeciwnika (promocja to „samob\u00f3jstwo”).<\/p>\n

Kinglet jest pouczaj\u0105cy, bo uczy umiaru. Kto na pocz\u0105tku rzuci si\u0119 do wybijania pionk\u00f3w przeciwnika, ten szybko przegra, bo bicia wi\u0105\u017c\u0105 si\u0119 z regu\u0142y ze strat\u0105 figur. Przeciwnik przeczeka ofensyw\u0119 i przejdzie do kontrataku zako\u0144czonego \u0142atwym zwyci\u0119stwem. Wydaje si\u0119, \u017ce najlepsza strategia niewiele r\u00f3\u017cni si\u0119 od szachowej w tym sensie, \u017ce rozwijanie figur i budowanie pozycji powinno wygl\u0105da\u0107 podobnie\u00a0– poza tym, \u017ce kr\u00f3l mo\u017ce hasa\u0107 po ca\u0142ej planszy. Kluczowe jest natomiast d\u0105\u017cenie do stwarzania sobie mo\u017cliwo\u015bci zbijania dw\u00f3ch pionk\u00f3w przeciwnika za cen\u0119 jednej figury.<\/p>\n

Kinglet<\/em> to po angielsku mysikr\u00f3likowate<\/em> (rodzina ptak\u00f3w), ale takie t\u0142umaczenie nie ma sensu. Ko\u0144c\u00f3wka -let<\/em> zdrabnia kr\u00f3la<\/em>, wi\u0119c lepszy by\u0142by kr\u00f3lik<\/em> lub kr\u00f3liczek<\/em>, jednak to tak\u017ce pachnie zoologi\u0105 lub „Playboyem”. Na szcz\u0119\u015bcie mamy jeszcze kr\u00f3lewi\u0105tko<\/em>. Kr\u00f3lewi\u0105tkami Parton nazwa\u0142 pionki.<\/p>\n

No i na koniec zadanie.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Gra inna, ale chodzi jak zwykle o to samo\u00a0– wskazanie ruchu, kt\u00f3ry zapewni bia\u0142ym wygran\u0105, czyli zbicie czarnego pionka wcze\u015bniej, ni\u017c padn\u0105 oba bia\u0142e. Podpowiem, \u017ce czarne kr\u00f3lewi\u0105tko czeka smutny koniec najdalej w czwartym posuni\u0119ciu bia\u0142ych, zatem nie ma lekko.<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi<\/strong> rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mia\u0142em wzi\u0105\u0107 d\u0142u\u017cszy rozbrat z szachami w \u0141amiblogu, ale zanim to nast\u0105pi jeszcze kr\u00f3tki temat przej\u015bciowy, dotycz\u0105cy szach\u00f3w-nieszach\u00f3w. Modyfikowanie kr\u00f3lewskiej gry\u00a0– zmienianie jej regu\u0142 lub\u00a0sposob\u00f3w poruszania si\u0119 figur\u00a0– to hobby r\u00f3wnie dobre jak wiele innych. Czasem wi\u0105\u017ce si\u0119 z inwestowaniem w pomys\u0142 i p\u0142onn\u0105 nadziej\u0105, \u017ce nowa gra cho\u0107 w ma\u0142ej cz\u0119\u015bci dor\u00f3wna popularno\u015bci\u0105 pierwowzorowi. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1400"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=1400"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1400\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1413,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/1400\/revisions\/1413"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=1400"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=1400"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=1400"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}