{"id":151,"date":"2007-11-29T00:07:36","date_gmt":"2007-11-28T23:07:36","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=151"},"modified":"2008-01-10T12:33:43","modified_gmt":"2008-01-10T11:33:43","slug":"bedac-widzem-wzorowym","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2007\/11\/29\/bedac-widzem-wzorowym\/","title":{"rendered":"B\u0119d\u0105c widzem „Wzorowym”"},"content":{"rendered":"

Przyznaj\u0119 si\u0119 z niejakim za\u017cenowaniem do ogl\u0105dania kryminalno-matematycznego serialu Wz\u00f3r<\/em> (w oryginale Numb3rs<\/em>). Podejrzewam, \u017ce jestem jednym z niewielu widz\u00f3w, bo dwa odcinkowe sezony min\u0119\u0142y u nas w\u0142a\u015bciwie bez echa, na top-listach\u00a0serial nie go\u015bci, a komentarz w mediach, zreszt\u0105 zdawkowy, przypominam sobie tylko jeden.
\nTymczasem w Stanach Zjednoczonych ogl\u0105dalno\u015b\u0107 by\u0142a\u00a0 i jest (niedawno zacz\u0105\u0142 si\u0119 czwarty sezon) ca\u0142kiem przyzwoita, rz\u0119du 10 milion\u00f3w. I nic dziwnego, bo to kawa\u0142ek szablonowej wprawdzie, ale solidnej roboty, firmowanej przez re\u017cyser\u00f3w z g\u00f3rnej p\u00f3\u0142ki, w tym wypadku producent\u00f3w – Ridleya i Tony’ego Scott\u00f3w; nie znaczy to oczywi\u015bcie, \u017ce nie zdarzaj\u0105 si\u0119 odcinki bardzo sztampowe i s\u0142abe pod ka\u017cdym wzgl\u0119dem. Realizacja jest zgodna ze sprawdzon\u0105 recept\u0105: wszystkiego po trochu, szybko, sugestywnie, powierzchownie i w miar\u0119 inteligentnie; wyraziste pierwszoplanowe postacie do polubienia i zwi\u0119z\u0142e, zwykle b\u0142yskotliwe dialogi. Uproszczenia i naiwno\u015bci nie ra\u017c\u0105, chodzi bowiem o rozrywk\u0119 i… matematyk\u0119. W\u0142a\u015bciwie przede wszystkim ze wzgl\u0119du na kr\u00f3low\u0105 nauk ogl\u0105dam kolejne odcinki, a \u015bci\u015blej, ciekawi mnie, jak tw\u00f3rcy radz\u0105 sobie z jej obecno\u015bci\u0105, aby widza nie u\u015bpi\u0107 lub nie sk\u0142oni\u0107 do zmiany kana\u0142u. Okazuje si\u0119, \u017ce na og\u00f3\u0142 bardzo dobrze.<\/p>\n

Matematyka pojawia si\u0119 w serialu przede wszystkim jako metoda rozwi\u0105zywania zagadek kyminalnych, a niekiedy w innych, powszednich okoliczno\u015bciach. Pos\u0142uguje si\u0119 ni\u0105 wsp\u00f3\u0142pracuj\u0105cy z FBI m\u0142ody, genialny matematyk Charlie Eppes. Czasem wspiera go nie mniej uzdolniona Amita Ramanujan (oboje w poni\u017cszym klipie). Kwestie naukowe wyg\u0142aszane s\u0105 przez Charliego kr\u00f3tko, efektownie i w taki spos\u00f3b, aby widz mniej wi\u0119cej rozumia\u0142 – je\u015bli to mo\u017cliwe – o co chodzi, albo przynajmniej by\u0142 pod wra\u017ceniem geniuszu matematyka. Atrakcyjno\u015b\u0107 zwi\u0119kszaj\u0105 graficzne migawki, ilustruj\u0105ce omawiane zagadnienie lub symbolizuj\u0105ce stany ol\u015bnienia.<\/p>\n

Ch\u0119tnie kupi\u0142bym p\u0142yt\u0119 CD b\u0119d\u0105c\u0105 zbiorem kwestii matematycznych z ca\u0142ego serialu, gdyby taka si\u0119 pojawi\u0142a, jako przyczynek do tematu: jak prezentowa\u0107 matematyk\u0119, \u017ceby zaciekawi\u0107?<\/em> Realizatorzy dbaj\u0105 o to, by ka\u017cda „m\u0105dro\u015b\u0107” Charliego Eppesa trwa\u0142a kr\u00f3tko, wi\u0119c wszystko, co \u015bci\u015ble matematyczne w siedemdziesi\u0119ciu 43-minutowych odcinkach serialu, jednym ci\u0105giem wype\u0142ni\u0142oby zapewne oko\u0142o 2 godzin.
\nNa powtarzany pierwszy sezon (\u015broda, sobota i niedziela, AXN) zerkam po raz drugi sporadycznie. Trzeci sezon (pi\u0105tek, TV4) \u015bledz\u0119 systematycznie i uwa\u017cnie. Zamierzam od czasu do czasu nawi\u0105zywa\u0107 w \u0141amiblogu do „Wzorowej” matematyki. Dzi\u015b premiera.<\/p>\n

W odcinku 39 Charlie Eppes, komentuj\u0105c negocjacje z porywaczem, ilustruje bardzo prostym przyk\u0142adem jedno z elementarnych zagadnie\u0144 kombinatorycznej teorii gier, stwierdzaj\u0105c:<\/p>\n

To tak, jakby dwie osoby gra\u0142y w <\/em>k\u00f3\u0142ko i krzy\u017cyk. Je\u015bli \u017cadna nie pope\u0142ni b\u0142\u0119du, gra zawsze zako\u0144czy si\u0119 remisem. Aby zwyci\u0119\u017cy\u0107, nale\u017cy odpowiednio zmieni\u0107 regu\u0142y gry<\/em>.<\/p>\n

Wspomniana dzieci\u0119ca gra zago\u015bci\u0142a obficie w latach 60. i 70. ubieg\u0142ego wieku na placach zabaw, murach i chodnikach – mi\u0119dzy innymi w zwi\u0105zku z jej pojawieniem si\u0119 w kilku teleturniejach (u nas w jednym o takiej samej nazwie). Przy tej okazji amatorzy g\u0142\u00f3wkowania zacz\u0119li w\u00f3wczas na r\u00f3\u017cne sposoby modyfikowa\u0107 regu\u0142y zabawy, by nie by\u0142a tak trywialna, pozostaj\u0105c jednak przy tradycyjnym diagramie 3×3 oraz zasadzie „trzy w rz\u0119dzie”. W gruncie rzeczy jednak powstawa\u0142y nie tyle gry, co \u0142amig\u0142\u00f3wki – w ka\u017cdej chodzi\u0142o o rozszyfrowanie, jak sko\u0144czy si\u0119 partia.<\/p>\n

Czy potrafiliby Pa\u0144stwo ustali\u0107, kt\u00f3ry z poni\u017cszych trzech wariant\u00f3w nie zako\u0144czy si\u0119 remisem, je\u015bli obie strony b\u0119d\u0105 wykonywa\u0107 najlepsze posuni\u0119cia – i kto zwyci\u0119\u017cy w ka\u017cdym z tych przypadk\u00f3w: rozpoczynaj\u0105cy parti\u0119, czy wykonuj\u0105cy drugi ruch.<\/p>\n

1. ten, kto tworzy rz\u0105d trzech jednakowych znak\u00f3w\u00a0– przegrywa<\/strong>.
\n2. ka\u017cdy stawia w swoim ruchu dowolny<\/strong> znak, a utworzenie rz\u0119du z trzech dowolnych znak\u00f3w, ale oczywi\u015bcie jednakowych, oznacza zwyci\u0119stwo.
\n3. ka\u017cdy stawia dowolny<\/strong> znak, ale cele graj\u0105cych s\u0105 r\u00f3\u017cne: jeden (A) wygrywa, je\u015bli na diagramie pojawi si\u0119 rz\u0105d trzech takich samych znak\u00f3w, drugi (B)\u00a0– gdy po zako\u0144czeniu partii \u017cadne trzy jednakowe znaki nie b\u0119d\u0105 tworzy\u0142y rz\u0119du.<\/p>\n

Prosz\u0119 potraktowa\u0107 te \u0142amig\u0142\u00f3wki jako trening przed k\u00f3\u0142kowo-krzy\u017cykowym konkursem z nagrod\u0105 – w nast\u0119pnym wpisie.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przyznaj\u0119 si\u0119 z niejakim za\u017cenowaniem do ogl\u0105dania kryminalno-matematycznego serialu Wz\u00f3r (w oryginale Numb3rs). Podejrzewam, \u017ce jestem jednym z niewielu widz\u00f3w, bo dwa odcinkowe sezony min\u0119\u0142y u nas w\u0142a\u015bciwie bez echa, na top-listach\u00a0serial nie go\u015bci, a komentarz w mediach, zreszt\u0105 zdawkowy, przypominam sobie tylko jeden. Tymczasem w Stanach Zjednoczonych ogl\u0105dalno\u015b\u0107 by\u0142a\u00a0 i jest (niedawno zacz\u0105\u0142 si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/151"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=151"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/151\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=151"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=151"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=151"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}