{"id":185,"date":"2008-03-27T19:34:38","date_gmt":"2008-03-27T18:34:38","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=185"},"modified":"2008-12-23T19:12:14","modified_gmt":"2008-12-23T18:12:14","slug":"o-secie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2008\/03\/27\/o-secie\/","title":{"rendered":"O Secie"},"content":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie powy\u017cszy tytu\u0142 powinien brzmie\u0107 „O grze SET!”. W takiej formie, czyli du\u017cymi literami i z wykrzyknikiem, nazw\u0119 gry wypada\u0142oby pisa\u0107 zgodnie z \u017cyczeniem wydawcy. Odmienianie tak\u017ce jest niewskazane, bo to troch\u0119 tak, jakby odmienia\u0107 okrzyk Eureka!<\/em> Obiecuj\u0119 cz\u0119\u015bciow\u0105 popraw\u0119, czyli czasem zgrzesz\u0119 odmian\u0105.<\/p>\n

„Szkielet” znanych wszystkim kart do gry stanowi\u0105 dwie cechy\u00a0– ranga i kolor. Rang jest 13, kolor\u00f3w 4. Na ka\u017cdej karcie oznaczona jest jedna ranga i jeden kolor, czyli w sumie mamy 13 x 4 = 52 karty.
\nSET! tak\u017ce jest gr\u0105 w karty, ale specjalne: „szkieletem” s\u0105 cztery cechy\u00a0– kszta\u0142t, kolor, liczba i t\u0142o, z kt\u00f3rych ka\u017cda mo\u017ce przybiera\u0107 trzy „warto\u015bci”. Mamy wi\u0119c trzy kszta\u0142ty\u00a0– romb (r), owal (o), w\u0119\u017cyk (w); trzy kolory\u00a0– czerwony (c), zielony (z), fioletowy (f); trzy liczby\u00a0– 1, 2, 3 oraz trzy rodzaje wype\u0142nie\u0144\u00a0– jednolite (j), paski (p) i brak wype\u0142nienia (b). Na ka\u017cdej karcie znajduje si\u0119 po jednej warto\u015bci ka\u017cdej z czterech cech, czyli w sumie kart jest 3^4 = 81. Oto kilka z nich:<\/p>\n

\"Set_1.jpg\"\u00a0<\/p>\n

W zasadzie SET! nie jest gr\u0105 logiczn\u0105, cho\u0107 korzysta si\u0119 w niej z elementarnego schematu wnioskowania dedukcyjnego (je\u017celi…, to…). Stanowi przede wszystkim znakomit\u0105 zabaw\u0119 percepcyjn\u0105, a poza tym przypomina niekt\u00f3re pasjanse.<\/p>\n

Na st\u00f3\u0142 wyk\u0142adany jest tuzin odkrytych kart\u00a0– kto pierwszy dostrze\u017ce seta, ten g\u0142o\u015bno m\u00f3wi „set!” i wskazuje, co zauwa\u017cy\u0142. Je\u015bli jest to set, odkrywca go zabiera i otrzymuje za spostrzegawczo\u015b\u0107 punkt. Je\u015bli pope\u0142ni\u0142 b\u0142\u0105d, czyli wskaza\u0142 nie-set, traci punkt. Liczb\u0119 wy\u0142o\u017conych kart uzupe\u0142nia si\u0119 do dwunastu, a gdy gracze zgodz\u0105 si\u0119, \u017ce w\u015br\u00f3d wy\u0142o\u017conych kart nie ma seta, dok\u0142adane s\u0105 trzy kolejne karty. I tak przebiega zabawa, a\u017c do ujawnienia i „rozgrabienia” wszystkich set\u00f3w, czyli rozdysponowania mi\u0119dzy graj\u0105cych ca\u0142ej talii. Zwyci\u0119zc\u0105 zostaje najzasobniejszy w punkty.
\nSet w grze SET! to trzy karty, na kt\u00f3rych ka\u017cda z czterech cech jest taka sama (ma identyczn\u0105 „warto\u015b\u0107”) lub ka\u017cda jest inna. Poni\u017cej znajduje si\u0119 pi\u0119\u0107 tercet\u00f3w. Kt\u00f3re z nich s\u0105 setami, a kt\u00f3re nie\u00a0– to wprawka-zagadka.<\/p>\n

\"Set_2.jpg\"\u00a0<\/p>\n

Szukaj\u0105c set\u00f3w mo\u017cna stosowa\u0107 proste „strategie”, przypominaj\u0105ce systematyczne przeszukiwanie z eliminacj\u0105 i dobieraniem wed\u0142ug kryteri\u00f3w, kt\u00f3rymi s\u0105 cechy i ich konkretne warto\u015bci. W praktyce jednak najlepszymi graczami okazuj\u0105 si\u0119 cz\u0119sto dzieci, kt\u00f3re \u017cadnych strategii nie stosuj\u0105, za to maj\u0105 bystry i „gi\u0119tki” wzrok i umys\u0142.<\/p>\n

Do popularno\u015bci SETa w du\u017cym stopniu przyczyni\u0142a si\u0119 struktura talii, stanowi\u0105ca ciekawy model matematyczny (zbi\u00f3r 4-elementowych krotek<\/a> liczbowych o elementach nale\u017c\u0105cych do zbioru {0,1,2}). Rzec by mo\u017cna, i\u017c jest to obiekt „treningowy”, umo\u017cliwiaj\u0105cy analizowanie i prezentacj\u0119 wielu zagadnie\u0144 zwi\u0105zanych z kombinatoryk\u0105 i teori\u0105 zbior\u00f3w, zw\u0142aszcza w kontek\u015bcie problem\u00f3w obliczeniowych i optymalizacyjnych. Troch\u0119 informacji na ten temat mo\u017cna znale\u017a\u0107 na stronie firmowej<\/a> gry.<\/p>\n

Zanim dorobi\u0142em si\u0119 oryginalnej talii, korzysta\u0142em z kart w\u0142asnego pomys\u0142u i wyrobu, wzorowanych na zadaniu o wypo\u017cyczalni japo\u0144skich aut. Cechy stanowi\u0105: marka auta, typ nadwozia, kolor i tapicerka. Trzem markom\u00a0– Honda, Nissan i Subaru\u00a0– odpowiadaj\u0105 litery H, N, S (zamieni\u0142em Toyot\u0119 na Subaru, bo S jest S-em dla obu graczy siedz\u0105cych naprzeciw siebie). Nadwoziem jest kr\u00f3j liter\u00a0– zwyk\u0142y, ozdobny (szeryfy) i kursywa. Trzy kolory to r\u00f3\u017cowy, niebieski i \u017c\u00f3\u0142ty; tapicerka jest w paski, w kratk\u0119 lub bez deseniu. Poni\u017csza \u0142amig\u0142\u00f3wka, a raczej „\u0142amioczko”, przedstawione jest w wersji samochodowej.<\/p>\n

W trakcie gry powsta\u0142a nietypowa sytuacja. W\u015br\u00f3d tuzina wy\u0142o\u017conych „liter-aut” nie by\u0142o \u017cadnego seta. Dodano zatem trzy i okaza\u0142o si\u0119, \u017ce… nadal nie ma seta. Pojawi\u0142y si\u0119 wi\u0119c trzy nast\u0119pne litery i teraz parking zastawiony by\u0142 osiemnastoma japo\u0144skimi autami.<\/p>\n

\"Set_3.jpg\"\u00a0<\/p>\n

Wreszcie mo\u017cna by\u0142o znale\u017a\u0107 sety, ale \u0142amig\u0142\u00f3wka nie polega\u00a0bezpo\u015brednio na ich wskazaniu. Prosz\u0119 poda\u0107 numery aut, kt\u00f3re trafi\u0142y na parking jako trzy ostatnie, je\u015bli wszystkie one znajduj\u0105 si\u0119 w tym samym rz\u0119dzie.<\/p>\n

Rozwi\u0105zania mo\u017cna nadsy\u0142a\u0107 w komentarzach do wtorkowego po\u0142udnia (1 kwietnia), a do rozlosowania jest SET! Oczywi\u015bcie komentarze z rozwi\u0105zaniami nie b\u0119d\u0105 przedwcze\u015bnie ujawniane.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie powy\u017cszy tytu\u0142 powinien brzmie\u0107 „O grze SET!”. W takiej formie, czyli du\u017cymi literami i z wykrzyknikiem, nazw\u0119 gry wypada\u0142oby pisa\u0107 zgodnie z \u017cyczeniem wydawcy. Odmienianie tak\u017ce jest niewskazane, bo to troch\u0119 tak, jakby odmienia\u0107 okrzyk Eureka! Obiecuj\u0119 cz\u0119\u015bciow\u0105 popraw\u0119, czyli czasem zgrzesz\u0119 odmian\u0105. „Szkielet” znanych wszystkim kart do gry stanowi\u0105 dwie cechy\u00a0– ranga i […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/185"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=185"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/185\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=185"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=185"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=185"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}