{"id":210,"date":"2008-06-19T08:49:48","date_gmt":"2008-06-19T07:49:48","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=210"},"modified":"2008-06-19T08:59:54","modified_gmt":"2008-06-19T07:59:54","slug":"sudomind","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2008\/06\/19\/sudomind\/","title":{"rendered":"Sudomind"},"content":{"rendered":"

Ka\u017cdy lubi w co\u015b gra\u0107 lub obserwowa\u0107 graj\u0105cych, ale nikt nie lubi przegrywa\u0107 ani kibicowa\u0107 przegranym. Gra si\u0119 po to, by wygra\u0107. Stwierdzenie, \u017ce najwa\u017cniejszy jest udzia\u0142 i szlachetna rywalizacja, nie za bardzo trafia do zawodnik\u00f3w i kibic\u00f3w. Sport kwalifikowany przyci\u0105ga, bo jest tak\u017ce\u00a0hazardem\u00a0– gotowych i pewnych recept na zwyci\u0119stwo nie ma,\u00a0wi\u0119c stuprocentowi faworyci ulegaj\u0105 czasem s\u0142abeuszom jak Goliat Dawidowi.<\/p>\n

W przypadku gier i \u0142amig\u0142\u00f3wek logicznych jest, o dziwo, \u00a0jakby podobnie, bo pewno\u015bci nie mamy, czy wygramy albo czy uporamy si\u0119 z zadaniem. Jest jednak wiele gier, kt\u00f3rych strategia zosta\u0142a rozszyfrowana, wi\u0119c wiadomo, jak zako\u0144czy si\u0119 partia, gdy obie strony b\u0119d\u0105 gra\u0142y bezb\u0142\u0119dnie; i s\u0105 \u0142amig\u0142\u00f3wki, kt\u00f3re mo\u017cna rozwi\u0105za\u0107 w mgnieniu oka, korzystaj\u0105c z \u0142atwego do napisania albo \u0142atwo dost\u0119pnego programu komputerowego. Okazuje si\u0119 jednak, \u017ce „rozbrojenie z hazardu”\u00a0 gier i \u0142amig\u0142\u00f3wek wcale nie szkodzi ich popularno\u015bci. Jedni ch\u0119tnie rozwi\u0105zuj\u0105 sudoku, zapominaj\u0105c o programie, inni graj\u0105 w Masterminda, nie korzystaj\u0105c z gotowych strategii. W obu wypadkach\u00a0chodzi o to, by nie psu\u0107 sobie zabawy i nie pozbawia\u0107 si\u0119 emocji. Tylko wyj\u0105tkowo, np. w konkursach internetowych, zamieszczane s\u0105 warianty zada\u0144, kt\u00f3re do z\u0142ego nie kusz\u0105, bo nie da si\u0119 ich rozwi\u0105za\u0107 gotowcem.\u00a0Natomiast wydawcy gier zwykle staraj\u0105 si\u0119 jako\u015b ratowa\u0107 presti\u017c produktu (na przyk\u0142ad w\u00a0nowej edycji –\u00a0poprawionej\u00a0i uzupe\u0142nionej),\u00a0je\u015bli jego strategia oka\u017ce si\u0119 niewiele trudniejsza do opanowania ni\u017c w\u00a0k\u00f3\u0142ku i krzy\u017cyku<\/em>.<\/p>\n

Z Mastermindem nie by\u0142o tak \u0142atwo, bo cho\u0107 dawno ustalono, \u017ce w pi\u0105tym strzale kod uda si\u0119 zawsze rozszyfrowa\u0107, to prostej strategii (takiej do zapami\u0119tania), gwarantuj\u0105cej wygran\u0105 w pi\u0119ciu krokach, nie znaleziono. Mimo to ju\u017c w po\u0142owie lat 70. pojawi\u0142 si\u0119 na rynku Super Mastermind, w kt\u00f3rym kod sk\u0142ada\u0142 si\u0119 z 5 ko\u0142eczk\u00f3w zamiast 4, a r\u00f3\u017cnych kolor\u00f3w by\u0142o 8 zamiast 6. Wyrafinowani gracze byli usatysfakcjonowani, ale stanowili mniejszo\u015b\u0107, wi\u0119c trudniejsza odmiana cieszy\u0142a si\u0119 umiarkowanym powodzeniem. Koniec ko\u0144c\u00f3w wybrano rozwi\u0105zanie kompromisowe i od kilku lat na rynku kr\u00f3luje wariant 8-kolorowy, 4-ko\u0142eczkowy, o wygl\u0105dzie nieco „kosmicznym”.<\/p>\n

\"Sudom_2.JPG\"\u00a0<\/p>\n

Mastermindowe \u0142amig\u0142\u00f3wki, podobnie jak sudoku, mo\u017cna rozwi\u0105zywa\u0107 korzystaj\u0105c z gotowego programu, tylko po co pozbawia\u0107 si\u0119 przyjemno\u015bci oraz po\u017cytku z ruszania g\u0142ow\u0105. Jest tak\u017ce spos\u00f3b, by nie wodzi\u0107 na pokuszenie\u00a0– wystarczy po\u0142\u0105czy\u0107 oba rodzaje zada\u0144; w\u00f3wczas sprawa nie b\u0119dzie prosta dla \u017cadnego m\u00f3zgu\u00a0– ani zwyk\u0142ego, ani elektronowego.<\/p>\n

\"Sudom_1.jpg\"\u00a0<\/p>\n

Podstawowa zasada jest taka, jak w klasycznym sudoku, natomiast kwadraciki przy brzegu zosta\u0142y przeszczepione z Masterminda. Oznaczaj\u0105 zgodno\u015b\u0107 rozmieszczenia cyfr w ka\u017cdym z naro\u017cnych kwadrat\u00f3w (jasnoniebieskie) z rozmieszczeniem cyfr w kwadracie centralnym (ciemnoniebieski). Bia\u0142y kwadracik oznacza w\u0142a\u015bciw\u0105 cyfr\u0119, ale na z\u0142ym miejscu w odpowiednich rz\u0119dach obu kwadrat\u00f3w; czerwony to pe\u0142na zgodno\u015b\u0107, czyli taka sama cyfra na tym samym miejscu, co w odpowiednim rz\u0119dzie \u015brodkowego kwadratu.
\nInaczej m\u00f3wi\u0105c, \u015brodkowy kwadrat jest kodem, a \u015bci\u015blej zlepkiem sze\u015bciu 3-cyfrowych kod\u00f3w, za\u015b w ka\u017cdym z naro\u017cnych kwadrat\u00f3w wyst\u0119puj\u0105 3-cyfrowe strza\u0142y, kt\u00f3rych jest w sumie\u00a0a\u017c 24\u00a0– jednak wszystkie s\u0105 tak\u017ce do rozszyfrowania. Z regu\u0142 sudoku wynika oczywi\u015bcie, \u017ce r\u00f3\u017cnych cyfr jest dziewi\u0119\u0107 i nie mog\u0105 si\u0119 one powtarza\u0107 ani w kodach, ani w strza\u0142ach<\/em>.<\/p>\n

W rozwi\u0105zaniu nale\u017cy poda\u0107 rozmieszczenie cyfr w ca\u0142ym diagramie, a nie tylko w kodzie.\u00a0Za\u015b tego, kto poda, nie minie naGRodA (\u0142atwo zgadn\u0105\u0107 jaka)\u00a0– je\u015bli szcz\u0119\u015bcie w losowaniu dopisze. Na rozwi\u0105zania\u00a0– zamieszczane w komentarzach\u00a0– czekam do najbli\u017cszego wtorkowego po\u0142udnia; takich komentarzy, ma si\u0119 rozumie\u0107, nie b\u0119d\u0119 przedwcze\u015bnie uwalnia\u0142.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ka\u017cdy lubi w co\u015b gra\u0107 lub obserwowa\u0107 graj\u0105cych, ale nikt nie lubi przegrywa\u0107 ani kibicowa\u0107 przegranym. Gra si\u0119 po to, by wygra\u0107. Stwierdzenie, \u017ce najwa\u017cniejszy jest udzia\u0142 i szlachetna rywalizacja, nie za bardzo trafia do zawodnik\u00f3w i kibic\u00f3w. Sport kwalifikowany przyci\u0105ga, bo jest tak\u017ce\u00a0hazardem\u00a0– gotowych i pewnych recept na zwyci\u0119stwo nie ma,\u00a0wi\u0119c stuprocentowi faworyci ulegaj\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/210"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=210"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/210\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=210"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=210"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=210"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}