{"id":2997,"date":"2012-01-21T00:21:58","date_gmt":"2012-01-20T23:21:58","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=2997"},"modified":"2012-01-21T00:21:58","modified_gmt":"2012-01-20T23:21:58","slug":"heksagramagia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2012\/01\/21\/heksagramagia\/","title":{"rendered":"Heksagramagia"},"content":{"rendered":"

8 stycznia wspomnia\u0142em o wydanej pod koniec ubieg\u0142ego roku przez Wydawnictwo Literackie ksi\u0105\u017cce Iana Stewarta Gabinet matematycznych zagadek<\/em>. Niebawem zadebiutuje na rynku kolejne dzie\u0142ko tego autora – Jak pokroi\u0107 tort i inne zagadki matematyczne<\/em>, tym razem w wydawnictwie Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka. To jakby potwierdzenie mojej teorii, \u017ce profesor z Warwick rozpisa\u0142 si\u0119 niczym nasz J\u00f3zef Ignacy. Czy ilo\u015b\u0107 idzie w parze z jako\u015bci\u0105? Mo\u017cna mie\u0107 drobne w\u0105tpliwo\u015bci.<\/p>\n

Zajrzyjmy do Gabinetu…<\/em>. Jest w nim artykulik o gwiazdach magicznych uzupe\u0142niony takim oto zadaniem:<\/p>\n

Wpisz liczby od 1 do 12 w pola, tak aby powsta\u0142a gwiazda magiczna.<\/em><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Czyli tak, aby ka\u017cda linia z\u0142o\u017cona z czterech p\u00f3l dawa\u0142a t\u0119 sam\u0105 sum\u0119. (Podpowied\u017a: suma ta wynosi 26). A \u017ceby \u0142amig\u0142\u00f3wka by\u0142a trudniejsza, poprosz\u0119, aby sze\u015b\u0107 liczb na ko\u0144cach ramion te\u017c dawa\u0142o po zsumowaniu 26.
\nJak rozmie\u015bci\u0107 liczby?<\/em><\/p>\n

To jest zadanie w stylu Dudeneya, czyli „zn\u0119canie si\u0119” nad czytelnikiem, ewentualnie \u017cart. Skojarzy\u0142o mi si\u0119 z sudoku, w kt\u00f3rym diagram by\u0142by ca\u0142kiem pusty, a instrukcja brzmia\u0142aby:
\nwpisz cyfry od 1 do 9 w kratki tak, aby w ka\u017cdym rz\u0119dzie i w ka\u017cdej kolumnie wyst\u0119powa\u0142y r\u00f3\u017cne cyfry. A \u017ceby \u0142amig\u0142\u00f3wka by\u0142a trudniejsza, poprosz\u0119, aby w sektorach 3×3 tak\u017ce wyst\u0119powa\u0142y r\u00f3\u017cne cyfry.<\/em>
\nOczywi\u015bcie troch\u0119 przeginam, ale og\u00f3lny sens jest podobny – jedno i drugie to mord\u0119ga albo zabawa dla programisty.<\/p>\n

Jednak to nie wszystko, bo gw\u00f3\u017ad\u017a programu tkwi w komentarzu do zamieszczonego w ksi\u0105\u017cce rozwi\u0105zania, kt\u00f3re wygl\u0105da tak:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

I by\u0142oby OK, gdyby nie \u00f3w komentarz: to jedyne rozwi\u0105zanie<\/em><\/strong> (oczywi\u015bcie z dok\u0142adno\u015bci\u0105 do odbi\u0107 i obrot\u00f3w). Jak z tego wynika, pan profesor nie uwa\u017ca\u0142 na lekcji, bo ca\u0142kiem r\u00f3\u017cnych rozwi\u0105za\u0144 jest sze\u015b\u0107. Jedno z pi\u0119ciu pozosta\u0142ych stanowi rozwi\u0105zanie poni\u017cszego zadania.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Instrukcja brzmi tak samo jak wy\u017cej u Stewarta, ale trzy cyfry s\u0105 ju\u017c na w\u0142a\u015bciwych miejscach – i dzi\u0119ki temu \u0142amig\u0142\u00f3wka jest \u0142amig\u0142\u00f3wk\u0105.
\nJaka liczba wskoczy w g\u00f3rne k\u00f3\u0142ko?<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

8 stycznia wspomnia\u0142em o wydanej pod koniec ubieg\u0142ego roku przez Wydawnictwo Literackie ksi\u0105\u017cce Iana Stewarta Gabinet matematycznych zagadek. Niebawem zadebiutuje na rynku kolejne dzie\u0142ko tego autora – Jak pokroi\u0107 tort i inne zagadki matematyczne, tym razem w wydawnictwie Pr\u00f3szy\u0144ski i S-ka. To jakby potwierdzenie mojej teorii, \u017ce profesor z Warwick rozpisa\u0142 si\u0119 niczym nasz J\u00f3zef […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2997"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2997"}],"version-history":[{"count":8,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2997\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3044,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2997\/revisions\/3044"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2997"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2997"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2997"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}