{"id":312,"date":"2008-12-21T11:07:20","date_gmt":"2008-12-21T10:07:20","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=312"},"modified":"2008-12-21T11:07:20","modified_gmt":"2008-12-21T10:07:20","slug":"orbox-czyli-praczka","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2008\/12\/21\/orbox-czyli-praczka\/","title":{"rendered":"Orbox, czyli Praczka"},"content":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie ka\u017cd\u0105 \u0142amig\u0142\u00f3wk\u0119-kartk\u00f3wk\u0119 mo\u017cna przenie\u015b\u0107 na ekran, cho\u0107 nie zawsze ma to sens, natomiast\u00a0przenoszenie gier komputerowych lub video\u00a0na papier\u00a0prawie nigdy nie ma sensu, chyba \u017ce po znacznych modyfikacjach. Tetris czy Sokoban na kartce to jednak zupe\u0142nie nie to samo, co na ekranie.
\nUzasadniony wydaje si\u0119 w zwi\u0105zku z tym podzia\u0142 \u0142amig\u0142\u00f3wek na trzy grupy:
\n– niejako z natury przypisane do papieru, dla kt\u00f3rych nawet ekran pe\u0142ni rol\u0119 kartki, np. zadania matematyczne, krzy\u017c\u00f3wki;
\n– takie, kt\u00f3re funkcjonuj\u0105 r\u00f3wnie dobrze na obu „no\u015bnikach”, np. sudoku;
\n– powsta\u0142e i mocno zakorzenione w wirtualnym \u015bwiecie, np. goszcz\u0105cy niedawno w \u0141amiblogu saper.
\nZabawy zaliczane do trzeciej grupy zwane s\u0105 grami \u0142amig\u0142\u00f3wkowymi (puzzle games<\/em>). Ich typow\u0105 cech\u0105 jest ruch i\/lub zmienno\u015b\u0107 sytuacji; wymagaj\u0105 g\u0142\u00f3wnie kombinowania, wyobra\u017ani oraz oczywi\u015bcie logiki, ale zwykle niezbyt silnej. Tym, co zbli\u017ca je do typowych gier wirtualnych, s\u0105 liczne poziomy, a nawet „\u015bwiaty”, w kt\u00f3rych pojawiaj\u0105 si\u0119 dodatkowe elementy lub regu\u0142y. \u0141amig\u0142\u00f3wkowa, pod wzgl\u0119dem formalnym, jest w nich natomiast wzgl\u0119dna prostota i abstrakcja.<\/p>\n

Bardzo rzadko wspominam o ciekawych nowo\u015bciach pojawiaj\u0105cych si\u0119 w \u015bwiatku wirtualnych \u0142amig\u0142\u00f3wek; \u015bci\u015blej\u00a0chodzi o\u00a0gry \u0142amig\u0142\u00f3wkowe dost\u0119pne za friko w sieci, czyli sponsorowane albo s\u0142u\u017c\u0105ce uatrakcyjnianiu stron, a\u00a0niekiedy trafiaj\u0105 w\u015br\u00f3d nich pere\u0142ki. Pora nadrobi\u0107 zaleg\u0142o\u015bci. Ostatnio, ale jednak przed ponad rokiem, zach\u0119ca\u0142em do Bloxorz<\/a> Damiena Clarka. Szczerze m\u00f3wi\u0105c, od tego czasu nie trafi\u0142em na nowo\u015b\u0107 r\u00f3wnie atrakcyjn\u0105, wi\u0119c zajm\u0119 si\u0119 r\u00f3wie\u015bnikiem Bloxorz, dwulatkiem Orboxem B.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Zwr\u00f3ci\u0142em uwag\u0119 na t\u0119 gierk\u0119 mi\u0119dzy innymi dlatego,\u00a0poniewa\u017c oparta jest na zasadzie wykonywania ruch\u00f3w do oporu, czyli dok\u0142adnie tak, jak w goszcz\u0105cej\u00a0kiedy\u015b w \u0141amiblogu przesuwance Lunar Lockout<\/a> vel Pete’s Pike. M\u00f3wi\u0105c kr\u00f3tko, u\u017cywaj\u0105c klawiszy strza\u0142ek nale\u017cy dotrze\u0107 kwadratem z migaj\u0105cym oczkiem do kwadratu z czerwonym oczkiem, „obijaj\u0105c si\u0119” po drodze o murowane kwadraty. W gruncie rzeczy ca\u0142a zabawa stanowi jakby jeden, ostatni, ale d\u0142ugi i skomplikowany ruch typu Lunar Lockout. Na dalszych poziomach komplikacje polegaj\u0105 tak\u017ce na tym, \u017ce droga do celu jest urozmaicona\u00a0– pojawiaj\u0105 si\u0119 na niej kolejno: bomby, „rozpychacze”, tr\u00f3jk\u0105ty, pier\u015bcienie (teleportacja), sensory zamiast kwadratu z czerwonym oczkiem (zasada zabawy nieco si\u0119 zmienia)\u00a0i inne niespodzianki. Nie b\u0119d\u0119 jednak dok\u0142adnie wyja\u015bnia\u0142, jak „dzia\u0142aj\u0105” poszczeg\u00f3lne elementy i jak z nich korzysta\u0107, bo by\u0142oby to w z\u0142ym stylu\u00a0– szczeg\u00f3\u0142y wypada rozgry\u017a\u0107 samemu, a zagadki nie s\u0105 trudne –\u00a0wystarczy troch\u0119 poeksperymentowa\u0107 i dedukowa\u0107.
\nNa wszelki wypadek podaj\u0119\u00a0has\u0142a (password)\u00a0do kolejnych poziom\u00f3w:
\n2. tro412\u00a0 3. gac721\u00a0 4. kbr146\u00a0 5. bod257\u00a0 6. eca900\u00a0 7. wce293\u00a0 8. fvz006\u00a0 9. evy614\u00a0 10. acc820\u00a0 11. plp017\u00a0 12. rfx345\u00a0 13. vln619\u00a0 14. hxi44215. jma555\u00a0 16. eeg028\u00a0 17. uns368\u00a0 18. nps912\u00a0 19. tgb517\u00a0 20. yan226\u00a0 21. rat480\u00a0 22. rbf294\u00a0 23. ttf730\u00a0 24. ydk629\u00a0 25. qqk747\u00a0 26. avs170\u00a0 27. han221\u00a0 28. kid668\u00a0 29. hfd535\u00a0 30. orb003.
\nGdyby kto\u015b si\u0119 podda\u0142 na jakim\u015b poziomie, mo\u017ce poszuka\u0107 rozwi\u0105zania w\u00a0YouTube.<\/p>\n

Przed Orboxem B by\u0142 oczywi\u015bcie Orbox A, cho\u0107 w nazwie nie mia\u0142 dodatkowej litery. Merytorycznie, graficznie, a zw\u0142aszcza d\u017awi\u0119kowo mniej ciekawy, ale wart posmakowania. A nieco wcze\u015bniej by\u0142a bardzo podobna do pierwszej wersji Orboxa… Praczka. Sk\u0105d taka dziwaczna nazwa?\u00a0– wypada\u0142oby zapyta\u0107 autora gier, petersburskiego programisty Arsienija Szklariewa.<\/p>\n

Jeszcze niedawno wszystkie trzy warianty Orboxa by\u0142y wolnodost\u0119pne\u00a0na autorskim portalu\u00a0GameBalance<\/a>. Teraz na przyk\u0142ad na ArcadeCabin mo\u017cna znale\u017a\u0107 Orbox<\/a> i Orbox B<\/a>, a ju\u017c chyba tylko na japo\u0144skiej stronie uchowa\u0142a si\u0119 rosyjska\u00a0Praczka<\/a>.<\/p>\n

\u00a0<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

W\u0142a\u015bciwie ka\u017cd\u0105 \u0142amig\u0142\u00f3wk\u0119-kartk\u00f3wk\u0119 mo\u017cna przenie\u015b\u0107 na ekran, cho\u0107 nie zawsze ma to sens, natomiast\u00a0przenoszenie gier komputerowych lub video\u00a0na papier\u00a0prawie nigdy nie ma sensu, chyba \u017ce po znacznych modyfikacjach. Tetris czy Sokoban na kartce to jednak zupe\u0142nie nie to samo, co na ekranie. Uzasadniony wydaje si\u0119 w zwi\u0105zku z tym podzia\u0142 \u0142amig\u0142\u00f3wek na trzy grupy: – […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/312"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=312"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/312\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=312"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=312"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=312"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}