
{"id":3128,"date":"2012-02-14T00:15:58","date_gmt":"2012-02-13T23:15:58","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=3128"},"modified":"2012-02-14T00:15:58","modified_gmt":"2012-02-13T23:15:58","slug":"dosyc-szarosci","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2012\/02\/14\/dosyc-szarosci\/","title":{"rendered":"Dosy\u0107 szaro\u015bci"},"content":{"rendered":"<p>Dwa wyrazy, r\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 tylko jedn\u0105 liter\u0105, to metagramy. Na przyk\u0142ad: KROPKA i KROPLA lub KROPKA i KROMKA albo S\u0141OWA i &#8211; G\u0141OWA lub S\u0141AWA lub S\u0141OMA.<br \/>\nPrzynajmniej kilka wyraz\u00f3w (r\u00f3\u017cnych), tworz\u0105cych ci\u0105g, z kt\u00f3rych ka\u017cde dwa kolejne s\u0105 metagramami, to metamorfoza, np. KROPKA- KROMKA-KRYMKA-KRYSKA-KRESKA-TRESKA-TROSKA-TROJKA-TR\u00d3JKA (chyba koniec). \u015aci\u015blej nazwa powinna brzmie\u0107 &#8222;metagramofroza&#8221;, ale by\u0142aby dziwna i przyd\u0142uga.<\/p>\n<p>Przypomn\u0119, bo ju\u017c o tym kiedy\u015b pisa\u0142em, \u017ce zabaw\u0119 w tworzenie metamorfoz, kt\u00f3rych pocz\u0105tek i koniec jest podany, wymy\u015bli\u0142 Lewis Carroll (ten od <em>Alicji w krainie czar\u00f3w<\/em>). Pierwsze zadania, nazwane <em>Doublets<\/em>, pojawia\u0142y si\u0119 w roku 1879 na \u0142amach popularnego angielskiego tygodnika <em>Vanity Fair<\/em>. Jedno z nich polega\u0142o np. na &#8222;wyci\u0105gni\u0119ciu&#8221; zieleni z trawy, czyli zamianie GRASS w GREEN. Proces pocz\u0105tkowo wymaga\u0142 7 etap\u00f3w przej\u015bciowych (-CRASS-CRESS-TRESS-TREES-FREES-FREED-GREED-), p\u00f3\u017aniej zosta\u0142 znacznie skr\u00f3cony dzi\u0119ki trudniejszym s\u0142owom (-GRAYS-GREYS-GREES-).<\/p>\n<p>Trudno w to uwierzy\u0107, ale zbiorek zada\u0144 z <em>dubletami<\/em> Carrolla prawie dor\u00f3wna\u0142 w wiktoria\u0144skiej Anglii popularno\u015bci\u0105 <em>Alicji w krainie czar\u00f3w<\/em>. Do roku 1885 ukaza\u0142o si\u0119 kilka wyda\u0144, ka\u017cde nast\u0119pne znacznie obszerniejsze. Potem zabawa odradza\u0142a si\u0119 tu i \u00f3wdzie co par\u0119 lat i przetrwa\u0142a w dobrej formie do dzi\u015b &#8211; mimo ogranicze\u0144, z kt\u00f3rymi mi\u0142o\u015bnicy s\u0142ownych gierek pr\u00f3bowali sobie jako\u015b radzi\u0107. Ograniczeniem jest przede wszystkim d\u0142ugo\u015b\u0107 s\u0142\u00f3w, praktycznie sprawdzaj\u0105 si\u0119 tylko kr\u00f3tkie &#8211; zazwyczaj 4- lub 5-literowe; 6-literowe, kt\u00f3re da si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 za po\u015brednictwem kilku innych, to bia\u0142e kruki. Dlatego <em>dublety<\/em> s\u0105 najpopularniejsze w angielskim, znacznie bogatszym w kr\u00f3tkie wyrazy ni\u017c jakikolwiek inny j\u0119zyk. Wypada tak\u017ce pami\u0119ta\u0107 o tym, co stanowi przynajmniej po\u0142ow\u0119 uroku tej zabawy &#8211; w metamorfozie powinna wyst\u0119powa\u0107 jaka\u015b zale\u017cno\u015b\u0107 mi\u0119dzy desygnatami s\u0142\u00f3w pocz\u0105tkowego i ko\u0144cowego. W \u017cadnym j\u0119zyku ten warunek nie jest spe\u0142niony tak idealnie jak w angielskim, co wida\u0107 po du\u017cej liczbie przyk\u0142ad\u00f3w wysokiej klasy. Oto kilka sztandarowych: APE-MAN, COLD-WARM, HARD-EASY, HATE-LOVE,\u00a0 HEAD-TAIL, LEAD-GOLD, POOR-RICH, BLACK-WHITE, TEARS-SMILE.<\/p>\n<p>Po polsku nie spos\u00f3b potwierdzi\u0107 teorii Darwina, dokona\u0107 transmutacji, zmieni\u0107 mi\u0142o\u015bci w nienawi\u015b\u0107, szybko si\u0119 wzbogaci\u0107 ani zrealizowa\u0107 innych odpowiednik\u00f3w angielskich metamorfoz. Mo\u017cna natomiast &#8211; i to s\u0105 chyba najlepsze, je\u015bli chodzi o sensowno\u015b\u0107, znane mi polskie przyk\u0142ady &#8211; zrobi\u0107 z WODY WINO (4 s\u0142owa przej\u015bciowe), przetrwa\u0107 od ZIMY do LATA (7), dotrze\u0107 do METY po BIEGU (5) i trafi\u0107 KUL\u0104 w P\u0141OT (6). Liczby &#8222;przej\u015bci\u00f3wek&#8221; dotycz\u0105 oczywi\u015bcie krzy\u017c\u00f3wkowego warunku, \u017ce wszystkie s\u0142owa s\u0105 rzeczownikami pospolitymi w pierwszym przypadku, co tak\u017ce ogranicza zabaw\u0119.<\/p>\n<p>Nic dziwnego, \u017ce z powodu ogranicze\u0144 w wi\u0119kszo\u015bci j\u0119zyk\u00f3w dosz\u0142o do mezaliansu, czyli po\u017ceniono metamorfoz\u0119 z anagramem &#8211; na ka\u017cdym etapie jedna litera jest zmieniana, po czym wszystkie s\u0105 przestawiane; bywa te\u017c (tak zwykle &#8222;w\u0119druj\u0105&#8221; Francuzi), \u017ce mo\u017cna doda\u0107 lub uj\u0105\u0107 liter\u0119, czyli przej\u015b\u0107 od s\u0142owa kr\u00f3tszego do d\u0142u\u017cszego albo na odwr\u00f3t. Podobne zabiegi s\u0105 jak zast\u0119powanie markowego produktu podr\u00f3bk\u0105. Przyr\u00f3wna\u0142bym je do umieszczania tzw. &#8222;protez literowych&#8221; w rebusach. Tymczasem w j\u0119zykach fleksyjnych, a takim jest przede wszystkim polski, a\u017c si\u0119 prosi, aby skorzysta\u0107 z regu\u0142 skrablowych, czyli dopu\u015bci\u0107 jako przej\u015bciowe wszystkie cz\u0119\u015bci mowy we wszystkich formach gramatycznych &#8211; oczywi\u015bcie z pomini\u0119ciem nazw w\u0142asnych. Teraz zakres mo\u017cliwo\u015bci bardzo si\u0119 poszerzy (z po\u017cytkiem dla walor\u00f3w edukacyjnych zabawy) i uda si\u0119 po\u0142\u0105czy\u0107 wiele par s\u0142\u00f3w maj\u0105cych si\u0119 ku sobie, ale jak dot\u0105d bezskutecznie. Uda si\u0119 tak\u017ce skr\u00f3ci\u0107 metamorfozy utworzone w starym stylu. Na przyk\u0142ad, po staremu od ZIMY do LATA sz\u0142o si\u0119 tak:<\/p>\n<p>ZIMA<br \/>\nSIMA<br \/>\nSUMA<br \/>\nDUMA<br \/>\nDAMA<br \/>\nDATA<br \/>\nTATA<br \/>\nTATO<br \/>\nLATO<\/p>\n<p>Po nowemu droga staje si\u0119 najkr\u00f3tsz\u0105 z mo\u017cliwych:<\/p>\n<p>ZIMA<br \/>\nZIMO<br \/>\nLIMO<br \/>\nLAMO<br \/>\nLATO<\/p>\n<p>Proponuj\u0119, jako zadanie domowe, zmieni\u0107 na mod\u0142\u0119 skrablow\u0105 OWC\u0118 w WILKA w minimalnej liczbie krok\u00f3w. W wersji tradycyjnej zmiana nie jest mo\u017cliwa.<\/p>\n<p>Na koniec wr\u00f3c\u0119 na pocz\u0105tek, czyli do zagadkowego tytu\u0142u tego wpisu. Stanowi on wyra\u017cenie metagramowe: postulat zerwania z szaro\u015bci\u0105 zmieni si\u0119 w inny, r\u00f3wnie sensowny i niebanalny, je\u015bli w pierwszym s\u0142owie zast\u0105pi\u0107 liter\u0119 &#8222;s&#8221; inn\u0105 liter\u0105, a w drugim zmieni\u0107 liter\u0119 &#8222;z&#8221; . Autorem tej pere\u0142ki jest Wisa46.<\/p>\n<p><em>Komentarze z prawid\u0142owymi rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dwa wyrazy, r\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 tylko jedn\u0105 liter\u0105, to metagramy. Na przyk\u0142ad: KROPKA i KROPLA lub KROPKA i KROMKA albo S\u0141OWA i &#8211; G\u0141OWA lub S\u0141AWA lub S\u0141OMA. Przynajmniej kilka wyraz\u00f3w (r\u00f3\u017cnych), tworz\u0105cych ci\u0105g, z kt\u00f3rych ka\u017cde dwa kolejne s\u0105 metagramami, to metamorfoza, np. KROPKA- KROMKA-KRYMKA-KRYSKA-KRESKA-TRESKA-TROSKA-TROJKA-TR\u00d3JKA (chyba koniec). \u015aci\u015blej nazwa powinna brzmie\u0107 &#8222;metagramofroza&#8221;, ale by\u0142aby dziwna [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3128"}],"version-history":[{"count":29,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3203,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3128\/revisions\/3203"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3128"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3128"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3128"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}