{"id":329,"date":"2009-01-03T16:26:30","date_gmt":"2009-01-03T15:26:30","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=329"},"modified":"2009-01-04T11:24:55","modified_gmt":"2009-01-04T10:24:55","slug":"pelnia-szczescia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2009\/01\/03\/pelnia-szczescia\/","title":{"rendered":"Pe\u0142nia szcz\u0119\u015bcia"},"content":{"rendered":"

Na pierwszy rzut oka 2009 wygl\u0105da na liczb\u0119 pierwsz\u0105\u00a0– pierwsz\u0105 z domniemanej bli\u017aniaczej pary 2009-2011. Na drugi rzut ju\u017c nie, bo szybko trafia si\u0119 na podzielnik 7, a potem jeszcze raz na 7, czyli 2009 = 7 x 7 x 41. Dwie si\u00f3demki to dobry omen\u00a0– podw\u00f3jne szcz\u0119\u015bcie, czyli w nowym roku nie warto si\u0119 przejmowa\u0107 kryzysem:). Gdyby kto\u015b mia\u0142 w\u0105tpliwo\u015bci, mo\u017cna doda\u0107, \u017ce to jedna z niewielu liczb podzielnych przez 7, kt\u00f3ra zapisana wspak tak\u017ce dzieli si\u0119 przez 7. O r\u00f3\u017cnicy mi\u0119dzy pierwsz\u0105 a ostatni\u0105 cyfr\u0105 ju\u017c nie wspominam. A je\u015bli komu\u015b i to nie wystarczy, to w zanadrzu jest kolejna osobliwo\u015b\u0107: 2009 nale\u017cy do ci\u0105gu liczb z\u0142o\u017conych z wyraz\u00f3w okre\u015blonych wzorem a(n) = n^4\u00a0– n^3\u00a0– n^2 i jest oczywi\u015bcie si\u00f3dmym wyrazem tego ci\u0105gu, czyli 2009 = 7^4\u00a0– 7^3\u00a0– 7^2. Jest jeszcze kilka osobliwo\u015bci noworocznej liczby, ju\u017c niesi\u00f3demkowych, ale s\u0105 one bardziej zakr\u0119cone. Na przyk\u0142ad:
\n–\u00a02009 mo\u017cna przedstawi\u0107 jako sum\u0119 czterech sze\u015bcian\u00f3w na trzy r\u00f3\u017cne sposoby (pokrewie\u0144stwo z tzw. liczbami taks\u00f3wkowymi<\/a>);
\n–\u00a02009 to liczba cykli hamiltonowskich w grafie pe\u0142nym z o\u015bmioma wierzcho\u0142kami; inaczej m\u00f3wi\u0105c, na tyle r\u00f3\u017cnych sposob\u00f3w mo\u017cna oblecie\u0107 jednym ci\u0105giem 7 + 7\/7 lotnisk, nie goszcz\u0105c w \u017cadnym dwukrotnie.<\/p>\n

Proponuj\u0119 star\u0105, ale jar\u0105 noworoczn\u0105 zabaw\u0119 liczbow\u0105, zaczynaj\u0105c\u0105 si\u0119 od szeregu cyfr:
\n1\u00a0 2\u00a0 3\u00a0 4\u00a0 5\u00a0 6\u00a0 7\u00a0 8\u00a0 9
\n\u0141\u0105cz\u0105c niekt\u00f3re z nich (bez zmiany kolejno\u015bci), czyli tworz\u0105c liczby przynajmniej dwucyfrowe oraz korzystaj\u0105c tylko z czterech podstawowych dzia\u0142a\u0144 i nawias\u00f3w, nale\u017cy uzyska\u0107 wynik 2009. Oto przyk\u0142ad:<\/p>\n

(12 * 3 * 4 + 5) * (6 + 7) + 8 * 9 = 2009<\/p>\n

S\u0119k w tym, aby znale\u017a\u0107 dzia\u0142anie z jak najmniejsz\u0105 liczb\u0105 znak\u00f3w (znaki dzia\u0142a\u0144 plus nawiasy)\u00a0z lewej strony znaku r\u00f3wno\u015bci. Podany przyk\u0142ad jest pod tym wzgl\u0119dem mierny, bo zawiera a\u017c jedena\u015bcie znak\u00f3w. Na pewno mo\u017ce by\u0107 ich mniej, ale nie wiadomo, ile najmniej.<\/p>\n

Kto utworzy r\u00f3wno\u015b\u0107 najubo\u017csz\u0105 w znaki, tego nie minie nagroda\u00a0– gra Set<\/a><\/em> lub 6 nimmt!<\/a><\/em>, czyli 6 bierze!<\/em>, chyba \u017ce rozwi\u0105zanie mini znajdzie kilka os\u00f3b\u00a0– wtedy o przyznaniu nagrody zadecyduje losowanie. Propozycje mo\u017cna nadsy\u0142a\u0107 do pi\u0105tku (9 stycznia) w\u0142\u0105cznie. Komentarzy z rozwi\u0105zaniami nie b\u0119d\u0119 oczywi\u015bcie uwalnia\u0142 przed podanym terminem.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Na pierwszy rzut oka 2009 wygl\u0105da na liczb\u0119 pierwsz\u0105\u00a0– pierwsz\u0105 z domniemanej bli\u017aniaczej pary 2009-2011. Na drugi rzut ju\u017c nie, bo szybko trafia si\u0119 na podzielnik 7, a potem jeszcze raz na 7, czyli 2009 = 7 x 7 x 41. Dwie si\u00f3demki to dobry omen\u00a0– podw\u00f3jne szcz\u0119\u015bcie, czyli w nowym roku nie warto si\u0119 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=329"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/329\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=329"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=329"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=329"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}