– C\u00f3rko moja – rzek\u0142 Krak do ksi\u0119\u017cniczki Wandy – chodz\u0105 s\u0142uchy, \u017ce\u015b dojrza\u0142a do zam\u0119\u015bcia, powiedz zatem, kogo chcia\u0142aby\u015b po\u015blubi\u0107.
\n– Niemca bym chcia\u0142a, Niemca – wypali\u0142a Wanda, oblewaj\u0105c si\u0119 rumie\u0144cem.
\n– Niemca? – zdziwi\u0142 si\u0119 i zafrasowa\u0142 stary ojciec. – A czemu\u017c to?
\n– A bo tak… – mrukn\u0119\u0142a ksi\u0119\u017cniczka i pokra\u015bnia\u0142a jeszcze bardziej.
\nTo przekona\u0142o Kraka, wi\u0119c kaza\u0142 s\u0142a\u0107 do o\u015bciennego kraju herold\u00f3w z wie\u015bci\u0105 o pannie na wydaniu okraszonej sowitym posagiem w postaci kawa\u0142ka ksi\u0119stwa.<\/p>\n
Wyznaczonego dnia w ksi\u0105\u017c\u0119cym zamku zjawi\u0142o si\u0119 kilkunastu graf\u00f3w, aby najpierw bli\u017cej zapozna\u0107 si\u0119 z ofert\u0105, a potem stan\u0105\u0107 w szranki o r\u0119k\u0119 panny, cho\u0107 dok\u0142adnie nie wiedziano, na czym owe szranki mia\u0142y polega\u0107.
\nKsi\u0105\u017c\u0119 powita\u0142 go\u015bci z nale\u017cytymi honorami i zaprosi\u0142 na uczt\u0119. Wszyscy zasiedli przy okr\u0105g\u0142ym stole w towarzystwie Kraka. Jedno miejsce pozosta\u0142o wolne – czekano na Wand\u0119. Poniewa\u017c st\u00f3\u0142 ugina\u0142 si\u0119 od dymi\u0105cych potraw i trunk\u00f3w, a ksi\u0119\u017cniczka nie nadchodzi\u0142a, zacz\u0119to je\u015b\u0107 i pi\u0107. Po godzinie biesiadowania i zachwyt\u00f3w nad menu, gdy rozochoconym grafom \u015bwieci\u0142y si\u0119 g\u0119by od t\u0142uszczu, a oczka od alkoholu, nagle kapela przesta\u0142a gra\u0107. Zapad\u0142a cisza, a do sali wtoczy\u0142a si\u0119 ksi\u0119\u017cniczka, szczerz\u0105c z\u0105bki, nieliczne niestety, w szerokim u\u015bmiechu.
\nJedni go\u015bcie zakrztusili si\u0119, inni z trudem prze\u0142kn\u0119li kolejny k\u0119s, wszystkim odebra\u0142o apetyt, a kilku wsta\u0142o i chcia\u0142o wyj\u015b\u0107, ale ksi\u0105\u017c\u0119cy wojowie wyro\u015bli nagle jak spod ziemi i zast\u0105pili im drog\u0119.
\n– O nie, panowie grafowie – rzek\u0142 Krak – moja c\u00f3rka chce Niemca i b\u0119dzie go mia\u0142a! Siada\u0107 mi tu wszyscy i stawa\u0107 w szranki. Kto wyjdzie, ten wyjdzie za chwil\u0119, ale jeden zostanie. Ty c\u00f3reczko te\u017c siadaj.
\nWanda, zezuj\u0105c po absztyfikantach, usiad\u0142a na krze\u015ble obok Kraka, kt\u00f3ry kontynuowa\u0142:
\n– Teraz b\u0119d\u0105 szranki w formie wyliczanki. Zaczynamy od waszmo\u015bci, siedz\u0105cego po lewej r\u0119ce mojej c\u00f3reczki. Liczymy do trzech w k\u00f3\u0142ko tak, jak poruszaj\u0105 si\u0119 wskaz\u00f3wki zegara. Ja i moja c\u00f3rka jeste\u015bmy pomijani przy liczeniu. Ka\u017cdy co trzeci wstaje i wychodzi. Kto zostanie, ten dost\u0105pi zaszczytu po\u015blubienia Wandzi. Zaczynamy… Zaraz…
\nKsi\u0119\u017cniczka szarpn\u0119\u0142a ojca za r\u0119kaw, nachyli\u0142a si\u0119 ku niemu i szepn\u0119\u0142a:
\n– Tatko, tak to zostanie ten stary \u0142ysy, a ja bym chcia\u0142a tego m\u0142odego blondyna, co siedzi ko\u0142o p\u00f3\u0142miska z \u0107wik\u0142\u0105.
\nKrak my\u015bla\u0142 przez chwil\u0119, po czym og\u0142osi\u0142:
\n– Drobne zmiany – ja i moja c\u00f3rka tak\u017ce b\u0119dziemy liczeni, a zaczynamy od Wandzi.<\/p>\n
Wyliczank\u0119 zako\u0144czono, gdy przy stole pozosta\u0142y trzy osoby – Krak, Wanda i blondyn, kt\u00f3ry dziwnie poblad\u0142. Ksi\u0105\u017c\u0119 i ksi\u0119\u017cniczka nie wstali od sto\u0142u nie tylko dlatego, \u017ce nie byli grafami. Po prostu w trakcie odliczania na \u017cadne z nich nie pad\u0142o „trzy”.<\/p>\n
1.Ilu graf\u00f3w przyby\u0142o do zamku?
\n2. Na kt\u00f3rym miejscu, licz\u0105c Wand\u0119 jako pierwsz\u0105, siedzia\u0142 jej wybranek?
\n3. Czy zmiana sposobu odliczania by\u0142a konieczna?<\/p>\n
(wg \u015awiata Nauki<\/em>)<\/p>\n Komentarze z prawid\u0142owymi rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co kilka dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" – C\u00f3rko moja – rzek\u0142 Krak do ksi\u0119\u017cniczki Wandy – chodz\u0105 s\u0142uchy, \u017ce\u015b dojrza\u0142a do zam\u0119\u015bcia, powiedz zatem, kogo chcia\u0142aby\u015b po\u015blubi\u0107. – Niemca bym chcia\u0142a, Niemca – wypali\u0142a Wanda, oblewaj\u0105c si\u0119 rumie\u0144cem. – Niemca? – zdziwi\u0142 si\u0119 i zafrasowa\u0142 stary ojciec. – A czemu\u017c to? – A bo tak… – mrukn\u0119\u0142a ksi\u0119\u017cniczka i pokra\u015bnia\u0142a jeszcze […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3349"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=3349"}],"version-history":[{"count":27,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3349\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":3376,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/3349\/revisions\/3376"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=3349"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=3349"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=3349"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}