{"id":338,"date":"2009-01-12T18:05:13","date_gmt":"2009-01-12T17:05:13","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=338"},"modified":"2009-01-12T18:05:13","modified_gmt":"2009-01-12T17:05:13","slug":"piec-po-szostej","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2009\/01\/12\/piec-po-szostej\/","title":{"rendered":"Pi\u0119\u0107 po sz\u00f3stej"},"content":{"rendered":"

Og\u0142aszaj\u0105c noworoczny konkursik rachunkowy blefowa\u0142em, czyli wbrew temu, co napisa\u0142em, zna\u0142em zawczasu najlepsze rozwi\u0105zanie,\u00a0tylko nie by\u0142em pewien, czy jest najlepsze:). Znalaz\u0142em je bez pomocy komputera, ale\u00a0oczywi\u015bcie z kalkulatorem, w ci\u0105gu 20 minut. Nie podzielam p\u00f3\u0142\u017cartobliwej opinii Roberta_C<\/strong>, \u017ce zadanie by\u0142o „nieludzkie”. Skoro znak\u00f3w powinno by\u0107 jak najmniej, nale\u017ca\u0142o wpa\u015b\u0107 na jaki\u015b sprytny pomys\u0142, polegaj\u0105cy na przyk\u0142ad na utworzeniu z kilku kolejnych cyfr liczby jak najbli\u017cszej 2009, a nast\u0119pnie naprowadzaniu jej pozosta\u0142ymi cyframi na cel. Jak wynika z najlepszego rozwi\u0105zania, zawieraj\u0105cego tylko pi\u0119\u0107 znak\u00f3w\u00a0– 1 * 2345 * 6 \/ 7 + 8\u00a0– 9 = 2009<\/strong>\u00a0– taka metoda mog\u0142a by\u0107 efektywna. Bardziej precyzyjny i systematyczny spos\u00f3b zmierzania do celu opisa\u0142 w komentarzu Esteon<\/strong>\u00a0– ty\u017c piknie.<\/p>\n

Umy\u015bli\u0142em sobie, \u017ce nagrod\u0105 w takim konkursie powinna by\u0107 jaka\u015b gra liczbowa, rzecz jasna umys\u0142owa, najlepiej karcianka wymagaj\u0105ca kombinowania i liczenia. Niestety, o ile wiem \u017cadna tego typu gra, w rodzaju klasycznej Krypto<\/em>, nie jest dost\u0119pna w Polsce. Wyb\u00f3r pad\u0142 wi\u0119c na r\u00f3wnie atrakcyjn\u0105, cho\u0107 tylko liczbowo-kombinacyjn\u0105 niemieck\u0105 gierk\u0119 6 nimmt!<\/em>, czyli u nas 6. bierze!<\/em> Pozwol\u0119 sobie kr\u00f3tko j\u0105 przedstawi\u0107, zw\u0142aszcza \u017ce od czasu p\u0119dz\u0105cych owiec<\/a>, czyli od ponad p\u00f3\u0142 roku, \u017cadnej gry nie opisywa\u0142em.<\/p>\n

<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Znaj\u0105cy tylko tradycyjne karty mog\u0105 odnie\u015b\u0107 wra\u017cenie, \u017ce w 6. bierze!<\/em> jest wy\u0142\u0105cznie jedna figura\u00a0– byk. Na ka\u017cdej widnieje bowiem bycza g\u0142owa (niekt\u00f3rzy twierdz\u0105, \u017ce to rak – zodiakalnie te\u017c\u00a0blisko). U g\u00f3ry i u do\u0142u kart mo\u017cna dostrzec tak\u017ce ma\u0142e bycze g\u0142\u00f3wki\u00a0– jedn\u0105, dwie, trzy, pi\u0119\u0107 lub siedem, w zale\u017cno\u015bci od koloru karty. Niechaj jednak kolory i byczy entourage\u00a0nikogo nie zwiedzie. To tylko graficzne akcenty lub gad\u017cety dodaj\u0105ce grze smaczku, podkre\u015blaj\u0105ce jej przebojowo\u015b\u0107, jak byk w niekt\u00f3rych logo (dla odmiany angloj\u0119zyczna wersja gry, Category 5<\/em>, jest oflagowana, a jej tytu\u0142 nawi\u0105zuje do skali Saffira-Simpsona, okre\u015blaj\u0105cej si\u0142\u0119 huragan\u00f3w). Wy\u015blijmy jednak byki i byczki na pastwisko, a skupmy si\u0119 na sprawach merytorycznych.<\/p>\n

Kart jest 104, wszystkie s\u0105 ponumerowane du\u017cymi liczbami od 1 do 104. Ponadto na ka\u017cdej jest ma\u0142a liczba (to te ma\u0142e bycze \u0142ebki), okre\u015blaj\u0105ca punkty karne przyznawane za jej „zbicie”: 1 na 76 kartach, 2 na dziesi\u0119ciu (liczby ko\u0144cz\u0105ce si\u0119 pi\u0105tk\u0105, opr\u00f3cz 55), 3 na dziewi\u0119ciu (liczby zako\u0144czone zerem), 5 na o\u015bmiu (liczby z\u0142o\u017cone z dw\u00f3ch jednakowych cyfr, opr\u00f3cz 55), 7 na jednej (55). W zabawie mo\u017ce uczestniczy\u0107 od 2 do 10 os\u00f3b. Ka\u017cdy otrzymuje 10 kart, a z pozosta\u0142ych cztery uk\u0142ada si\u0119 w kolumnie na stole\u00a0– stanowi\u0105 one zacz\u0105tki czterech rz\u0119d\u00f3w. Nast\u0119puje pierwsza tura rozgrywki z\u0142o\u017cona z 10 kolejek. W danej kolejce ka\u017cdy wybiera z r\u0119ki jedn\u0105 kart\u0119 i umieszcza zakryt\u0105 przed sob\u0105. Na sygna\u0142 wszyscy r\u00f3wnocze\u015bnie odkrywaj\u0105\u00a0 te karty i zaczynaj\u0105 dok\u0142ada\u0107 do le\u017c\u0105cych na stole, przed\u0142u\u017caj\u0105c w ten spos\u00f3b rz\u0119dy. Zaczyna ten, kto wy\u0142o\u017cy\u0142 najmniejsz\u0105 liczb\u0119 i\u00a0dalej w\u00a0kolejno\u015bci rosn\u0105cej. Ka\u017cda dok\u0142adana liczba powinna by\u0107 wi\u0119ksza od poprzedniej w danym rz\u0119dzie, ale je\u015bli do\u0142o\u017cy\u0107 mo\u017cna w kilku rz\u0119dach, to nale\u017cy wybra\u0107 taki, w kt\u00f3rym r\u00f3\u017cnica mi\u0119dzy dok\u0142adan\u0105 a le\u017c\u0105c\u0105 kart\u0105 b\u0119dzie najmniejsza.<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/a><\/p>\n

Je\u015bli do\u0142o\u017cona karta by\u0142aby sz\u00f3st\u0105 w danym rz\u0119dzie, to gracz zabiera ca\u0142y ten rz\u0105d pi\u0119ciu kart, a sz\u00f3sta staje si\u0119 pierwsz\u0105 w nowotworzonym rz\u0119dzie. Je\u017celi natomiast liczby nigdzie nie mo\u017cna do\u0142o\u017cy\u0107, bo jest za ma\u0142a,\u00a0 to gracz zabiera dowolny rz\u0105d, a kart\u0119 umieszcza na jego miejscu, tak\u017ce zapocz\u0105tkowuj\u0105c nowy rz\u0105d.<\/p>\n

Zabierane rz\u0119dy s\u0105 niechlubnym trofeum, pozostaj\u0105cym u ich zdobywc\u00f3w do ko\u0144ca danej tury, po czym\u00a0punkty karne na \u0142upach zapisuje si\u0119 i nast\u0119puje kolejna tura. Gra toczy si\u0119 dot\u0105d, a\u017c jeden z uczestnik\u00f3w zbierze co najmniej 66 punkt\u00f3w karnych. Zwyci\u0119\u017ca, kto zgromadzi ich najmniej.<\/p>\n

Graj\u0105c mo\u017cna kombinowa\u0107, przewidywa\u0107, by\u0107 ostro\u017cnym lub ryzykowa\u0107, czyli stosowa\u0107 jak\u0105\u015b strategi\u0119. W zasadzie jednak g\u0142\u00f3wny urok 6. bierze!<\/em> bierze:) si\u0119 z tego, co trudne do przewidzenia, zaskakuj\u0105ce, a wi\u0119c jest \u017ar\u00f3d\u0142em emocji. C\u00f3\u017c to za frajda wykaraska\u0107 si\u0119 z opresji dzi\u0119ki zagraniu poprzednika albo zaj\u0105\u0107 komu\u015b miejsce lub zabra\u0107 jaki\u015b kr\u00f3tki rz\u0105d, kt\u00f3ry planowa\u0142 uzupe\u0142ni\u0107, pozostawiaj\u0105c mu tylko sz\u00f3st\u0105 pozycj\u0119 w innym rz\u0119dzie. W tym sensie bycze g\u0142owy s\u0105 na miejscu, bo mechanizm gry jest po byku. I nic dziwnego\u00a0– to dzie\u0142ko uznanego speca od gier Wolfganga Kramera. Po pojawieniu si\u0119 na rynku w 1994 roku kilkakrotnie wyr\u00f3\u017cniane za atrakcyjno\u015b\u0107 i pomys\u0142owo\u015b\u0107.<\/p>\n

Za rozwi\u0105zanie konkursu noworocznego gr\u0119 6. bierze!<\/em> wylosowa\u0142(a) fangawnos.<\/strong> Laureata (laureatk\u0119) prosz\u0119 o przes\u0142anie pod m.penszko@polityka.com.pl<\/a> adresu, pod kt\u00f3ry nagrod\u0119 wy\u015ble jej fundator, firma G3<\/a>.<\/p>\n

A przez najbli\u017csze dni (godziny, minuty?) proponuj\u0119 zastanowi\u0107 si\u0119 nad \u0142amig\u0142\u00f3wk\u0105 z wykorzystaniem kart z liczbami.<\/p>\n

\u00a0\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Og\u0142aszaj\u0105c noworoczny konkursik rachunkowy blefowa\u0142em, czyli wbrew temu, co napisa\u0142em, zna\u0142em zawczasu najlepsze rozwi\u0105zanie,\u00a0tylko nie by\u0142em pewien, czy jest najlepsze:). Znalaz\u0142em je bez pomocy komputera, ale\u00a0oczywi\u015bcie z kalkulatorem, w ci\u0105gu 20 minut. Nie podzielam p\u00f3\u0142\u017cartobliwej opinii Roberta_C, \u017ce zadanie by\u0142o „nieludzkie”. Skoro znak\u00f3w powinno by\u0107 jak najmniej, nale\u017ca\u0142o wpa\u015b\u0107 na jaki\u015b sprytny pomys\u0142, polegaj\u0105cy na […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/338"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=338"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/338\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=338"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=338"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=338"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}