{"id":345,"date":"2009-01-21T17:26:57","date_gmt":"2009-01-21T16:26:57","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=345"},"modified":"2009-01-21T23:07:06","modified_gmt":"2009-01-21T22:07:06","slug":"od-mi-do-mu","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2009\/01\/21\/od-mi-do-mu\/","title":{"rendered":"Od MI do MU"},"content":{"rendered":"<p>Debiutancka i najbardziej znana ksi\u0105\u017cka Douglasa Hofstadtera, <em>G\u00f6del, Escher, Bach. An Eternal Golden Braid<\/em>, uchodzi za niemal\u00a0 kultow\u0105. Przeczyta\u0142em j\u0105 na pocz\u0105tku lat 80., czyli nied\u0142ugo po pierwszym wydaniu (1979) i od czasu do czasu do niej powracam.\u00a0To wci\u0105gaj\u0105ce, miejscami b\u0142yskotliwe\u00a0popularno-naukowe czytad\u0142o z podtekstami, przyst\u0119pne dla ka\u017cdego,\u00a0co nie oznacza, \u017ce nie trafiaj\u0105 si\u0119 fragmenty wymagaj\u0105ce sporego wysi\u0142ku intelektualnego. Przeciwnie, jest ich niema\u0142o, ale autor wciela si\u0119 w rol\u0119 cierpliwego, m\u0105drego nauczyciela, t\u0142umacz\u0105cego niekt\u00f3re sprawy nawet przesadnie drobiazgowo. Wi\u0119kszo\u015b\u0107 podtekst\u00f3w pozostawia jednak domy\u015blno\u015bci czytelnik\u00f3w, wi\u0119c nic dziwnego, \u017ce mn\u00f3stwo os\u00f3b (tak\u017ce gros\u00a0recenzent\u00f3w) mia\u0142o i ma k\u0142opoty z okre\u015bleniem, o czym w\u0142a\u015bciwie jest ta ksi\u0105\u017cka. By\u0107 mo\u017ce nie \u015bwiadczy to najlepiej o autorze, skoro w zwi\u0105zku z tym zdecydowa\u0142 si\u0119 we wst\u0119pie do kolejnego, jubileuszowego wydania u progu XXI wieku napisa\u0107 wprost, co &#8222;mia\u0142 na my\u015bli&#8221; zag\u0142\u0119biaj\u0105c si\u0119 w tematy tak r\u00f3\u017cne, jak utwory Bacha, rekurencja, sk\u0142adnia, buddyzm, paradoksy, mr\u00f3wki, t\u0142umaczenia, sztuczna inteligencja, j\u0119zyki programowania, DNA, wirusy, wolna wola, sztuki pi\u0119kne itd. Wyk\u0142adaj\u0105c kaw\u0119 na \u0142aw\u0119 zaczyna zdaniem: <em>to moja bardzo osobista pr\u00f3ba wyja\u015bnienia, jak to si\u0119 dzieje, \u017ce istoty \u015bwiadome, uduchowione\u00a0 powstaj\u0105 z materii nieo\u017cywionej<\/em>&#8230; W tym momencie wiekszo\u015bci czytelnik\u00f3w ksi\u0105\u017cki, nie wy\u0142\u0105czaj\u0105c pisz\u0105cego te s\u0142owa, szcz\u0119ka opada.<\/p>\n<p>Nie brak w <em>GEB<\/em> \u0142amig\u0142\u00f3wek. Pozwol\u0119 sobie przytoczy\u0107 jedn\u0105 z nich, tym \u015bmielej, \u017ce ani to, ani \u017cadne inne\u00a0dzie\u0142o Hofstadtera dot\u0105d nie zosta\u0142o\u00a0&#8211; o dziwo\u00a0&#8211; wydane po polsku. Zadanie stanowi co\u015b w rodzaju wst\u0119pu do nauki o systemach formalnych.<\/p>\n<p><em>Dysponujemy dowoln\u0105 liczb\u0105 liter <strong>M<\/strong>, <strong>I<\/strong> oraz <strong>U<\/strong>. Zaczynamy od wyrazu <strong>MI<\/strong>, kt\u00f3ry mo\u017cemy przekszta\u0142ca\u0107 w kolejnych krokach, tworz\u0105c za ka\u017cdym razem nowy wyraz, zgodnie z nast\u0119puj\u0105cymi regu\u0142ami:<br \/>\n1. je\u015bli wyraz ko\u0144czy si\u0119 liter\u0105 <strong>I<\/strong>, mo\u017cna doda\u0107 do niego na ko\u0144cu <strong>U<\/strong>.<br \/>\n2. wyraz <strong>Mx<\/strong> mo\u017cna przekszta\u0142ci\u0107 w <strong>Mxx<\/strong>, gdzie <strong>x<\/strong> jest dowoln\u0105 liter\u0105 lub ci\u0105giem\u00a0 liter.<br \/>\n3. fragment z\u0142o\u017cony z trzech liter <strong>I<\/strong> mo\u017cna zast\u0105pi\u0107 liter\u0105 <strong>U<\/strong>.<br \/>\n4. fragment <strong>UU<\/strong> mo\u017cna usun\u0105\u0107.<br \/>\nCzy stosuj\u0105c podane regu\u0142y uda si\u0119 przekszta\u0142ci\u0107 <strong>MI<\/strong> w <strong>MU<\/strong>? A je\u015bli nie, to dlaczego?<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Debiutancka i najbardziej znana ksi\u0105\u017cka Douglasa Hofstadtera, G\u00f6del, Escher, Bach. An Eternal Golden Braid, uchodzi za niemal\u00a0 kultow\u0105. Przeczyta\u0142em j\u0105 na pocz\u0105tku lat 80., czyli nied\u0142ugo po pierwszym wydaniu (1979) i od czasu do czasu do niej powracam.\u00a0To wci\u0105gaj\u0105ce, miejscami b\u0142yskotliwe\u00a0popularno-naukowe czytad\u0142o z podtekstami, przyst\u0119pne dla ka\u017cdego,\u00a0co nie oznacza, \u017ce nie trafiaj\u0105 si\u0119 fragmenty wymagaj\u0105ce [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=345"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/345\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}