{"id":346,"date":"2009-01-24T09:50:02","date_gmt":"2009-01-24T08:50:02","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=346"},"modified":"2009-01-24T09:50:02","modified_gmt":"2009-01-24T08:50:02","slug":"z-pamietnika-ciagotki-b","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2009\/01\/24\/z-pamietnika-ciagotki-b\/","title":{"rendered":"Z pami\u0119tnika ci\u0105gotki B"},"content":{"rendered":"<p><em>Chcia\u0142abym by\u0107 samotna, ale to nie takie proste. Ci\u0105gle przyczepia si\u0119 do mnie jaki\u015b A lub C, a nawet spokrewniony B&#8230;<br \/>\nW moim \u015bwiecie s\u0105 tylko trzy rodzaje bezwymiarowych istot-punkt\u00f3w\u00a0&#8211; A, B i C. Na \u015bwiat przychodzimy jednak jako jednowymiarowe, ukierunkowane pary\u00a0&#8211; AC, CB lub BA. Potem \u0142\u0105czymy si\u0119 albo dzielimy, tworz\u0105c kr\u00f3tsze lub d\u0142u\u017csze literowe ci\u0105gi, dlatego w\u0142a\u015bnie\u00a0zw\u0105 nas ci\u0105gotkami. Naszymi przekszta\u0142ceniami rz\u0105dz\u0105 dwie podstawowe regu\u0142y:<br \/>\n(1) w ka\u017cdym miejscu pary lub ci\u0105gu mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 lub (je\u015bli wyst\u0119puje) znikn\u0105\u0107 para AC, CB lub BA.<br \/>\n(2) tu\u017c po AB mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 C, tu\u017c po BC\u00a0&#8211; A, za\u015b tu\u017c po CA\u00a0&#8211; B.<br \/>\nW tej chwili jestem z A i oboje tworzymy par\u0119 BA.<br \/>\nIle co najmniej i jakich zmian powinno nast\u0105pi\u0107, abym zosta\u0142a sama?<\/em><\/p>\n<p>Gwoli jasno\u015bci, od siebie dodam przyk\u0142ad, jak najszybciej mo\u017cna dotrze\u0107 od AC do ABC:<br \/>\nAC &gt; ACAC (1) &gt; ACABC (2) &gt; ABC (1).<br \/>\nProsz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce w tym przypadku sekret przekszta\u0142cenia polega na pos\u0142u\u017ceniu si\u0119 t\u0105 sam\u0105 par\u0105 AC, kt\u00f3ra pojawia si\u0119 i znika.<\/p>\n<p>\u015awiat ci\u0105gotek i ci\u0105gotk\u00f3w powsta\u0142 pod wp\u0142ywem lektury bestsellera\u00a0 Douglasa Hofstadtera, a \u015bci\u015blej\u00a0&#8211; zamieszczonej w tej ksi\u0105\u017cce \u0142amig\u0142\u00f3wki, kt\u00f3r\u0105 cytowa\u0142em w poprzednim wpisie. Nie mia\u0142a ona niestety rozwi\u0105zania, co precyzyjnie uzasadnili Pa\u0144stwo w komentarzach. M\u00f3wi\u0105c najkr\u00f3cej, brak rozwi\u0105zania spowodowany by\u0142 niemo\u017cno\u015bci\u0105 pozbycia si\u0119 litery <strong>I<\/strong>. Powy\u017cszy ci\u0105gotkowy \u015bwiat i \u0142amig\u0142\u00f3wka s\u0105 wi\u0119c nast\u0119pstwem ci\u0105gotek do &#8222;normalnych&#8221; \u0142amig\u0142\u00f3wek, czyli takich, kt\u00f3rych rozwi\u0105zaniem nie jest brak rozwi\u0105zania.<\/p>\n<p>\u0141amig\u0142\u00f3wki z systemami (j\u0119zykami) formalnymi, w kt\u00f3rych dokonuj\u0105c zmian zgodnie z okre\u015blonymi regu\u0142ami nale\u017cy dotrze\u0107 od jednego stanu do drugiego, przypominaj\u0105 algorytmy. S\u0105 znacznie starsze nie tylko od ksi\u0105\u017cki Douglasa Hofstadtera, ale i od ojca jej autora (fizyka i noblisty,\u00a0Roberta). Kiedy raczkowa\u0142y, nikt nie s\u0142ysza\u0142 ani o j\u0119zykach formalnych, ani o algorytmach. Dzi\u015b tak\u017ce powstaj\u0105 na og\u00f3\u0142 bez zwi\u0105zku z informatyk\u0105, a jedynie gwoli rozruszania szarych kom\u00f3rek, cho\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich mo\u017cna rozgry\u017a\u0107, pisz\u0105c prosty program komputerowy. Najcz\u0119\u015bciej s\u0105 liczbowe.\u00a0Postaram si\u0119\u00a0przygotowa\u0107 jakie\u015b ciekawe przyk\u0142ady do nast\u0119pnego wpisu.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Chcia\u0142abym by\u0107 samotna, ale to nie takie proste. Ci\u0105gle przyczepia si\u0119 do mnie jaki\u015b A lub C, a nawet spokrewniony B&#8230; W moim \u015bwiecie s\u0105 tylko trzy rodzaje bezwymiarowych istot-punkt\u00f3w\u00a0&#8211; A, B i C. Na \u015bwiat przychodzimy jednak jako jednowymiarowe, ukierunkowane pary\u00a0&#8211; AC, CB lub BA. Potem \u0142\u0105czymy si\u0119 albo dzielimy, tworz\u0105c kr\u00f3tsze lub d\u0142u\u017csze [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/346"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=346"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/346\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=346"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=346"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=346"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}