{"id":4123,"date":"2012-10-10T07:59:12","date_gmt":"2012-10-10T05:59:12","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=4123"},"modified":"2012-10-10T07:59:12","modified_gmt":"2012-10-10T05:59:12","slug":"wieza-ozywiona","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2012\/10\/10\/wieza-ozywiona\/","title":{"rendered":"Wie\u017ca o\u017cywiona"},"content":{"rendered":"

Wie\u017ca jest jedyn\u0105 „martw\u0105” bierk\u0105 szachow\u0105. Wszystkie pozosta\u0142e s\u0105 „troch\u0119 \u017cywe” – intuicyjnie wyczuwa si\u0119 w nich, dzi\u0119ki nazwom, cechy antropo- lub – w przypadku skoczka – zoomorficzne. Hetman jest ludzki ze wzgl\u0119du na nazw\u0119, ale nie tylko – tak\u017ce dlatego, \u017ce \u0142\u0105czy ruchy martwej wie\u017cy i \u017cywego go\u0144ca. Podobnie wspomniana w poprzednim wpisie figura bajkowa – wie\u017coskoczek, to jakby spos\u00f3b na o\u017cywienie wie\u017cy przez dodanie jej ruchu skoczka. O wie\u017coskoczku, czyli o cesarzowej vel kanclerzu – takie s\u0105 fachowe okre\u015blenia tej figury – ju\u017c kiedy\u015b wspomina\u0142em, ale kr\u00f3tka reaktywacja nie zaszkodzi.<\/p>\n

W czasach, gdy umiej\u0119tno\u015b\u0107 gry w szachy na wysokim poziomie nobilitowa\u0142a, a dobrego szachist\u0119 uwa\u017cano za nie lada figur\u0119, \u015bmia\u0142e pr\u00f3by zmodyfikowania kr\u00f3lewskiej gry by\u0142y do\u015b\u0107 cz\u0119ste i daleko posuni\u0119te. Wie\u017coskoczka pr\u00f3bowano przemyci\u0107 na szachownic\u0119 kilkakrotnie. Or\u0119downikiem tego pomys\u0142u by\u0142 m. in. przed 90 laty mistrz \u015bwiata Capablanca. Wcze\u015bniej, pod koniec XIX w., organizowano nawet turnieje na szachownicach 9×9, z udzia\u0142em wie\u017coskoczka-kanclerza i dodatkowego pionka po ka\u017cdej stronie. Cz\u0119\u015bciej jednak nowa figura pojawia\u0142a si\u0119 jako cesarzowa w zadaniach. Oto jedno z nich, dwuchod\u00f3wka, ale nie taka zwyk\u0142a:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

To tzw. mat pomocniczy w dw\u00f3ch posuni\u0119ciach. Przypomn\u0119, na czym polega ten rodzaj zadania.
\nZaczynaj\u0105 czarne, a matuj\u0105 bia\u0142e w drugim posuni\u0119ciu. Szkopu\u0142 w tym, \u017ce obie strony d\u0105\u017c\u0105 do zamatowania czarnego kr\u00f3la – \u0142\u0105cznie z tym kr\u00f3lem-samob\u00f3jc\u0105. Inaczej m\u00f3wi\u0105c, rozwi\u0105zanie polega na wykonaniu czterech „bezstronnych” posuni\u0119\u0107 (czarne-bia\u0142e-czarne-bia\u0142e), po kt\u00f3rych zaatakowany czarny kr\u00f3l nie b\u0119dzie mia\u0142 drogi ucieczki.<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co kilka dni.<\/sup><\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wie\u017ca jest jedyn\u0105 „martw\u0105” bierk\u0105 szachow\u0105. Wszystkie pozosta\u0142e s\u0105 „troch\u0119 \u017cywe” – intuicyjnie wyczuwa si\u0119 w nich, dzi\u0119ki nazwom, cechy antropo- lub – w przypadku skoczka – zoomorficzne. Hetman jest ludzki ze wzgl\u0119du na nazw\u0119, ale nie tylko – tak\u017ce dlatego, \u017ce \u0142\u0105czy ruchy martwej wie\u017cy i \u017cywego go\u0144ca. Podobnie wspomniana w poprzednim wpisie figura […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4123"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4123"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4123\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4137,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4123\/revisions\/4137"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4123"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4123"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4123"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}