{"id":456,"date":"2009-05-29T07:56:37","date_gmt":"2009-05-29T05:56:37","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=456"},"modified":"2009-08-07T22:04:46","modified_gmt":"2009-08-07T20:04:46","slug":"dyktator-czyli-papuga","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2009\/05\/29\/dyktator-czyli-papuga\/","title":{"rendered":"Dyktator, czyli papuga"},"content":{"rendered":"

Do najbardziej oryginalnych figur w szachach bajkowych<\/a> nale\u017cy imitator. Wymy\u015blony przed 70 laty przez holenderskiego „antyszachist\u0119” Thomasa Koka przyj\u0105\u0142 si\u0119 w bajkowej problemistyce w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na\u00a0niezwyk\u0142o\u015b\u0107 oraz znaczny wp\u0142yw na ruchy bierek i przebieg rozgrywki. Jest figur\u0105 neutraln\u0105, kt\u00f3ra nie bije, nie mo\u017ce by\u0107 zbita i kt\u00f3r\u0105 powinien przemie\u015bci\u0107 ka\u017cdy gracz w ka\u017cdym ruchu. Wygl\u0105da to tak, \u017ce\u00a0wykonuj\u0105c\u00a0posuni\u0119cie\u00a0jak\u0105\u015b bierk\u0105, r\u00f3wnocze\u015bnie (a praktycznie tu\u017c po) robimy taki sam<\/strong>, b\u0119d\u0105cy kopi\u0105<\/strong> tego posuni\u0119cia, ruch imitatorem.\u00a0Imitator\u00a0to jakby cie\u0144 przesuwanej bierki,\u00a0a zatem dla tej bierki nie stanowi przeszkody. Je\u017celi jednak cie\u0144 nie mo\u017ce\u00a0si\u0119 przemie\u015bci\u0107, bo drog\u0119 blokuje mu\u00a0inna\u00a0 figura, pionek albo ogranicza brzeg planszy –\u00a0to ruchu bierk\u0105 rzucaj\u0105c\u0105 ten cie\u0144 wykona\u0107 nie wolno. Sytuacj\u0119 jeszcze bardziej udziwnia i uatrakcyjnia wirtualny wp\u0142yw imitatora (na diagramie czarno-bia\u0142e k\u00f3\u0142ko; w zapisie litera „I”) na oddzia\u0142ywania mi\u0119dzy bierkami. Mo\u017cliwa jest na przyk\u0142ad poni\u017csza sytuacja, w kt\u00f3rej ruch przypada na czarne.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Kr\u00f3le stoj\u0105 obok siebie, co w zwyk\u0142ych szachach jest wykluczone, bo pozycja imitatora (zablokowany na linii uko\u015bnej mi\u0119dzy dwiema bierkami)\u00a0wyklucza ich wzajemne atakowanie si\u0119. Z analogicznego powodu czarny kr\u00f3l nie jest szachowany przez hetmana, bowiem\u00a0jego cie\u0144 nie mo\u017ce stan\u0105\u0107 na e4. \u017beby by\u0142o jeszcze bardziej osobliwie, p\u00f3ki co wykluczony jest promocyjny ruch pionkiem h7-h8, bo wi\u0105za\u0142oby si\u0119 to z przesuni\u0119ciem imitatora,\u00a0a\u00a0wtedy pojawi\u0142by si\u0119 szach,\u00a0no i\u00a0kr\u00f3le „rzuci\u0142yby si\u0119” na siebie. W gruncie rzeczy mamy wi\u0119c do czynienia z imitatorem-dyktatorem, ograniczaj\u0105cym wolno\u015b\u0107 bierek.<\/p>\n

W przeciwie\u0144stwie do wi\u0119kszo\u015bci figur bajkowych, kt\u00f3re pojawiaj\u0105 si\u0119 tylko w zadaniach, z imitatorem\u00a0da si\u0119\u00a0rozgrywa\u0107 normaln\u0105 parti\u0119, umieszczaj\u0105c go na pocz\u0105tku na odpowiednim polu. Kto nie ma partnera, mo\u017ce pogra\u0107 tu<\/a>. Imitator jest papug\u0105, a\u00a0z programem \u0142atwo wygra\u0107, cho\u0107 pocz\u0105tkuj\u0105cy\u00a0cz\u0119sto zapominaj\u0105 o przewidywaniu zmian pozycji\u00a0papugi i wpadaj\u0105 w k\u0142opoty.<\/p>\n

Kto natomiast\u00a0wola\u0142by po\u0142ama\u0107 g\u0142ow\u0119 nad czym\u015b bardziej konkretnym, temu proponuj\u0119 zmierzy\u0107 si\u0119 z poni\u017csz\u0105 trzychod\u00f3wk\u0105, czyli: zaczynaj\u0105 bia\u0142e i zwyci\u0119\u017caj\u0105 w trzecim posuni\u0119ciu.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Gwoli podkre\u015blenia i u\u015bci\u015blenia: po ruchu Wh3 (Ih4)+ by\u0142by wprawdzie szach, ale nie mat, bo mo\u017cliwa jest odpowied\u017a Kg1 (Ig4)+, czyli szach kr\u00f3lowi… kr\u00f3lem\u00a0– ze wzgl\u0119du na pozycj\u0119 imitatora czarny kr\u00f3l atakowa\u0142by bia\u0142ego, ale bia\u0142y czarnego nie!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Do najbardziej oryginalnych figur w szachach bajkowych nale\u017cy imitator. Wymy\u015blony przed 70 laty przez holenderskiego „antyszachist\u0119” Thomasa Koka przyj\u0105\u0142 si\u0119 w bajkowej problemistyce w\u0142a\u015bnie ze wzgl\u0119du na\u00a0niezwyk\u0142o\u015b\u0107 oraz znaczny wp\u0142yw na ruchy bierek i przebieg rozgrywki. Jest figur\u0105 neutraln\u0105, kt\u00f3ra nie bije, nie mo\u017ce by\u0107 zbita i kt\u00f3r\u0105 powinien przemie\u015bci\u0107 ka\u017cdy gracz w ka\u017cdym ruchu. […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/456"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=456"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/456\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=456"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=456"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=456"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}