
{"id":59,"date":"2007-01-30T09:21:04","date_gmt":"2007-01-30T08:21:04","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=59"},"modified":"2007-01-30T09:26:52","modified_gmt":"2007-01-30T08:26:52","slug":"ile-lat","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2007\/01\/30\/ile-lat\/","title":{"rendered":"Ile lat?"},"content":{"rendered":"<p>Tetsuya Nishio nale\u017cy do os\u00f3b op\u0119tanych uk\u0142adaniem \u0142amig\u0142\u00f3wek. W\u015br\u00f3d takich jak on, czyli do imentu zaprz\u0105taj\u0105cych sobie g\u0142ow\u0119 tworzeniem czego\u015b, nad czym potem inni b\u0119d\u0105 wyt\u0119\u017ca\u0107 szare kom\u00f3rki, jest wielu podobnych szale\u0144c\u00f3w, zapl\u0105tanych w g\u0105szcz my\u015bli i pomys\u0142\u00f3w, od kt\u00f3rych trudno im si\u0119 uwolni\u0107, cz\u0119sto nie pozwalaj\u0105cych zasn\u0105\u0107, czasem niemal obsesyjnych. Nagrod\u0105 jest satysfakcja ze zrodzonych w intelektualnych b\u00f3lach owoc\u00f3w, zw\u0142aszcza gdy okazuj\u0105 si\u0119 one wyj\u0105tkowo smakowite. Tetsuya ma w dorobku sporo takich arcydzie\u0142ek, pocz\u0105wszy od <em>logicznego oekaki<\/em>, kt\u00f3re na \u015bwiecie znane jest pod wieloma nazwami (w Polsce jako <em>malowane liczbami<\/em> lub <em>obrazki logiczne<\/em>), a sko\u0144czywszy na ciekawych odmianach sudoku. Cho\u0107 zajmuje si\u0119 tematem wymagaj\u0105cym skupienia, Tetsuya robi wra\u017cenie osoby chaotycznej i rozgor\u0105czkowanej. W trakcie rozmowy jego mimika i gestykulacja jest, nawet jak na Japo\u0144czyka, bardzo bogata i \u017cywio\u0142owa, a przy tym zabawna. Wida\u0107 taki temperament nie przeszkadza mu, a mo\u017ce nawet pomaga, w tw\u00f3rczym, logicznym my\u015bleniu.<br \/>\nKilka lat temu, podczas pogaw\u0119dki na bardziej przyziemne, familijne tematy zapyta\u0142em, ile lat ma jego c\u00f3rka. Rozmowa mia\u0142a miejsce w autobusie wioz\u0105cym uczestnik\u00f3w i go\u015bci 7. \u0141amig\u0142\u00f3wkowych Mistrzostw \u015awiata z jednego brzegu Bosforu na drugi. Tetsuya przez chwil\u0119 milcza\u0142, po czym podni\u00f3s\u0142 palec do g\u00f3ry i powiedzia\u0142: &#8222;puzzle&#8221;. Nast\u0119pnie postawi\u0142 na nogi ca\u0142\u0105 japo\u0144sk\u0105 ekip\u0119, wywo\u0142uj\u0105c zamieszanie, kt\u00f3re zaniepokoi\u0142o kierowc\u0119 i doprowadzi\u0142o do zatrzymania autobusu. Jak si\u0119 okaza\u0142o, szuka\u0142 kartki. W ko\u0144cu&#8230; wyj\u0105\u0142 j\u0105 z kieszeni i zacz\u0105\u0142 pisa\u0107. Zapami\u0119ta\u0142em to zdarzenie tak\u017ce dlatego, \u017ce chyba po raz pierwszy zetkn\u0105\u0142em si\u0119 w\u00f3wczas na \u017cywo z sytuacj\u0105 znan\u0105 z fabu\u0142ek wielu zada\u0144, w kt\u00f3rych na jakie\u015b banalne pytanie jednej postaci druga odpowiada nie wprost, czyli zagadk\u0105.<\/p>\n<p>\u0141amig\u0142\u00f3wek, w kt\u00f3rych chodzi o ustalenie wieku, jest mn\u00f3stwo, cho\u0107 wi\u0119kszo\u015b\u0107 z nich to sprowadzaj\u0105ca si\u0119 do napisania prostego uk\u0142adu r\u00f3wna\u0144 diofantycznych nieco monotonna klasyka.<br \/>\nJedno z ciekawszych, bo wzbogaconych o logik\u0119 i przymru\u017cenie oka &#8222;wiekowych&#8221; zada\u0144 debiutowa\u0142o po raz pierwszy na pocz\u0105tku lat 70. w <em>Playboyu<\/em>. Odt\u0105d pojawia si\u0119 w ksi\u0105\u017ckach, a obecnie na stronach internetowych w kilku wersjach. Znany z zami\u0142owania do \u0142amig\u0142\u00f3wek logicznych marsza\u0142ek Marek Borowski zacytowa\u0142 je na \u0142amach <em>Panoramy Leszczy\u0144skiej<\/em> 21 listopada 1996 roku mniej wi\u0119cej w takiej formie:<\/p>\n<p><em>Spotyka si\u0119 dw\u00f3ch facet\u00f3w, kt\u00f3rzy\u00a0 bardzo dawno si\u0119 nie widzieli.<br \/>\n&#8211; Co s\u0142ycha\u0107?<br \/>\n&#8211; O\u017ceni\u0142em si\u0119, mam trzech syn\u00f3w.<br \/>\n&#8211; A ile lat maj\u0105 twoi synowie?<br \/>\n&#8211; Je\u017celi ich wiek pomno\u017cysz przez siebie, to otrzymasz liczb\u0119 36. Zapewne po tej informacji jeszcze nie b\u0119dziesz wiedzia\u0142, ile maj\u0105 lat. Wobec tego dodam, \u017ce suma ich lat r\u00f3wna jest liczbie okien domu, przed kt\u00f3rym stoimy&#8230; Nadal nie wiesz? To powiem ci jeszcze, \u017ce najstarszy ma zeza.<br \/>\n&#8211; Teraz wiem.<br \/>\nWi\u0119c ile, Czytelniku?<\/em><\/p>\n<p>W podobnym humorystycznym tonie utrzymana jest grupa zada\u0144, w kt\u00f3rych pi\u0119trzone s\u0105 warunki i zale\u017cno\u015bci zwi\u0105zane z minionymi, obecnymi i przysz\u0142ymi latami.<\/p>\n<p><em>Tadeusz ma dwukrotnie wi\u0119cej lat, ni\u017c Zosia mia\u0142a w\u00f3wczas, gdy Tadeusz mia\u0142 po\u0142ow\u0119 lat, kt\u00f3re Zosia mia\u0142a wtedy, kiedy mia\u0142a ona trzykrotnie wi\u0119cej lat ni\u017c Tadeusz w\u00f3wczas, gdy by\u0142 trzykrotnie starszy od Zosi. W sumie oboje s\u0105 w wieku r\u00f3wnym liczbie Mickiewiczowskiej. A oddzielnie?<\/em><\/p>\n<p>Niekt\u00f3rzy po us\u0142yszeniu takich zawi\u0142o\u015bci maj\u0105 ochot\u0119 szybko zmieni\u0107 temat albo zada\u0107 jakie\u015b proste pytanie w rodzaju &#8222;co s\u0142ycha\u0107?&#8221; albo &#8222;kt\u00f3ra godzina?&#8221;. A warto doda\u0107, \u017ce stopie\u0144 komplikacji tre\u015bci tego zadania jest, w por\u00f3wnaniu z wieloma podobnymi, bardzo umiarkowany.<\/p>\n<p>Wr\u00f3\u0107my jednak do autobusu, kt\u00f3ry ponownie ruszy\u0142. Spodziewa\u0142em si\u0119 odpowiedzi-zadania na pytanie o wiek c\u00f3rki, rozwiazywanego jakim\u015b prostym uk\u0142adem r\u00f3wna\u0144. Tak te\u017c si\u0119 sta\u0142o, \u0142amig\u0142\u00f3wka okaza\u0142a si\u0119 jednak ca\u0142kiem oryginalna.<\/p>\n<p><em>Dzi\u015b po przestawieniu cyfr w moim wieku powstanie wiek mojej c\u00f3rki, a za tydzie\u0144 b\u0119d\u0119 dwa razy\u00a0 starszy od c\u00f3rki.<\/em><\/p>\n<p>Tetsuya startowa\u0142 trzykrotnie w \u0141amig\u0142\u00f3wkowych Mistrzostwach \u015awiata, ale najwi\u0119kszy sukces odni\u00f3s\u0142 przed rokiem w 1.Mistrzostwach \u015awiata w Sudoku. Pierwsza czw\u00f3rka z tych Mistrzostw przedstawiona jest na zdj\u0119ciu poni\u017cej w kolejno\u015bci zaj\u0119tych miejsc, czyli Jana Tylova, Thomas Snyder, Wei-Hwa Huang i Tetsuya Nishio. A zdj\u0119cie jest tak\u017ce po to, by \u0142amig\u0142\u00f3wka z c\u00f3rk\u0105&#8230; mia\u0142a jedno rozwi\u0105zanie.<\/p>\n<p><a onfocus=\"this.blur()\" onclick=\"ps_imagemanager_popup(this.href,'WSC1Rucca E_1.jpg','1024','683');return false\" href=\"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/2007\/WSC1Rucca%20E_1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" title=\"WSC1Rucca E_1.jpg\" height=\"233\" alt=\"WSC1Rucca E_1.jpg\" src=\"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/2007\/WSC1Rucca%20E_1.jpg\" width=\"350\" border=\"0\" \/><\/a><a onfocus=\"this.blur()\" onclick=\"ps_imagemanager_popup(this.href,'WSC1Rucca E_1.jpg','350','233');return false\" href=\"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/wp-content\/uploads\/2007\/WSC1Rucca%20E_1.jpg\" \/><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Tetsuya Nishio nale\u017cy do os\u00f3b op\u0119tanych uk\u0142adaniem \u0142amig\u0142\u00f3wek. W\u015br\u00f3d takich jak on, czyli do imentu zaprz\u0105taj\u0105cych sobie g\u0142ow\u0119 tworzeniem czego\u015b, nad czym potem inni b\u0119d\u0105 wyt\u0119\u017ca\u0107 szare kom\u00f3rki, jest wielu podobnych szale\u0144c\u00f3w, zapl\u0105tanych w g\u0105szcz my\u015bli i pomys\u0142\u00f3w, od kt\u00f3rych trudno im si\u0119 uwolni\u0107, cz\u0119sto nie pozwalaj\u0105cych zasn\u0105\u0107, czasem niemal obsesyjnych. Nagrod\u0105 jest satysfakcja ze [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=59"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/59\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=59"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=59"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=59"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}