{"id":5918,"date":"2015-01-04T11:47:32","date_gmt":"2015-01-04T10:47:32","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=5918"},"modified":"2015-01-04T11:50:24","modified_gmt":"2015-01-04T10:50:24","slug":"melancholia-ii","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2015\/01\/04\/melancholia-ii\/","title":{"rendered":"Melancholia II"},"content":{"rendered":"<p>Na s\u0142ynnym miedziorycie Albrechta D\u00fcrera <em>Melancholia I<\/em> znajduje si\u0119 niemal r\u00f3wnie s\u0142ynny kwadrat magiczny:<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-5919\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1-300x300.jpg\" alt=\"Mel_1\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1-300x300.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1-150x150.jpg 150w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1-1024x1024.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_1.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Jednym z jego znak\u00f3w szczeg\u00f3lnych jest to, \u017ce liczby w dwu \u015brodkowych polach dolnego rz\u0119du tworz\u0105 dat\u0119 powstania dzie\u0142a \u2013 rok 1514. Pewien znany polski grafik zamierza stworzy\u0107 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 wersj\u0119 <em>Melancholii<\/em> z \u201etegorocznym\u201d kwadratem magicznym, czyli w tych samych co u D\u00fcrera dwu polach powinny pojawi\u0107 si\u0119 liczby 20 i 15. We wszystkich polach ma by\u0107 szesna\u015bcie kolejnych liczb, ale ich zakres b\u0119dzie oczywi\u015bcie inny \u2013 w zasadzie dowolny, byleby obejmowa\u0142 liczby 15 i 20. A wi\u0119c w skrajnych przypadkach od 5 do 20 albo od 15 do 30. Artysta poprosi\u0142 mnie o u\u0142o\u017cenie takiego kwadratu, kt\u00f3ry znajdzie si\u0119 na jego dziele. Ja z kolei postanowi\u0142em poprosi\u0107 Pa\u0144stwa o wsparcie. A wi\u0119c zal\u0105\u017cek kwadratu magicznego wygl\u0105da tak.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-5920\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2-300x300.jpg\" alt=\"Mel_2\" width=\"300\" height=\"300\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2-300x300.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2-150x150.jpg 150w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2-1024x1024.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/Mel_2.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Pozostaje odpowiednio wype\u0142ni\u0107 liczbami czterna\u015bcie pustych p\u00f3l. Zakres kolejnych liczb nie jest wprawdzie najistotniejszy, ale by\u0142oby najlepiej, aby zaczyna\u0142 si\u0119 pi\u0105tk\u0105.<br \/>\nNa wszelki wypadek przypomn\u0119, \u017ce w kwadracie magicznym sumy liczb w wierszach, w kolumnach i na przek\u0105tnych powinny by\u0107 takie same.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-large wp-image-4770\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-1024x27.jpg\" alt=\"Kom\" width=\"620\" height=\"16\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-1024x27.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-300x8.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-e1574337004355-768x20.jpg 768w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom.jpg 1200w\" sizes=\"(max-width: 620px) 100vw, 620px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Na s\u0142ynnym miedziorycie Albrechta D\u00fcrera Melancholia I znajduje si\u0119 niemal r\u00f3wnie s\u0142ynny kwadrat magiczny: Jednym z jego znak\u00f3w szczeg\u00f3lnych jest to, \u017ce liczby w dwu \u015brodkowych polach dolnego rz\u0119du tworz\u0105 dat\u0119 powstania dzie\u0142a \u2013 rok 1514. Pewien znany polski grafik zamierza stworzy\u0107 wsp\u00f3\u0142czesn\u0105 wersj\u0119 Melancholii z \u201etegorocznym\u201d kwadratem magicznym, czyli w tych samych co u [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5918"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=5918"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5918\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5931,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/5918\/revisions\/5931"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=5918"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=5918"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=5918"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}