{"id":6806,"date":"2017-01-23T09:21:48","date_gmt":"2017-01-23T08:21:48","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=6806"},"modified":"2017-01-24T10:37:22","modified_gmt":"2017-01-24T09:37:22","slug":"marszalek-i-kardynal","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2017\/01\/23\/marszalek-i-kardynal\/","title":{"rendered":"Marsza\u0142ek i kardyna\u0142"},"content":{"rendered":"<p>Propozycje \u201eulepszenia\u201d szach\u00f3w pojawiaj\u0105 si\u0119 od bardzo dawna, a pierwsza pr\u00f3ba radykalnej zmiany mia\u0142a miejsce dok\u0142adnie 400 lat temu. W roku 1617 w\u0142oski duchowny Pietro Carrera powi\u0119kszy\u0142 plansz\u0119 do prostok\u0105ta 10\u00d78 oraz doda\u0142 dwie figury \u2013 mistrza (skoczek + wie\u017ca) i centaura (skoczek + goniec). Na kolejne bardzo podobne modyfikacje kr\u00f3lewskiej gry trzeba by\u0142o czeka\u0107 ponad trzy wieki. Pierwsz\u0105 zaprezentowa\u0142 w roku 1920 kuba\u0144ski szachista, p\u00f3\u017aniejszy mistrz \u015bwiata, Jos\u00e9 Ra\u00fal Capablanca, a nast\u0119pnymi sypn\u0119\u0142o ca\u0142kiem niedawno, na prze\u0142omie XX i XXI wieku. We wszystkich powi\u0119kszano szachownic\u0119 i dodawano dwie takie same figury jak w szachach Carrery \u2013 wie\u017coskoczka i go\u0144coskoczka \u2013 tylko nazywano je r\u00f3\u017cnie. Obie stanowi\u0142y niejako uzupe\u0142nienie ortodoksyjnego miesza\u0144ca \u2013 \u201ewie\u017cogo\u0144ca\u201d, czyli hetmana.<br \/>\nBez hojnych sponsor\u00f3w i medialnego wsparcia \u017cadna z odmian nie ma szans wychyn\u0105\u0107 z niszy, ale niekt\u00f3rzy szachi\u015bci przynajmniej pr\u00f3buj\u0105 w nie gra\u0107 lub rozwi\u0105zywa\u0107 problemy. Oto jedno z takich zada\u0144, odnosz\u0105ce si\u0119 do wersji na planszy 10\u00d710 opracowanej przed ponad 30 laty przez Holendra Christiana Freelinga.<br \/>\n<a href=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-medium wp-image-6810\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2-300x298.jpg\" alt=\"mik_2\" width=\"300\" height=\"298\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2-300x298.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2-150x150.jpg 150w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2-768x764.jpg 768w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2-1024x1018.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2017\/01\/MiK_2.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/a><br \/>\nWie\u017coskoczka (marsza\u0142ka \u2013 w zapisie skr\u00f3t M) i go\u0144coskoczka (kardyna\u0142a \u2013 w zapisie C) \u0142atwo rozpozna\u0107. Problem jest trzychod\u00f3wk\u0105, czyli bia\u0142e zaczynaj\u0105 i matuj\u0105 czarnego kr\u00f3la \u2013 przy najlepszej grze czarnych \u2013 w trzecim posuni\u0119ciu. W jaki spos\u00f3b? Wystarczy wskaza\u0107 pierwszy ruch bia\u0142ych, cho\u0107 oczywi\u015bcie zapis dalszego wariantowego przebiegu akcji b\u0119dzie mile widziany.<br \/>\nZadanie jest trudne, wi\u0119c na dobry pocz\u0105tek r\u00f3\u017cowymi punktami oznaczono wszystkie pola atakowane przed rozpocz\u0119ciem akcji przez bia\u0142e.<\/p>\n<p><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone size-full wp-image-4770\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom.jpg\" alt=\"Kom\" width=\"1200\" height=\"32\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom.jpg 1200w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-300x8.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-1024x27.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2013\/05\/Kom-e1574337004355-768x20.jpg 768w\" sizes=\"(max-width: 1200px) 100vw, 1200px\" \/><\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Propozycje \u201eulepszenia\u201d szach\u00f3w pojawiaj\u0105 si\u0119 od bardzo dawna, a pierwsza pr\u00f3ba radykalnej zmiany mia\u0142a miejsce dok\u0142adnie 400 lat temu. W roku 1617 w\u0142oski duchowny Pietro Carrera powi\u0119kszy\u0142 plansz\u0119 do prostok\u0105ta 10\u00d78 oraz doda\u0142 dwie figury \u2013 mistrza (skoczek + wie\u017ca) i centaura (skoczek + goniec). Na kolejne bardzo podobne modyfikacje kr\u00f3lewskiej gry trzeba by\u0142o czeka\u0107 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6806"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6806"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6806\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":6811,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/6806\/revisions\/6811"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6806"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=6806"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=6806"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}