{"id":7440,"date":"2018-11-08T08:20:33","date_gmt":"2018-11-08T07:20:33","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=7440"},"modified":"2018-11-08T13:32:28","modified_gmt":"2018-11-08T12:32:28","slug":"koko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2018\/11\/08\/koko\/","title":{"rendered":"Koko"},"content":{"rendered":"

\u0141amig\u0142\u00f3wki przesuwanki cz\u0119sto s\u0105 odwracalne. Gdyby t\u0119 sprzed dw\u00f3ch tygodni \u201epu\u015bci\u0107 od ty\u0142u\u201d, wygl\u0105da\u0142aby tak:
\n\"\"<\/a>
\nZadanie polega na wykonaniu serii o\u015bmiu ruch\u00f3w, po kt\u00f3rych wszystkie cztery figury znajd\u0105 si\u0119 na czterech centralnych polach. Ka\u017cdy ruch powinien by\u0107 przesuni\u0119ciem kt\u00f3rej\u015b figury w rz\u0119dzie lub kolumnie, ale zawsze na pole s\u0105siaduj\u0105ce w rz\u0119dzie lub kolumnie z polem zaj\u0119tym przez jak\u0105\u015b inn\u0105 figur\u0119. Dwa lub wi\u0119cej kolejnych przesuni\u0119\u0107 tej samej figury stanowi jeden ruch.
\nZe wzgl\u0119du na symetri\u0119 zacz\u0105\u0107 mo\u017cna od jednego z o\u015bmiu \u201ebli\u017aniaczych\u201d przesuni\u0119\u0107. Je\u015bli wybierzemy 1.<\/strong> a1-c1-c4, to bli\u017aniacze b\u0119dzie \u2013 w stosunku do zadania sprzed dw\u00f3ch tygodni \u2013 ca\u0142e rozwi\u0105zanie, ale zapisane wspak: 2.<\/strong> a4-b4 \u00a03.<\/strong> c4-c1 \u00a04.<\/strong> d1-d3-b3 \u00a05.<\/strong> d4-c4-c3 \u00a06.<\/strong> c1-c2 \u00a07.<\/strong> b3-b2 \u00a08.<\/strong> b4-b3.
\nZadanie z do\u015brodkowym ruchem figur wydaje si\u0119 trudniejsze ni\u017c poprzednie z ruchem do rog\u00f3w, mimo \u017ce r\u00f3\u017cnica jest czysto formalna. Figury s\u0105 wie\u017cami szachowymi nie tylko dlatego, \u017ce wykonuj\u0105 wie\u017cowe ruchy, ale tak\u017ce ze wzgl\u0119du na bli\u017csze koligacje szachowe.
\nPrzed 30 laty niemiecki problemista Heinz Zander wymy\u015bli\u0142 wariacj\u0119 szachow\u0105 zwan\u0105 koko (skr\u00f3t od \u201eko<\/strong>lo\u0144skie ko<\/strong>ntaktowe szachy\u201d), kt\u00f3ra szybko zyska\u0142a spor\u0105 popularno\u015b\u0107 w nieortodoksyjnej, czyli tzw. bajkowej kompozycji szachowej. Jej podstaw\u0119 stanowi\u0142a niemal dok\u0142adnie taka sama zasada, jak w powy\u017cszej przesuwance: ruch mo\u017cna wykona\u0107 tylko na takie pole, kt\u00f3re s\u0105siaduje (w tym wypadku bokiem lub rogiem) z polem zaj\u0119tym przez inn\u0105 bierk\u0119 dowolnego koloru. Ta regu\u0142a skutkuje kilkoma osobliwymi odst\u0119pstwami od klasycznej gry. Na przyk\u0142ad, nie mo\u017cna zbi\u0107 bierki, ko\u0142o kt\u00f3rej nie stoi \u017cadna inna bierka. Dotyczy to tak\u017ce kr\u00f3la, kt\u00f3ry nie jest szachowany, je\u015bli nie ma obok siebie towarzystwa. Z drugiej strony je\u015bli kr\u00f3l zostanie zaszachowany, a on sam albo towarzysz\u0105ca mu bierka ma mo\u017cliwo\u015b\u0107 odej\u015bcia tylko na odosobnione pole, czyli praktycznie brak jest ruchu (i innych mo\u017cliwo\u015bci obrony te\u017c) \u2013 to taka pozycja stanowi mat. Ponadto dwa kr\u00f3le mog\u0105 sta\u0107 obok siebie, je\u015bli obok \u017cadnego z nich nie ma innej figury albo je\u015bli figura stoi tylko obok jednego z nich \u2013 w\u00f3wczas jest szach kr\u00f3lem (szachowany jest ten z s\u0105siedni\u0105 figur\u0105). Natomiast niedopuszczalna jest pozycja r\u00f3wnorz\u0119dna, czyli aby oba s\u0105siaduj\u0105ce kr\u00f3le mia\u0142y s\u0105siada. Takie zawi\u0142o\u015bci umo\u017cliwiaj\u0105 uk\u0142adanie ciekawych zada\u0144.<\/p>\n

Oto przyk\u0142ad koko dwuchod\u00f3wki, czyli po ruchu bia\u0142ych i odpowiedzi czarnych bia\u0142e powinny zamatowa\u0107 czarnego kr\u00f3la.
\n\"\"<\/a>
\nW zwyk\u0142ych szachach sytuacja przed ruchem bia\u0142ych taka, jak na diagramie \u2013 szachowanie czarnego kr\u00f3la (zw\u0142aszcza r\u00f3wnocze\u015bnie przez dwie figury, wie\u017c\u0119 i go\u0144ca) \u2013 by\u0142aby niemo\u017cliwa. W koko kr\u00f3l nie jest szachowany, bo nie ma obok siebie \u017cadnej bierki.
\nRozwi\u0105zanie zadania rozpoczyna ruch go\u0144ca: 1.<\/strong> Ga7-b8, po kt\u00f3rym czarne musz\u0105 wykona\u0107 jedno z pi\u0119ciu mo\u017cliwych posuni\u0119\u0107: g3-g2, Sh3-f2 lub g5, Ke4-e3 lub f5; ruch pionem b7 jest teraz niewykonalny, bo pion traci\u0142by kontakt z inn\u0105 bierk\u0105, za\u015b skok Sh3-f4 to \u201esamob\u00f3j\u201d (kr\u00f3l wpada w szach). Na ka\u017cd\u0105 z podanych wy\u017cej mo\u017cliwo\u015bci czarne odpowiadaj\u0105 matem go\u0144cem lub wie\u017c\u0105. Po g3-g2 nast\u0119puje 2.<\/strong> Gb8-f4X; po Sh3-f2 \u2013 2.<\/strong> Gg6-f5X; po Sh3-g5 \u2013 2.<\/strong> We2-e3X; po Ke4-e3 \u2013 2.<\/strong> Gg6-e4X; po Ke4-f5 \u2013 2.<\/strong> We2-e4X.
\nPoni\u017csze zadanie jest trzychod\u00f3wk\u0105, czyli bia\u0142e matuj\u0105 w swoim trzecim posuni\u0119ciu.
\n\"\"<\/a>
\nMimo wi\u0119kszej liczby ruch\u00f3w zadanie jest prostsze, bo jednowariantowe, a ruchy czarnego kr\u00f3la s\u0105 wymuszone. Bia\u0142e tak\u017ce maj\u0105 niewiele mo\u017cliwych pierwszych ruch\u00f3w \u2013 dok\u0142adnie osiem. Kt\u00f3ry pierwszy ruch jest w\u0142a\u015bciwy? Ca\u0142e rozwi\u0105zanie tak\u017ce b\u0119dzie mile widziane.<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

\u0141amig\u0142\u00f3wki przesuwanki cz\u0119sto s\u0105 odwracalne. Gdyby t\u0119 sprzed dw\u00f3ch tygodni \u201epu\u015bci\u0107 od ty\u0142u\u201d, wygl\u0105da\u0142aby tak: Zadanie polega na wykonaniu serii o\u015bmiu ruch\u00f3w, po kt\u00f3rych wszystkie cztery figury znajd\u0105 si\u0119 na czterech centralnych polach. Ka\u017cdy ruch powinien by\u0107 przesuni\u0119ciem kt\u00f3rej\u015b figury w rz\u0119dzie lub kolumnie, ale zawsze na pole s\u0105siaduj\u0105ce w rz\u0119dzie lub kolumnie z polem […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7440"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=7440"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7440\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7451,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/7440\/revisions\/7451"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=7440"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=7440"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=7440"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}