{"id":861,"date":"2010-06-26T07:50:55","date_gmt":"2010-06-26T06:50:55","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=861"},"modified":"2010-06-26T07:50:55","modified_gmt":"2010-06-26T06:50:55","slug":"mury-lenina","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2010\/06\/26\/mury-lenina\/","title":{"rendered":"Mury Lenina"},"content":{"rendered":"

Mury Lenina<\/em> by\u0142y w Japonii przebojem na pocz\u0105tku lat 90. Dzi\u015b uchodz\u0105 za „klasyk\u0119”. W „Omnibusie wakacyjnym<\/a>” goszcz\u0105 jako stawy i grobla<\/em>, ale mi\u0142o\u015bnicy g\u0142\u00f3wkowania z pewno\u015bci\u0105 wiedz\u0105, \u017ce orygina\u0142 nosi nazw\u0119 nurikabe.
\nKr\u00f3tko przypomn\u0119 regu\u0142y, zaczynaj\u0105c od przyk\u0142adu z rozwi\u0105zaniem:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Ka\u017cde pole z liczb\u0105 jest cz\u0119\u015bci\u0105 stawu.
\nKa\u017cdy staw jest wielok\u0105tem z\u0142o\u017conym z tylu kratek, jaka jest warto\u015b\u0107 znajduj\u0105cej si\u0119 w nim liczby.
\nNie ma stawu bez ujawnionej liczby, ani stawu z wi\u0119cej ni\u017c jedn\u0105 ujawnion\u0105 (tak\u0105 sam\u0105) liczb\u0105.
\nStawy nie mog\u0105 styka\u0107 si\u0119 bokami, rogami mog\u0105.
\nKratki poza stawami tworz\u0105 grobl\u0119 – nale\u017cy je zaczerni\u0107.
\nGrobla stanowi jeden wielok\u0105t, pokr\u0119tny i rozga\u0142\u0119ziony, kt\u00f3ry\u00a0 nigdzie nie obejmuje kwadratu 2\u00d72 kratki.<\/strong><\/p>\n

Teraz troch\u0119 tego, do czego mam s\u0142abo\u015b\u0107, czyli historii i historyjek.
\nNurikabe zadebiutowa\u0142o w marcu 1991 roku w magazynie \u0142amig\u0142\u00f3wkowym „Nikoli”. Jest r\u00f3wnocze\u015bnie silne logicznie – a przynajmniej mo\u017ce takie by\u0107 – i relaksowe, wi\u0119c nic dziwnego, \u017ce chwyci\u0142o.
\nNazwa pochodzi z japo\u0144skich ba\u015bni ludowych, w kt\u00f3rych\u00a0oznacza niewidzialn\u0105 \u015bcian\u0119, pojawiaj\u0105c\u0105 si\u0119 na drodze w\u0119drowc\u00f3w. Omin\u0105\u0107 jej nie spos\u00f3b, bo wyrasta nagle dooko\u0142a, natomiast mo\u017cna jako\u015b spowodowa\u0107, \u017ce zniknie. Jak? – to zwykle stanowi zagadk\u0119; z regu\u0142y trzeba… nacisn\u0105\u0107 we w\u0142a\u015bciwym miejscu. W mowie potocznej nurikabe bywa \u017cartobliwym usprawiedliwieniem sp\u00f3\u017anienia si\u0119 na spotkanie.<\/p>\n

Patrz\u0105c na diagram przyk\u0142adowego zadania powy\u017cej, mo\u017cna przypuszcza\u0107, \u017ce japo\u0144ska \u015bciana odpowiada grobli. Tymczasem \u0142amig\u0142\u00f3wka jest przyk\u0142adem dalekowschodniej przewrotno\u015bci: \u015bciany, a w\u0142a\u015bciwie kawa\u0142ki \u015bcian, to stawy; grobla jest labiryntem mi\u0119dzy nimi. Oryginalnym regu\u0142om odpowiada wi\u0119c taki obrazek przyk\u0142adowego rozwi\u0105zania:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Pora wyja\u015bni\u0107 sk\u0105d wzi\u0119\u0142o si\u0119 potoczne japo\u0144skie okre\u015blenie mury Lenina<\/em>. Ot\u00f3\u017c nurikabe wymy\u015bli\u0142 16-latek podpisuj\u0105cy swoje zadania pseudonimem Reenin zapisanym hiragan\u0105, ale wymawianym tak samo, jak zapisane katakan\u0105 nazwisko Lenin. Fonetycznie zbie\u017cno\u015b\u0107 bierze si\u0119 st\u0105d, \u017ce w j\u0119zyku japo\u0144skim (m\u00f3wionym) nie ma ani sp\u00f3\u0142g\u0142oski L<\/em>, ani naszego R<\/em>. Obie zapisuje si\u0119 jako taki sam znak (\u015bci\u015blej, jako sylab\u0119, czyli w po\u0142\u0105czeniu z samog\u0142osk\u0105), a wymawia jak d\u017awi\u0119k po\u015bredni mi\u0119dzy R<\/em> a L<\/em> (to nie takie proste, prosz\u0119 spr\u00f3bowa\u0107).
\nJapo\u0144scy koledzy po fachu poinformowali mnie, \u017ce pod Reeninem-Leninem ukrywa si\u0119 pan Norihito Yada oraz \u017ce jest on r\u00f3wnie\u017c autorem innego klasycznego zadania – hashiwokakero<\/a>, czyli most\u00f3w<\/em> (tak\u017ce obecnych w „Omnibusie wakacyjnym”). Wymy\u015bli\u0142 je rok wcze\u015bniej, czyli w wieku 15 lat. Przy okazji takie skojarzenie: autor pierwszego sudoku (Howard Garns), gdy wpad\u0142 na pomys\u0142 \u0142amig\u0142\u00f3wki, kt\u00f3ra po \u0107wier\u0107wieczu okaza\u0142a si\u0119 hitem, mia\u0142 74 lata.<\/p>\n

Gdyby kto\u015b z Pa\u0144stwa\u00a0chcia\u0142 i odwa\u017cy\u0142 si\u0119 zmierzy\u0107 z pierwszym nurikabe, opublikowanym na \u0142amach „Nikoli” przed 19 laty, to bardzo prosz\u0119:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, zadanie jest raczej dla nowicjuszy. Na twardsze orzechy przyjdzie pora p\u00f3\u017aniej.
\nW rozwi\u0105zaniu wystarczy poda\u0107, ile czarnych kratek, tworz\u0105cych grobl\u0119, jest w sumie na przek\u0105tnych i przy brzegach diagramu.<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi<\/strong> rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Mury Lenina by\u0142y w Japonii przebojem na pocz\u0105tku lat 90. Dzi\u015b uchodz\u0105 za „klasyk\u0119”. W „Omnibusie wakacyjnym” goszcz\u0105 jako stawy i grobla, ale mi\u0142o\u015bnicy g\u0142\u00f3wkowania z pewno\u015bci\u0105 wiedz\u0105, \u017ce orygina\u0142 nosi nazw\u0119 nurikabe. Kr\u00f3tko przypomn\u0119 regu\u0142y, zaczynaj\u0105c od przyk\u0142adu z rozwi\u0105zaniem: Ka\u017cde pole z liczb\u0105 jest cz\u0119\u015bci\u0105 stawu. Ka\u017cdy staw jest wielok\u0105tem z\u0142o\u017conym z tylu […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/861"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=861"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/861\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=861"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=861"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=861"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}