{"id":8998,"date":"2022-12-10T10:35:22","date_gmt":"2022-12-10T09:35:22","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=8998"},"modified":"2022-12-10T10:35:22","modified_gmt":"2022-12-10T09:35:22","slug":"dzialki-bez-dubletow","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2022\/12\/10\/dzialki-bez-dubletow\/","title":{"rendered":"Dzia\u0142ki bez dublet\u00f3w"},"content":{"rendered":"\n<p> Najpopularniejszym (oczywi\u015bcie w \u0142amig\u0142\u00f3wkowej skali) zadaniem, polegaj\u0105cym na dzieleniu pokratkowanego diagramu na prostok\u0105ty, jest niew\u0105tpliwie <a href=\"https:\/\/en.wikipedia.org\/wiki\/Shikaku\">shikaku<\/a>. Wymy\u015bli\u0142 je pod koniec lat 80. Yoshinao Yasufuku (w\u00f3wczas student matematyki, obecnie dyrektor wydawnictwa Nikoli), a debiutowa\u0142o w numerze 27 kwartalnika Nikoli (wrzesie\u0144, 1989). Proste regu\u0142y i lekka, relaksowa logika sprawi\u0142y, \u017ce w Japonii szybko sta\u0142o si\u0119 przebojem i sta\u0142\u0105 pozycj\u0105 w \u0142amig\u0142\u00f3wkowym repertuarze wydawnictwa. Zaowocowa\u0142o te\u017c wieloma krewniakami z podobnym motywem przewodnim, czyli z prostok\u0105tn\u0105 parcelacj\u0105. Oto jeden z nich, ma\u0142o znany i do\u015b\u0107 prosty.<br> Na liniach przerywanych nale\u017cy narysowa\u0107 linie dziel\u0105ce diagram na prostok\u0105tne dzia\u0142ki. Przy ka\u017cdej linii przerywanej podana jest d\u0142ugo\u015b\u0107 linii dziel\u0105cej, kt\u00f3ra powinna by\u0107 na niej nakre\u015blona (jednostk\u0105 d\u0142ugo\u015bci jest bok kratki). \u017badne dwie dzia\u0142ki nie mog\u0105 mie\u0107 takiej samej wielko\u015bci.<br> Przyk\u0142ad<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"300\" height=\"141\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_1-1-300x141.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9000\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_1-1-300x141.jpg 300w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_1-1-768x362.jpg 768w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_1-1-1024x482.jpg 1024w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_1-1.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 300px) 100vw, 300px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"297\" height=\"300\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_2-297x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9001\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_2-297x300.jpg 297w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_2-768x776.jpg 768w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_2-1013x1024.jpg 1013w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2022\/12\/Dbd_2.jpg 2000w\" sizes=\"(max-width: 297px) 100vw, 297px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p> W rozwi\u0105zaniu wystarczy poda\u0107, ile dzia\u0142ek przecina \u017c\u00f3\u0142ta przek\u0105tna.<\/p>\n\n\n\n<p> <em>Komentarze z&nbsp;prawid\u0142owym rozwi\u0105zaniem ujawniane s\u0105 wieczorem w&nbsp;przeddzie\u0144 kolejnego wpisu (z b\u0142\u0119dnym zwykle od razu). Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 7 dni.<\/em> <br><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Najpopularniejszym (oczywi\u015bcie w \u0142amig\u0142\u00f3wkowej skali) zadaniem, polegaj\u0105cym na dzieleniu pokratkowanego diagramu na prostok\u0105ty, jest niew\u0105tpliwie shikaku. Wymy\u015bli\u0142 je pod koniec lat 80. Yoshinao Yasufuku (w\u00f3wczas student matematyki, obecnie dyrektor wydawnictwa Nikoli), a debiutowa\u0142o w numerze 27 kwartalnika Nikoli (wrzesie\u0144, 1989). Proste regu\u0142y i lekka, relaksowa logika sprawi\u0142y, \u017ce w Japonii szybko sta\u0142o si\u0119 przebojem i [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8998"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=8998"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8998\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9006,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/8998\/revisions\/9006"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=8998"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=8998"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=8998"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}