{"id":933,"date":"2010-10-02T08:23:32","date_gmt":"2010-10-02T06:23:32","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=933"},"modified":"2010-10-02T08:23:32","modified_gmt":"2010-10-02T06:23:32","slug":"fala-cyfr","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2010\/10\/02\/fala-cyfr\/","title":{"rendered":"Fala cyfr"},"content":{"rendered":"

Pocz\u0105tkiem wielu pomys\u0142\u00f3w\u00a0zada\u0144 diagramowych\u00a0jest ich… koniec, czyli rozwi\u0105zanie. Najpierw z element\u00f3w (geometrycznych, symboli itp.) autor tworzy\u00a0– zgodnie z okre\u015blonymi zasadami\u00a0– jak\u0105\u015b konstrukcj\u0119, a potem usuwa wi\u0119kszo\u015b\u0107 element\u00f3w i proponuje amatorom g\u0142\u00f3wkowania zrekonstruowanie ca\u0142o\u015bci. W praktyce taki schemat nie musi by\u0107 stosowany (je\u017celi jest mo\u017cliwy), ale istot\u0119 pomys\u0142u mo\u017cna do niego sprowadzi\u0107. Dobry przyk\u0142ad stanowi blisko spokrewniony z sudoku kwadrat liczbowy (diagonalny \u0142aci\u0144ski) n<\/strong> x n<\/strong>: w ka\u017cdym rz\u0119dzie (wierszu i kolumnie)\u00a0 oraz na obu przek\u0105tnych s\u0105 r\u00f3\u017cne liczby od 1 do n<\/strong><\/em>. Dla n<\/strong> = 8 konstrukcja mo\u017ce wygl\u0105da\u0107 np. tak:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

\u0141amig\u0142\u00f3wka powstaje po usuni\u0119ciu wi\u0119kszo\u015bci liczb w taki spos\u00f3b, aby korzystaj\u0105c z pozostawionych i znaj\u0105c warunek, jaki musi spe\u0142nia\u0107 uk\u0142ad cyfr, mo\u017cna go by\u0142o jednoznacznie odtworzy\u0107. Najlepiej, je\u015bli usuni\u0119tych cyfr jest jak najwi\u0119cej, cho\u0107 w\u00f3wczas z regu\u0142y powstaje twardy orzech, np. taki:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Zwykle tego typu zadania, czyli polegaj\u0105ce na wype\u0142nianiu cyframi wszystkich p\u00f3l kwadratu n<\/strong> x n<\/strong> zgodnie z jak\u0105\u015b regu\u0142\u0105, uk\u0142adane s\u0105 przez komputery w spos\u00f3b podobny do opisanego schematu. Sprawdza si\u0119\u00a0„efektywno\u015b\u0107” zestawu ujawnionych cyfr w kontek\u015bcie rozwi\u0105zania i w kolejnych etapach zestaw ten jest korygowany, a\u017c do uzyskania optymalnego.<\/p>\n

Ludziom i komputerom ju\u017c si\u0119 troch\u0119 przejad\u0142a najcz\u0119\u015bciej spotykana w takich zadaniach zasada typowa dla sudoku i kwadrat\u00f3w \u0142aci\u0144skich: w ka\u017cdym rz\u0119dzie s\u0105 r\u00f3\u017cne kolejne liczby od 1 do n<\/strong><\/em>. Pr\u00f3by zast\u0105pienia tej regu\u0142y inn\u0105 zaowocowa\u0142y kilkoma interesuj\u0105cymi pomys\u0142ami. Jeden z nich przedstawi\u0142em ostatnio na ko\u0144cu tego<\/a> wpisu. Drugi jest podobny, ale ciekawszy, a na pewno popularniejszy. Ma japo\u0144ski rodow\u00f3d, a wi\u0119c i nazw\u0119:\u00a0Hakyuu kooka<\/em><\/span><\/span><\/span>, co dos\u0142ownie znaczy „efekt falowania” i z grubsza odpowiada polskiej „propagacji fal”. W wersji eksportowej i najcz\u0119\u015bciej w sieci zadanie pojawia pod synonimiczn\u0105 nazw\u0105 angielsk\u0105 Ripple effect<\/a>.<\/p>\n

Diagram podzielony jest grubymi liniami na dzia\u0142ki z\u0142o\u017cone z n<\/strong> kratek, gdzie n<\/strong> r\u00f3wne jest jeden lub kilka. Do p\u00f3l ka\u017cdej dzia\u0142ki nale\u017cy wpisa\u0107 kolejne cyfry od 1 do n<\/strong>, pami\u0119taj\u0105c o dodatkowym warunku dotycz\u0105cym ca\u0142ego diagramu: dwie jednakowe cyfry x<\/strong> umieszczone w tym samym rz\u0119dzie (wierszu, kolumnie) musz\u0105 by\u0107 od siebie oddalone przynajmniej o x<\/strong> kratek<\/em>.
\nA zatem mi\u0119dzy kratkami z tr\u00f3jk\u0105 musz\u0105 by\u0107 co najmniej trzy inne kratki; kratki z jedynk\u0105 nie mog\u0105 by\u0107 s\u0105siednimi w rz\u0119dzie itd.
\nGwoli jasno\u015bci przyk\u0142ad:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Na pocz\u0105tek wprawka:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

A to ju\u017c nie przelewki:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

W rozwi\u0105zaniu wystarczy poda\u0107, ile dw\u00f3jek jest na ka\u017cdej z przek\u0105tnych.<\/p>\n

Sk\u0105d wzi\u0119\u0142a si\u0119 dziwna nazwa \u0142amig\u0142\u00f3wki? Oczywi\u015bcie z wyobra\u017ani anonimowego autora –\u00a0pierwsze „falowanie” pojawi\u0142o si\u0119 w jednym z pism japo\u0144skiego wydawnictwa Nikoli w 1998 roku. W diagramie zawsze jest przynajmniej jedna dzia\u0142ka jednokratkowa, a zwykle kilka. Od nich zaczynamy rozwi\u0105zywanie, wpisuj\u0105c jedynki. To jak kamyki rzucone do wody, kt\u00f3re zapocz\u0105tkowuj\u0105 fale rozchodz\u0105ce si\u0119 na powierzchni. Na diagramie s\u0105 to fale cyfr.<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi<\/strong> rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Pocz\u0105tkiem wielu pomys\u0142\u00f3w\u00a0zada\u0144 diagramowych\u00a0jest ich… koniec, czyli rozwi\u0105zanie. Najpierw z element\u00f3w (geometrycznych, symboli itp.) autor tworzy\u00a0– zgodnie z okre\u015blonymi zasadami\u00a0– jak\u0105\u015b konstrukcj\u0119, a potem usuwa wi\u0119kszo\u015b\u0107 element\u00f3w i proponuje amatorom g\u0142\u00f3wkowania zrekonstruowanie ca\u0142o\u015bci. W praktyce taki schemat nie musi by\u0107 stosowany (je\u017celi jest mo\u017cliwy), ale istot\u0119 pomys\u0142u mo\u017cna do niego sprowadzi\u0107. Dobry przyk\u0142ad stanowi blisko […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/933"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=933"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/933\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=933"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=933"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=933"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}