{"id":9413,"date":"2024-02-24T09:59:43","date_gmt":"2024-02-24T08:59:43","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=9413"},"modified":"2024-02-24T09:59:43","modified_gmt":"2024-02-24T08:59:43","slug":"huzia","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2024\/02\/24\/huzia\/","title":{"rendered":"Huzia"},"content":{"rendered":"\n<p> Czas przypomnie\u0107 co\u015b z szachowych<br> zada\u0144 troch\u0119 nietypowych,<br> bo min\u0119\u0142y od wsp\u00f3\u0142mata<br> w \u0141amiblogu ze trzy lata.<br> Na tym koniec rymowanki,<br> pora serio stan\u0105\u0107 w szranki.<br> Okazja jest jeszcze taka, \u017ce up\u0142yn\u0119\u0142o zaokr\u0105glone 170 lat od wymy\u015blenia tego samob\u00f3jczego (dla czarnych) rodzaju x-chod\u00f3wki przez niemieckiego szachist\u0119 Maxa Lange.<br> Wsp\u00f3\u0142mat, czyli mat pomocniczy albo mat kooperacyjny, to zadanie typu \u201ehuzia na jednego\u201d. Tym jednym jest oczywi\u015bcie czarny kr\u00f3l, a do jego zamatowania d\u0105\u017c\u0105 wszyscy, czyli nie tylko bia\u0142e, ale tak\u017ce czarne, a nawet sam czarny kr\u00f3l, kt\u00f3rego najwi\u0119kszym marzeniem jest jak najszybciej zosta\u0107 przygwo\u017cd\u017conym. Inaczej m\u00f3wi\u0105c, bia\u0142e wykonuj\u0105 najlepsze ruchy, a czarne najgorsze \u2013 z punktu widzenia typowej, klasycznej rozgrywki.<br> Sytuacja na diagramie wygl\u0105da tak:<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"296\" height=\"300\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Huz_1-1-296x300.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9414\" srcset=\"\/penszko\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Huz_1-1-296x300.jpg 296w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Huz_1-1-768x780.jpg 768w, \/penszko\/wp-content\/uploads\/2024\/02\/Huz_1-1.jpg 1000w\" sizes=\"(max-width: 296px) 100vw, 296px\" \/><\/figure>\n\n\n\n<p> Oryginalne jest symetryczne rozmieszczenie figur (symetria \u015brodkowa). To 2-chod\u00f3wka, czyli zaczynaj\u0105 czarne (nietypowo, bo tradycyjnie w zadaniach szachowych pierwszy ruch wykonuj\u0105 bia\u0142e), potem odpowiadaj\u0105 (a w\u0142a\u015bciwie \u201edopowiadaj\u0105\u201d) bia\u0142e, nast\u0119pnie czarne i w ko\u0144cu bia\u0142e matuj\u0105 nieszcz\u0119snego czarnego kr\u00f3la. Jak wygl\u0105da pe\u0142ny, konkretny przebieg tego pogromu?<br> Spryciarze mog\u0105 oczywi\u015bcie skorzysta\u0107 z odpowiedniego solvera, ale czy warto psu\u0107 sobie zabaw\u0119? Zw\u0142aszcza \u017ce zadanie jest proste.<\/p>\n\n\n\n<p><em>Komentarze z&nbsp;prawid\u0142owym rozwi\u0105zaniem ujawniane s\u0105 wieczorem w&nbsp;przeddzie\u0144 kolejnego wpisu (z b\u0142\u0119dnym zwykle od razu). Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 7 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Czas przypomnie\u0107 co\u015b z szachowych zada\u0144 troch\u0119 nietypowych, bo min\u0119\u0142y od wsp\u00f3\u0142mata w \u0141amiblogu ze trzy lata. Na tym koniec rymowanki, pora serio stan\u0105\u0107 w szranki. Okazja jest jeszcze taka, \u017ce up\u0142yn\u0119\u0142o zaokr\u0105glone 170 lat od wymy\u015blenia tego samob\u00f3jczego (dla czarnych) rodzaju x-chod\u00f3wki przez niemieckiego szachist\u0119 Maxa Lange. Wsp\u00f3\u0142mat, czyli mat pomocniczy albo mat kooperacyjny, [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9413"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9413"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9413\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9417,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9413\/revisions\/9417"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9413"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9413"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9413"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}