{"id":9598,"date":"2024-08-17T20:55:17","date_gmt":"2024-08-17T19:55:17","guid":{"rendered":"https:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=9598"},"modified":"2024-08-18T08:26:07","modified_gmt":"2024-08-18T07:26:07","slug":"dwie-dwuwladze","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2024\/08\/17\/dwie-dwuwladze\/","title":{"rendered":"Dwie dwuw\u0142adze"},"content":{"rendered":"\n<p> Dwuw\u0142adza, a \u015bci\u015blej diarchia, jest wtedy, gdy rz\u0105dy w pa\u0144stwie sprawuj\u0105 dwie osoby. Nie jest to sytuacja tak rzadka, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, cho\u0107 zwykle kojarzy si\u0119 ze starorzymskim duumwiratem. W\u00f3wczas bowiem wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenie by\u0142o najbli\u017csze definicji, tzn. podj\u0119cie ka\u017cdej decyzji wymaga\u0142o akceptacji dw\u00f3ch konsul\u00f3w \u2013 ka\u017cdy z nich mia\u0142 prawo weta. Znacznie cz\u0119\u015bciej dwuw\u0142adza mia\u0142a i ma charakter bardziej formalny \u2013 jedna ze stron w r\u00f3\u017cnym stopniu dominuje nad drug\u0105, jak np. marsza\u0142ek J\u00f3zef Pi\u0142sudski nad prezydentem Ignacym Mo\u015bcickim.<br>W szachach dwuw\u0142adza by\u0142aby mo\u017cliwa w nast\u0119pstwie promocji pionka, gdyby po mozolnej i ryzykownej w\u0119dr\u00f3wce przez szachownic\u0119 i dotarciu do jej przeciwleg\u0142ego brzegu pionek m\u00f3g\u0142 by\u0107 zamieniony na ka\u017cd\u0105 figur\u0119, a wi\u0119c <strong>tak\u017ce<\/strong> na kr\u00f3la. Niestety, zasady ortodoksyjnej gry zabraniaj\u0105 takiej promocji. Zasady s\u0105 jednak po to, by je \u0142ama\u0107, wi\u0119c od pocz\u0105tk\u00f3w XIX w. istnieje wariant szach\u00f3w pomijaj\u0105cy ten zakaz, co prowadzi do pojawienia si\u0119 na szachownicy przynajmniej dw\u00f3ch kr\u00f3li. Taka sytuacja i sam wariant zwane s\u0105 nieco zabawnie i do rymu \u2013 Rex Multiplex. Promocja na kr\u00f3la bywa korzystna, bo wtedy przeciwnik musi zamatowa\u0107 wszystkie kr\u00f3le <strong>r\u00f3wnocze\u015bnie<\/strong>, aby wygra\u0107, a to w praktycznej grze jest bardzo trudne, czyli oznacza przynajmniej (a w\u0142a\u015bciwie co najwy\u017cej) remis \u2013 nawet je\u015bli do zamatowania s\u0105 tylko dwa. St\u0105d sytuacja Rex Multiplex ograniczona jest niemal wy\u0142\u0105cznie do wielochod\u00f3wek.<br>Pokrewnymi zadaniami s\u0105 te, w kt\u00f3rych ka\u017cda ze stron dysponuje dwoma kr\u00f3lami, a zatem mamy dwie dwuw\u0142adze \u2013 a do wygranej wystarcza zamatowanie tylko jednego czarnego kr\u00f3la. Tak w\u0142a\u015bnie jest w poni\u017cszym zadaniu.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/Ddw_1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1000\" height=\"1015\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2024\/07\/Ddw_1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9599\"\/><\/a><\/figure>\n\n\n\n<p>To dwuchod\u00f3wka z kilkoma wariantowymi rozwi\u0105zaniami. Czy uda si\u0119 Pa\u0144stwu wskaza\u0107 dwa r\u00f3\u017cne pierwsze ruchy bia\u0142ych (<strong><em>poprawka: pierwszy ruch bia\u0142ych, bo taki ruch jest tylko jeden<\/em><\/strong>), rozpoczynaj\u0105cy te warianty? <\/p>\n\n\n\n<p><em>Komentarze z&nbsp;prawid\u0142owym rozwi\u0105zaniem ujawniane s\u0105 wieczorem w&nbsp;przeddzie\u0144 kolejnego wpisu (z b\u0142\u0119dnym zwykle od razu). Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 7 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Dwuw\u0142adza, a \u015bci\u015blej diarchia, jest wtedy, gdy rz\u0105dy w pa\u0144stwie sprawuj\u0105 dwie osoby. Nie jest to sytuacja tak rzadka, jak mog\u0142oby si\u0119 wydawa\u0107, cho\u0107 zwykle kojarzy si\u0119 ze starorzymskim duumwiratem. W\u00f3wczas bowiem wsp\u00f3\u0142rz\u0105dzenie by\u0142o najbli\u017csze definicji, tzn. podj\u0119cie ka\u017cdej decyzji wymaga\u0142o akceptacji dw\u00f3ch konsul\u00f3w \u2013 ka\u017cdy z nich mia\u0142 prawo weta. Znacznie cz\u0119\u015bciej dwuw\u0142adza mia\u0142a [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9598"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9598"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9598\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9616,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9598\/revisions\/9616"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9598"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9598"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9598"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}