{"id":9745,"date":"2024-12-22T20:44:06","date_gmt":"2024-12-22T19:44:06","guid":{"rendered":"https:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=9745"},"modified":"2024-12-22T20:44:06","modified_gmt":"2024-12-22T19:44:06","slug":"wigilijnie","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2024\/12\/22\/wigilijnie\/","title":{"rendered":"Wigilijnie"},"content":{"rendered":"\n<p>Zbli\u017caj\u0105ca si\u0119 WIGILIA nasuwa kilka \u0142amiblogowych, czyli zagadkowych, g\u0142\u00f3wnie j\u0119zykowych skojarze\u0144. Pierwsze jest powa\u017cne i nieco pejoratywne \u2013 dotyczy etymologii. S\u0142owo to wywodzi si\u0119 bowiem z tego samego pnia co INWIGILACJA. \u0179r\u00f3d\u0142em jest \u0142aci\u0144ski czasownik <em>vigilare<\/em>, czyli &#8222;czuwa\u0107, dogl\u0105da\u0107, uwa\u017ca\u0107&#8221;.<br>Drugie skojarzenie dotyczy tzw. poezji anagramowej, kt\u00f3ra obfituje w zast\u0119puj\u0105ce rymy pary wyraz\u00f3w, b\u0119d\u0105cych wzgl\u0119dem siebie anagramami. Przyk\u0142adem wers z wiersza bodaj\u017ce Tadeusza Peipera:<br>Do Gdyni? \u2013 nigdy\u2026<br>Wigilijnym odpowiednikiem by\u0142by wers:<br>Wigilia pe\u0142na igliwia.<br>A dalej mog\u0142oby by\u0107:<br>Dobre wie\u015bci \u2013 gwiazdka \u015bwieci<br>S\u0105 prezenty na przyn\u0119t\u0119 (je\u015bli przyj\u0105\u0107 e=\u0119)\u2026<br>Poza tym s\u0142owo WIGILIA ukrywa kilka zwierz\u0105t, kt\u00f3rych nazwy mo\u017cna utworzy\u0107 z wyst\u0119puj\u0105cych w tym s\u0142owie liter. Niemal sama pojawia WILGA, ale gdyby pozwoli\u0107 na powtarzanie ka\u017cdej litery (nie tylko I), to zoolog-omnibus ujawni\u0142by jeszcze przynajmniej 6 stworze\u0144. Jakich?<br>A na koniec nieco twardszy orzech \u2013 mno\u017cenie szkieletowe.<\/p>\n\n\n\n<figure class=\"wp-block-image size-full\"><a href=\"\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/Wig_1.jpg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" width=\"1000\" height=\"773\" src=\"\/wp-content\/uploads\/2024\/12\/Wig_1.jpg\" alt=\"\" class=\"wp-image-9746\"\/><\/a><\/figure>\n\n\n\n<p>W iloczynie pod literami ukrywaj\u0105 si\u0119 cyfry \u2013 takie same pod jednakowymi literami, r\u00f3\u017cne pod r\u00f3\u017cnymi. Poza tym w ca\u0142ym dzia\u0142aniu niekt\u00f3rym cyfrom przydzielono kolory: \u017c\u00f3\u0142ty \u2013 liczbom pierwszym (2,3,5,7), zielony \u2013 kwadratom (0, 1, 4, 9). Dodatkowa osobliwo\u015b\u0107 jest taka, \u017ce ca\u0142a WIGILIA stanowi 7-cyfrowy kwadrat. Jaki?<\/p>\n\n\n\n<p><em>Komentarze z&nbsp;prawid\u0142owym rozwi\u0105zaniem ujawniane s\u0105 wieczorem w&nbsp;przeddzie\u0144 kolejnego wpisu (z b\u0142\u0119dnym zwykle od razu). Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 7 dni.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Zbli\u017caj\u0105ca si\u0119 WIGILIA nasuwa kilka \u0142amiblogowych, czyli zagadkowych, g\u0142\u00f3wnie j\u0119zykowych skojarze\u0144. Pierwsze jest powa\u017cne i nieco pejoratywne \u2013 dotyczy etymologii. S\u0142owo to wywodzi si\u0119 bowiem z tego samego pnia co INWIGILACJA. \u0179r\u00f3d\u0142em jest \u0142aci\u0144ski czasownik vigilare, czyli &#8222;czuwa\u0107, dogl\u0105da\u0107, uwa\u017ca\u0107&#8221;.Drugie skojarzenie dotyczy tzw. poezji anagramowej, kt\u00f3ra obfituje w zast\u0119puj\u0105ce rymy pary wyraz\u00f3w, b\u0119d\u0105cych wzgl\u0119dem siebie [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":true,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9745"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=9745"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9745\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":9760,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/9745\/revisions\/9760"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=9745"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=9745"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=9745"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}