{"id":986,"date":"2010-12-07T05:43:46","date_gmt":"2010-12-07T04:43:46","guid":{"rendered":"http:\/\/penszko.blog.polityka.pl\/?p=986"},"modified":"2010-12-07T05:43:46","modified_gmt":"2010-12-07T04:43:46","slug":"ruchome-lustro","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/2010\/12\/07\/ruchome-lustro\/","title":{"rendered":"Ruchome lustro"},"content":{"rendered":"

Postanowi\u0142em pochwali\u0107 si\u0119 niedor\u00f3bk\u0105. Niby nie ma czym, ale ta wada ma pewn\u0105 zalet\u0119, a poza tym stanowi pretekst do zaprezentowania ciekawej \u0142amig\u0142\u00f3wki. Pomys\u0142 nie jest m\u00f3j. U\u0142o\u017cy\u0142em po prostu zadanie oparte na cudzym pomy\u015ble do zamieszczonego w listopadowym \u015awiecie Nauki<\/em> artyku\u0142u o labiryntach lustrzanych, a w zadaniu trafi\u0142 si\u0119 ma\u0142y feler.<\/p>\n

Mamy szachownic\u0119 5 x 5, a w\u0142a\u015bciwie kratownic\u0119, bo czarno-bia\u0142y dese\u0144 nie jest istotny. Na przek\u0105tnych niekt\u00f3rych p\u00f3l stoj\u0105 lustra, a na przek\u0105tnych wszystkich pozosta\u0142ych p\u00f3l\u00a0– szyby. Z kilku miejsc przy brzegach planszy emitowane s\u0105 na szachownic\u0119\u00a0– w wierszu lub kolumnie\u00a0– promienie \u015bwietlne. Ka\u017cdy „w\u0119druje” jak wie\u017ca szachowa\u00a0– odbijaj\u0105c si\u0119 od niekt\u00f3rych luster\u00a0– i opuszcza plansz\u0119. Przez szyby przechodzi bez zmiany kierunku (zak\u0142adamy, \u017ce szk\u0142o jest jak powietrze), wi\u0119c nie ma znaczenia, na kt\u00f3rej przek\u0105tnej stoi szyba; na diagramie mo\u017cna j\u0105 zast\u0105pi\u0107 liter\u0105 S. Odbijaj\u0105c si\u0119 od lustra promie\u0144 zostaje za\u0142amany, w tym przypadku pod k\u0105tem prostym, a wi\u0119c ustawienie lustra jest istotne\u00a0– mo\u017ce by\u0107 mniej wi\u0119cej takie „\/” lub takie „\\”.
\nW miejscu emisji znajduje si\u0119 liczba oznaczaj\u0105ca, ile razy promie\u0144 przechodzi przez szyby. Prosz\u0119 zwr\u00f3ci\u0107 uwag\u0119, \u017ce to nie to samo, co „przez ile szyb”, poniewa\u017c na niekt\u00f3re mo\u017ce trafi\u0107 dwukrotnie.
\nOto przyk\u0142ad takiego lustrzanego labiryntu na planszy 4 x 4:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Zadanie polega na odtworzeniu uk\u0142adu luster na podstawie liczb. Dla u\u0142atwienia zawarto\u015b\u0107 dw\u00f3ch p\u00f3l jest ujawniona:<\/p>\n

\"\"<\/a><\/p>\n

Prawd\u0119 m\u00f3wi\u0105c, ujawni\u0142em jedno lustro i jedn\u0105 szyb\u0119, \u017ceby by\u0142o jedno rozwi\u0105zanie. Tymczasem klops. Poniewczasie okaza\u0142o si\u0119, \u017ce zadanie ma dwa rozwi\u0105zania, r\u00f3\u017cni\u0105ce si\u0119 po\u0142o\u017ceniem jednego lustra. Kt\u00f3re dwa pola mo\u017ce zajmowa\u0107 to ruchome lustro? Kr\u00f3tka odpowied\u017a to zaleta niedor\u00f3bki, cho\u0107 oczywi\u015bcie mo\u017cna poda\u0107 ustawienia wszystkich luster.<\/p>\n

Poza rozwi\u0105zaniami mile widziane b\u0119d\u0105 komentarze, dotycz\u0105ce sposobu rozwi\u0105zywania. G\u0142owy t\u0119\u017csze ni\u017c moja dosz\u0142y do wniosku, \u017ce zadanie jest trudne oraz dominuje pr\u00f3bowanie i b\u0142\u0105dzenie, ale by\u0107 mo\u017ce t\u0119gie g\u0142owy \u0141amiblogowicz\u00f3w odkryj\u0105 jak\u0105\u015b wyra\u017an\u0105 \u015bcie\u017ck\u0119 logiczn\u0105.<\/p>\n

Komentarze z prawid\u0142owymi<\/strong> rozwi\u0105zaniami uwalniane s\u0105 wieczorem w przeddzie\u0144 kolejnego wpisu. Wpisy pojawiaj\u0105 si\u0119 co 3-4 dni.<\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Postanowi\u0142em pochwali\u0107 si\u0119 niedor\u00f3bk\u0105. Niby nie ma czym, ale ta wada ma pewn\u0105 zalet\u0119, a poza tym stanowi pretekst do zaprezentowania ciekawej \u0142amig\u0142\u00f3wki. Pomys\u0142 nie jest m\u00f3j. U\u0142o\u017cy\u0142em po prostu zadanie oparte na cudzym pomy\u015ble do zamieszczonego w listopadowym \u015awiecie Nauki artyku\u0142u o labiryntach lustrzanych, a w zadaniu trafi\u0142 si\u0119 ma\u0142y feler. Mamy szachownic\u0119 5 […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/986"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=986"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/986\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=986"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=986"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/penszko\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=986"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}