{"id":10159,"date":"2016-04-20T22:06:26","date_gmt":"2016-04-20T20:06:26","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10159"},"modified":"2016-04-23T18:25:26","modified_gmt":"2016-04-23T16:25:26","slug":"fryderyki-oh-yeah","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/04\/20\/fryderyki-oh-yeah\/","title":{"rendered":"Fryderyki? Oh, yeah!"},"content":{"rendered":"

Trzynastu lat w bran\u017cy i zaproszenia do wsp\u00f3\u0142pracy Zbigniewa Wodeckiego – tyle trzeba by\u0142o grupie Mitch & Mitch<\/strong> pomi\u0119dzy promocyjnym koncertem w warszawskiej Galerii Off, na kt\u00f3rym \u015bpiewali Oh, Yeah!<\/a> dla kilkudziesi\u0119ciu podekscytowanych os\u00f3b a zdobyciem dw\u00f3ch Fryderyk\u00f3w. To jaki\u015b prze\u0142om. Moje zach\u0119ty sprzed kilku tygodni<\/a> zosta\u0142y wys\u0142uchane. Wytypowa\u0142em trafnie tylko po\u0142ow\u0119 tegorocznych zdobywc\u00f3w nagr\u00f3d polskiego przemys\u0142u fonograficznego w muzyce rozrywkowej – mi\u0119dzy innymi w\u0142a\u015bnie dlatego, \u017ce a\u017c dwie nagrody (najwi\u0119cej w tym roku!) dostali cz\u0142onkowie wielkiej orkiestry, kt\u00f3r\u0105 Mitch & Mitch sformowali, \u017ceby na \u017cywo wykonywa\u0107 materia\u0142 z zapomnianej p\u0142yty Zbigniewa Wodeckiego sprzed lat. Oni to wymy\u015blili, on odwa\u017cy\u0142 si\u0119 w tym kszta\u0142cie zrealizowa\u0107. S\u0105 to przy okazji dwa pierwsze Fryderyki w dorobku samego Wodeckiego. I prze\u0142omowe nagrody dla ca\u0142ej sceny warszawskiej skupionej wok\u00f3\u0142 Lado ABC, z kt\u00f3rej rekrutuj\u0105 si\u0119 muzycy i ch\u00f3rek wyst\u0119puj\u0105cy na albumie 1976: A Space Odyssey<\/em>. Fryderyka za muzyk\u0119 dosta\u0142 tym samym laureat Fryderyk\u00f3w za projekty ok\u0142adek (a zarazem zdobywca Paszportu POLITYKI) Macio Moretti. A utworem roku zosta\u0142a w ten niezwyk\u0142y spos\u00f3b piosenka napisana przed 40 laty.<\/p>\n

Du\u017co pozytywnych zaskocze\u0144 jak na jedn\u0105 edycj\u0119 Fryderyk\u00f3w. Mia\u0142em okazj\u0119 obserwowa\u0107 pomys\u0142 Mitch\u00f3w i Wodeckiego na kolejnych etapach. Najpierw w czerwcu 2013 r. rozmawia\u0107 z Wodeckim, ci\u0105gle jeszcze zaskoczonym tym projektem<\/a>. P\u00f3\u017aniej w sierpniu tego samego roku opisywa\u0107 entuzjastycznie <\/a> pierwszy koncert na Off Festivalu. Rok p\u00f3\u017aniej mia\u0142em nawet zaszczyt wsp\u00f3\u0142prowadzi\u0107<\/a> – z Jackiem Hawrylukiem – dwa koncerty w Studiu im. Lutos\u0142awskiego zagrane dla radiowej Dw\u00f3jki, dzi\u0119ki kt\u00f3rym powsta\u0142o koncertowe DVD i p\u0142yta, d\u0142ugo oczekiwana i w ko\u0144cu wydana w maju ubieg\u0142ego roku. Recenzowa\u0142em j\u0105 oczywi\u015bcie na \u0142amach POLITYKI<\/a>. To, co si\u0119 wydarzy\u0142o p\u00f3\u017aniej, przesz\u0142o ju\u017c jednak moje oczekiwania: sukcesy na „Li\u015bcie przeboj\u00f3w Tr\u00f3jki”, kolejne wyst\u0119py, wysokie miejsca w podsumowaniach roku, a wreszcie zaproszenie na tegoroczny Open’er, kt\u00f3re og\u0142oszono dos\u0142ownie kilka dni temu. Teraz Wodecki odbiera\u0142 statuetki dla m\u0142odszych koleg\u00f3w, kt\u00f3rzy – jak przypomnia\u0142 – znani s\u0105 z tego, \u017ce s\u0105 nieznani<\/em>. Podczas wyst\u0119pu w utworze z 1976: A Space Odyssey<\/em> zesp\u00f3\u0142 zast\u0105pi\u0142a sekcja smyczkowa z Polskiej Orkiestry Radiowej i duet Rysy. <\/p>\n

Nie martwi mnie w tym momencie fakt, \u017ce te utwory zostan\u0105 wyeksploatowane, a orkiestra straci sw\u00f3j alternatywny sznyt. Od pocz\u0105tku projekt by\u0142 bowiem pr\u00f3b\u0105 ekshumacji starego stylu orkiestrowego popu, kt\u00f3ry w latach 70. prze\u017cywa\u0142 i w Polsce lata s\u0142awy. Pr\u00f3b\u0105 odniesienia si\u0119 do muzyki dla wszystkich, kt\u00f3ra zarazem mo\u017ce nie\u015b\u0107 finezj\u0119 aran\u017cacyjn\u0105 i \u015bwietne wykonanie. Skoro nie zestarza\u0142o si\u0119 to przez 40 lat od czasu, gdy wysz\u0142a oryginalna p\u0142yta (mo\u017ce by tak porz\u0105dna winylowa reedycja, swoj\u0105 drog\u0105?), to nie zmarnieje z sezonu na sezon. Przypomnia\u0142y mi si\u0119 s\u0142owa z linkowanego powy\u017cej wywiadu z Wodeckim dla POLITYKI:<\/p>\n

\"wodecki1\"<\/a><\/p>\n

To by\u0142a jedna z najciekawszych edycji prze\u017cywaj\u0105cej r\u00f3\u017cne zakr\u0119ty nagrody. Fryderyki wychodz\u0105 z niej na pewno ciekawsze i mocniejsze. Wyr\u00f3\u017cnienia dla Kapeli Ze Wsi Warszawa<\/strong> i Dawida Podsiad\u0142o<\/strong> – a raczej re\u017cysera jego klipu Piotra Onopy<\/strong>, pracuj\u0105cego w bran\u017cy od lat – to r\u00f3wnie\u017c laury, na kt\u00f3re ci arty\u015bci solidnie zapracowali. Taco Hemingway<\/strong> wdar\u0142 si\u0119 na rynek przebojem, pokona\u0142 czo\u0142\u00f3wk\u0119 mocnych raper\u00f3w (zgodnie z moimi przewidywaniami), ale teraz b\u0119dzie mia\u0142 tym wi\u0119cej do udowodnienia na drugiej (albo raczej: kolejnej) p\u0142ycie. Podobnie z Kortezem<\/strong>, kt\u00f3rego tak szybkiego sukcesu nie spodziewa\u0142em si\u0119 mimo dobrego przyj\u0119cia debiutanckiej p\u0142yty – ale na zesz\u0142orocznym Spring Breaku (od jutra kolejna edycja!) rozmawia\u0142o si\u0119 ju\u017c o nim jako potencjalnym faworycie. Jeszcze zanim wysz\u0142a p\u0142yta. Smolik<\/strong> i Lao Che<\/strong> niczego udowadnia\u0107 nie musz\u0105. Cieszy mnie obecno\u015b\u0107 na sali ministra Piotra Gli\u0144skiego, kt\u00f3ry co\u015b do pokazania ma. Jednocze\u015bnie smuci nieco brak grupy Mazut w\u015br\u00f3d laureat\u00f3w. <\/p>\n

O tak p\u00f3\u017anej porze nie zd\u0105\u017c\u0119 ju\u017c do\u0142\u0105czy\u0107 \u017cadnej nowej p\u0142yty, doklej\u0119 tylko klip Utworu roku – Rzu\u0107 to wszystko, co z\u0142e<\/em>. Z dedykacj\u0105 dla autor\u00f3w przysz\u0142ych popowych song\u00f3w. Nauka z tegorocznych Fryderyk\u00f3w jest prosta: Gra na szybki sukces to niejedyny spos\u00f3b. Warto my\u015ble\u0107 o tym, co wydarzy si\u0119 z wasz\u0105 piosenk\u0105 za 40 lat.<\/p>\n