
{"id":10232,"date":"2016-04-25T19:30:40","date_gmt":"2016-04-25T17:30:40","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10232"},"modified":"2016-04-25T18:55:41","modified_gmt":"2016-04-25T16:55:41","slug":"scena-do-nogi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/04\/25\/scena-do-nogi\/","title":{"rendered":"Scena do nogi"},"content":{"rendered":"<p>W drugim dzisiejszym wpisie jeszcze kr\u00f3tko i na gor\u0105co &#8211; trzy dobre wiadomo\u015bci. Dobra wiadomo\u015b\u0107 dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w muzyki tanecznej. Dobra wiadomo\u015b\u0107 dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w winyli. I og\u0142oszenie nowych artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy pojawi\u0105 si\u0119 w programie <strong>Off Festivalu<\/strong>, czyli dobra wiadomo\u015b\u0107 dla tych, kt\u00f3rzy lubi\u0105, jak to powtarza\u0142a moja ulubiona redaktorka naczelna, porusza\u0107 nog\u0105. Z tym musia\u0142em si\u0119 wstrzyma\u0107 a\u017c do teraz, nerwowo przebieraj\u0105c nogami, bo rzeczy s\u0105 istotne. <!--more--><\/p>\n<p>Zacznijmy od tej ostatniej wie\u015bci. Scena Le\u015bna zamieni si\u0119 podczas tegorocznej edycji Off Festivalu w Scen\u0119 Electronic Beats, co b\u0119dzie najwyra\u017aniej mia\u0142o spore znaczenie dla programu, mocniej w tym roku wchodz\u0105cego w sfer\u0119 muzyki elektronicznej. Trzy nowe atrakcje tej du\u017cej sceny to rzeczywi\u015bcie arty\u015bci formatu nie za bardzo pasuj\u0105cego do ma\u0142ego namiotu. Po pierwsze, <strong>Derrick May<\/strong> &#8211; jeden z producent\u00f3w z wielkiej tr\u00f3jki Detroit techno, czyli tzw. tria z Belleville, w swoim czasie chyba najbardziej znany w Polsce, autor s\u0142ynnego i przecytowywanej w niesko\u0144czono\u015b\u0107 definicji: <em>Techno jest jak George Clinton i Kraftwerk unieruchomieni w zamkni\u0119tej windzie z sekwencerem do towarzystwa<\/em>. Po drugie, niemiecki artysta <strong>Pantha Du Prince<\/strong> z materia\u0142em z nowej, zaplanowanej na maj tego roku p\u0142yty <em>The Triad<\/em>, na kt\u00f3rej zn\u00f3w znajdzie si\u0119 miejsce na brzmienia spoza komputerowej palety &#8211; <a href=\"https:\/\/www.youtube.com\/watch?v=yBWo9xsJxGo\">zapowiada si\u0119 to bardzo ciekawie<\/a>. Po trzecie, duet <strong>Marcina Maseckiego <\/strong>i<strong> Jacka Sienkiewicza<\/strong>, bo kt\u00f3rych spodziewam si\u0119 jednego &#8211; \u017ce wykonaj\u0105 w tym sk\u0142adzie co\u015b zupe\u0142nie niespodziewanego.     <\/p>\n<p>Na reszt\u0119 og\u0142oszonych dzi\u015b artyst\u00f3w tej sceny sk\u0142adaj\u0105 si\u0119 <strong>R\u00f8dh\u00e5d <\/strong>z Berlina, <strong>Kero Kero Bonito<\/strong> z Londynu oraz ca\u0142a seria wykonawc\u00f3w sprawdzonych m.in. podczas minionego w\u0142a\u015bnie festiwalu Spring Break czy w czasie Unsoundu:<strong> Rysy, 67,5 Minuty Projekt (czyli 60 Minut Projekt plus Janek M\u0142ynarski), Niemoc, J\u00f3ga, Sotei (duet Wojtka Sobury i Teielte)<\/strong>. Na scenie Electronic Beats pojawi\u0105 si\u0119 te\u017c zapowiadani wcze\u015bniej arty\u015bci: DJ Koze, GusGus, Andrew Weatherall b2b Roman Flugel, Jaga Jazzist, Sleaford Mods, Kiasmos, Liima oraz Islam Chipsy.<\/p>\n<p><strong>Dobra wiadomo\u015b\u0107 dla fan\u00f3w winylu <\/strong>jest taka, \u017ce (co mo\u017cna by\u0142o us\u0142ysze\u0107 podczas prezentacji na Spring Breaku) udzia\u0142 sprzeda\u017cy winyli w przychodach polskiego rynku muzycznego wynosi w tej chwili ca\u0142e <strong>6,8 proc.<\/strong> Wi\u0119c zdecydowanie bardziej &#8222;a\u017c&#8221; ni\u017c &#8222;tylko&#8221;. Zaczyna si\u0119 z tego robi\u0107 naprawd\u0119 znacz\u0105cy kawa\u0142ek tortu, co zapewne wi\u0119cej os\u00f3b sk\u0142oni do zakupu gramofon\u00f3w, a to powinno spowodowa\u0107, \u017ce ci zaopatrzeni sprz\u0119towo s\u0142uchacze b\u0119d\u0105 szuka\u0107 uparcie kolejnych p\u0142yt. O wynikach wreszcie wychodz\u0105cego na swoje przemys\u0142u muzycznego <a href=\"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/2016\/04\/12\/muzyka-plynie-szybciej-niz-pieniadze\/\">pisa\u0142em ju\u017c na blogu<\/a> dwa tygodnie temu. Dzi\u015b tylko dopowiem globalne dane dotycz\u0105ce p\u0142yt winylowych: w roku 2006 sprzedawa\u0142y si\u0119 na \u015bwiecie w nak\u0142adzie 3 mln egzemplarzy, dzi\u015b to ju\u017c ponad 30 mln sztuk (dane za rok 2015). Dziesi\u0119ciokrotny wzrost w 10 lat. Nie wiem, kto si\u0119 mo\u017ce pochwali\u0107 tak\u0105 dynamik\u0105 wzrostu. Telefony kom\u00f3rkowe? Oczywi\u015bcie streaming, z premierami pokroju nowej p\u0142yty Beyonce wydanej &#8211; jak to ostatnio bywa bez zapowiedzi &#8211; w ostatni weekend.<\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"500\" height=\"355\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/KP1rAB16Y6I\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n<p>Trzecia dobra wiadomo\u015b\u0107 dla tych, kt\u00f3rzy lubi\u0105 porusza\u0107 nog\u0105, to kompilacja <strong>Larry&#8217;ego Levana<\/strong> <em>Genius of Time<\/em>, zbieraj\u0105ca r\u00f3\u017cne remiksy nagrane przez ameryka\u0144skiego did\u017ceja i producenta w latach 1979-1992, czyli do ko\u0144ca \u017cycia bohatera. A je\u015bli May by\u0142 jednym z ojc\u00f3w nurtu techno, to Levan by\u0142 nowojorskim bo\u017cyszczem dyskotek i to na prowadzonych przez niego imprezach w gejowskim klubie The Paradise Garage powsta\u0142y zr\u0119by gatunku zwanego garage, a p\u00f3\u017aniej przekszta\u0142conego w house w Chicago, z zachowaniem odniesie\u0144 do Levana. Ten ukszta\u0142towa\u0142 warsztat did\u017ceja klubowego w kszta\u0142cie obecnym do dzi\u015b &#8211; przede wszystkim pr\u00f3bowa\u0142 miksowa\u0107 ze sob\u0105 r\u00f3\u017cne nagrania, przyspieszaj\u0105c lekko popularne wcze\u015bniej szlagiery soulu, funku i disco. Je\u015bli kto\u015b zd\u0105\u017cy\u0142 do ko\u0144ca obejrze\u0107 tegoroczny serial <em>Vinyl<\/em>, m\u00f3g\u0142 zobaczy\u0107 w ostatnich odcinkach figur\u0119 takiego did\u017ceja-innowatora, przy charakterystycznej dla lat 70. wielkiej klubowej konsolecie od\u015bwie\u017caj\u0105cego stare taneczne klasyki. Nak\u0142adanie efekt\u00f3w na partie wokalne, podk\u0142adanie dodatkowych \u015bcie\u017cek perkusyjnych (z automatu Linn Drum), czasem dodawa\u0142 w miksie syntezator, wreszcie drobne zabiegi dubowe &#8211; to wszystko mo\u017cna us\u0142ysze\u0107 w tym zestawie na reprezentatywnej pr\u00f3bce (cho\u0107 \u0142\u0105cznie remiks\u00f3w Levan stworzy\u0142 ponad 200). Dostajemy tu m.in. a\u017c cztery remiksy ulubienicy Levana, Gwen Guthrie. Kt\u00f3\u017c by dzi\u015b pami\u0119ta\u0142 o tej wokalistce R&#038;B, przez moment ch\u00f3rzystce Madonny na debiucie (kt\u00f3ry wykorzystywa\u0142 przecie\u017c brzmienia taneczne), gdyby nie te wersje? <\/p>\n<p>Zaleta wydawnictwa polega na tym, \u017ce zosta\u0142o wpuszczone do sklep\u00f3w w bardzo okazyjnej cenie &#8211; 7 funt\u00f3w za podw\u00f3jny album na brytyjskim Amazonie. Wprawdzie pod wzgl\u0119dem edycji p\u0142yta nie mo\u017ce si\u0119 mierzy\u0107 z tymi wydawanymi przez Strut, Soul Jazz czy Numero, ale jest przynajmniej tania i \u0142atwa do nabycia. Nie widzia\u0142em tylko jeszcze, by polski oddzia\u0142 Universalu sprowadzi\u0142 <em>Genius of Time<\/em> do naszych sklep\u00f3w. Ale to ju\u017c jest nieco gorsza wiadomo\u015b\u0107.  <\/p>\n<p><strong>LARRY LEVAN <em>Genius of Time<\/em><\/strong>, Universal 2016, <strong>8\/10 <\/strong><\/p>\n<p><iframe loading=\"lazy\" width=\"560\" height=\"315\" src=\"https:\/\/www.youtube.com\/embed\/AbKv_M3UwMc?list=PLxdOFfQtAfT1JT05K3UYPgL2oBguot3TN\" frameborder=\"0\" allowfullscreen><\/iframe><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>W drugim dzisiejszym wpisie jeszcze kr\u00f3tko i na gor\u0105co &#8211; trzy dobre wiadomo\u015bci. Dobra wiadomo\u015b\u0107 dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w muzyki tanecznej. Dobra wiadomo\u015b\u0107 dla mi\u0142o\u015bnik\u00f3w winyli. I og\u0142oszenie nowych artyst\u00f3w, kt\u00f3rzy pojawi\u0105 si\u0119 w programie Off Festivalu, czyli dobra wiadomo\u015b\u0107 dla tych, kt\u00f3rzy lubi\u0105, jak to powtarza\u0142a moja ulubiona redaktorka naczelna, porusza\u0107 nog\u0105. Z tym musia\u0142em si\u0119 [&hellip;]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10233,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[12,3,312,120,2249,106],"tags":[2393,2392,2387,2051,2391,2389,2394,332,2259,175,227,2161,2388,2390],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10232"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10232"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10232\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10239,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10232\/revisions\/10239"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10233"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10232"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10232"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10232"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}