{"id":103,"date":"2010-06-21T18:23:50","date_gmt":"2010-06-21T16:23:50","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=103"},"modified":"2010-06-21T18:29:11","modified_gmt":"2010-06-21T16:29:11","slug":"to-coz-ze-ze-szwecji","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2010\/06\/21\/to-coz-ze-ze-szwecji\/","title":{"rendered":"To c\u00f3\u017c, \u017ce ze Szwecji"},"content":{"rendered":"

Przez lata wszyscy krytyka muzyczna \u015bmia\u0142a si\u0119 ze Szwed\u00f3w z ich Ace Of Base, Roxette, Army Of Lovers, Aqu\u0105… o, nie, Aqua by\u0142a z Danii i Norwegii. Teraz nagle zacz\u0119li si\u0119 zachwyca\u0107. Co si\u0119 sta\u0142o? Ot\u00f3\u017c Szwedzi doprowadzili do perfekcji swoj\u0105 estetyk\u0119 eurodance’u i nikt ju\u017c nie wie, co jest pastiszem, a co na powa\u017cnie. Nawet sami Szwedzi. Po kilkakrotnym przes\u0142uchaniu nowej Robyn <\/strong>nie bardzo chce mi si\u0119 pisa\u0107 o samej p\u0142ycie, ale ch\u0119tnie odnios\u0119 si\u0119 do powtarzaj\u0105cych si\u0119 zmitologizowanych pogl\u0105d\u00f3w na jej temat. <\/br><\/p>\n

„Nieskazitelnie wyprodukowana” (Pitchfork)<\/p><\/blockquote>\n

Hmm? Tam, gdzie producenci trzymaj\u0105 si\u0119 eurodance’u, wszystko si\u0119 klei. To Szwedzi potrafili zawsze robi\u0107 nie\u017ale. Mo\u017ce zas\u0142u\u017cyli na Eska Music Award, albo nawet na krajowe (szwedzkie, niech im b\u0119dzie) eliminacje Eurowizji. Ale tam, gdzie id\u0105 w stron\u0119 Daft Punk, okazuje si\u0119, \u017ce wszystko niszczy przesadne wyg\u0142adzenie brzmienia – nie chodzi mi tylko o to, \u017ce u Robyn mamy do\u015b\u0107 natr\u0119tnie rozpoznawalne barwy wirtualnych analog\u00f3w (obstawiam paskudnie eksploatowanego w muzyce pop Nord Leada), ale \u017ce tam, gdzie Daft Punk pozwalaj\u0105 sobie na jaki\u015b brud, drobn\u0105 niedok\u0142adno\u015b\u0107, w tej produkcji wszystko jest wyczyszczone. Ja rozumiem konieczno\u015b\u0107 sterylizacji jedzenia i stosowania prezerwatyw, ale nie jako cel rozwoju ludzko\u015bci. Je\u015bli chodzi o „Don’t Fucking Tell Me What To Do” – \u015bci\u0105ganie z Mirwaisa po tym jak si\u0119 je\u017adzi\u0142o w tras\u0119 z Madonn\u0105, nie jest cool. Robienie tego gorzej od orygina\u0142u jest ju\u017c przeciwie\u0144stwem cool. <\/br><\/p>\n

„Jest najlepsza, gdy wypluwa swoje serce na parkiecie” (NME)<\/p><\/blockquote>\n

Zak\u0142adam, \u017ce chodzi tu o rzekom\u0105 drapie\u017cno\u015b\u0107. Owszem, beaty bywaj\u0105 na tym albumie natr\u0119tne. Ale melodie wokalne – do\u015b\u0107 s\u0142odko intonowane, a je\u015bli ju\u017c, to raczej wycofane, eksponowania przesadnych emocji. We fragmentach odwo\u0142uj\u0105cych si\u0119 do stylistyki electro Robyn nie wchodzi nawet w rejony s\u0105siaduj\u0105ce z ch\u0142odem Miss Kittin, nie m\u00f3wi\u0105c ju\u017c o temperamencie Peaches.<\/br><\/p>\n

„Album jest kr\u00f3tki, ale wype\u0142nia go wi\u0119cej fajnych melodii ni\u017c zwykle ca\u0142\u0105 d\u0142ug\u0105 p\u0142yt\u0119 pop” (Slate)<\/p><\/blockquote>\n

Je\u015bli komu\u015b si\u0119 nie chce policzy\u0107, \u017ce trzy hitowe utwory na p\u0142ycie z\u0142o\u017conej z o\u015bmiu nagra\u0144 i trzy hitowe utwory na albumie z\u0142o\u017conym z nagra\u0144 dwunastu czy trzynastu to ci\u0105gle tylko trzy hitowe utwory – jego sprawa. To tylko pop i niestety, jak zawsze kto\u015b wykona\u0142 za nas kalkulacj\u0119. Zamiast jednej p\u0142yty wype\u0142nionej hitami – kt\u00f3rej wydanie by\u0142oby nieekonomiczne – Robyn chce w tym roku zaproponowa\u0107 trzy kr\u00f3tkie p\u0142yty. Problem w tym, \u017ce kolejne dwie s\u0105 na razie tylko obietnic\u0105, a my mamy wci\u0105\u017c – podkre\u015blam – trzy hity w gar\u015bci. I je\u015bli kto\u015b przeszed\u0142 plag\u0119 eurodance’u w dzieci\u0144stwie, to nawet te trzy mu si\u0119 mog\u0105 nie spodoba\u0107.
\nChyba \u017ce kto\u015b potraktuje jako hit „Dancehall Queen” – s\u0142ab\u0105, plastykow\u0105 i nie\u015bmieszn\u0105 wariacj\u0119 na temat dancehallu – niewiele lepsz\u0105 od tego, co z reggae zrobi\u0142o Ace Of Base w „All That She Wants” Ace Of Base (te\u017c szwedzkiego). A wysilone „None Of Dem”, pr\u00f3b\u0119 konkurencji dla M.I.A., jako kolejny. <\/br> <\/p>\n

„Fantastycznie za\u015bpiewana” (Pitchfork)<\/p><\/blockquote>\n

To powinienem w\u0142a\u015bciwie potraktowa\u0107 jako \u017cart. Ale poniewa\u017c Pitchfork rzadko \u017cartuje, potraktuj\u0119 to powa\u017cnie i odpowiem tak: znaczna cz\u0119\u015b\u0107 partii wokalnych na tej p\u0142ycie – w tym prawie ca\u0142y singiel „Fembot” – zosta\u0142a zagrana na wokoderze. Pocienione brzmienie g\u0142osu w ca\u0142ej reszcie \u015bwiadczy o tym, \u017ce by\u0142 grany Auto Tune i to – jak m\u00f3wi\u0105 w Wietnamie – „na otro”. Zainteresowanych odsy\u0142am do pierwszej p\u0142yty Robyn z lat 90., na kt\u00f3rej \u015bpiewa\u0142a co\u015b pomi\u0119dzy funkiem a R&B, swoim w\u0142asnym g\u0142osem, do\u015b\u0107 zreszt\u0105 \u015brednim, cho\u0107 przyzwoicie trzymaj\u0105c si\u0119 tonacji. <\/p>\n

Robyn jest sympatyczn\u0105 i w miar\u0119 pozbawion\u0105 pretensji stylizacj\u0105 sceniczn\u0105, artystka, kt\u00f3ra kryje si\u0119 pod tym pseudonimem jest kolejn\u0105 pracowit\u0105 i konsekwentn\u0105 postaci\u0105, kt\u00f3ra robi karier\u0119, ale pisanie o niej w kategoriach przysz\u0142o\u015bci muzyki pop jest takim samym idiotyzmem jak umawianie si\u0119, \u017ce w exit pollach<\/em> wszyscy powiedz\u0105, \u017ce g\u0142osowali na Kaczy\u0144skiego. Nie lepiej spo\u017cytkowa\u0107 energi\u0119 na co\u015b rzeczywi\u015bcie fajnego?<\/br> <\/p>\n

\"\"<\/a>ROBYN „Body Talk Pt. 1”<\/strong>
\nKonichiwa Records 2010
\n4\/10
\nTrzeba pos\u0142ucha\u0107<\/strong>: „Dancing On My Own”, \u017ceby si\u0119 przekona\u0107 lub jednak nie. <\/br><\/p>\n

<\/param><\/param><\/param><\/embed><\/object><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Przez lata wszyscy krytyka muzyczna \u015bmia\u0142a si\u0119 ze Szwed\u00f3w z ich Ace Of Base, Roxette, Army Of Lovers, Aqu\u0105… o, nie, Aqua by\u0142a z Danii i Norwegii. Teraz nagle zacz\u0119li si\u0119 zachwyca\u0107. Co si\u0119 sta\u0142o? Ot\u00f3\u017c Szwedzi doprowadzili do perfekcji swoj\u0105 estetyk\u0119 eurodance’u i nikt ju\u017c nie wie, co jest pastiszem, a co na powa\u017cnie. […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[29,7,9],"tags":[122],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=103"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/103\/revisions"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=103"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=103"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=103"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}