{"id":10327,"date":"2016-05-09T08:56:19","date_gmt":"2016-05-09T06:56:19","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10327"},"modified":"2016-05-09T09:35:36","modified_gmt":"2016-05-09T07:35:36","slug":"1000-czyli-dlaczego-stawiam-na-ilosc","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/05\/09\/1000-czyli-dlaczego-stawiam-na-ilosc\/","title":{"rendered":"1000, czyli dlaczego stawiam na ilo\u015b\u0107"},"content":{"rendered":"

M\u00f3wi\u0105, \u017ce jako\u015b\u0107 jest wa\u017cniejsza ni\u017c ilo\u015b\u0107, ale sami pewnie wiedz\u0105, \u017ce to strasznie idealistyczne. Jako\u015b\u0107 ginie pod zwa\u0142ami ilo\u015bci. We wszystkich sferach \u017cycia rz\u0105dzi ilo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 da si\u0119 ju\u017c odmierza\u0107 tak precyzyjnie, \u017ce \u015bwiat – od polityki po wystawy sklepowe – modelowany jest pod jej k\u0105tem. W muzyce, zanim zd\u0105\u017cycie si\u0119 zastanowi\u0107 nad jako\u015bci\u0105 jednej du\u017cej premiery – takiego na przyk\u0142ad Jamesa Blake’a – dostaniecie kolejn\u0105. Takie na przyk\u0142ad Radiohead*<\/strong>. A jedna i druga z trudem pr\u00f3buj\u0105 si\u0119 wyr\u00f3\u017cni\u0107 w nawale innych. Ciesz\u0119 si\u0119 wi\u0119c, \u017ce przez ostatnich sze\u015b\u0107 lat uda\u0142o mi si\u0119 na Polifonii opublikowa\u0107 ju\u017c 1000 wpis\u00f3w – to znaczy, \u017ce przynajmniej pr\u00f3bowa\u0142em nadgry\u017a\u0107 fragment tej ilo\u015bci. Co jest zgodne z moj\u0105 \u017cyciow\u0105 dewiz\u0105 wzi\u0119t\u0105 od Toma Waitsa: Musisz by\u0107 w ci\u0105g\u0142ym ruchu, jeszcze \u017caden pies nie obsika\u0142 jad\u0105cego samochodu<\/em>. Czyli jak z jazd\u0105 na rowerze (to te\u017c bliskie mi skojarzenie): Najlepiej ochroni\u0107 si\u0119 przed wywrotk\u0105, nie przestaj\u0105c jecha\u0107. Od dzi\u015b zatem – przez ca\u0142y tydzie\u0144 – b\u0119d\u0119 tu \u015bwi\u0119towa\u0107 dzie\u0144, w kt\u00f3rym mijam tysi\u0105c na liczniku. Dzi\u0119kuj\u0119 Wam bardzo: aktywnym, sta\u0142ym, okazjonalnym, komentuj\u0105cym, milcz\u0105cym i wszystkim innym. Przepraszam za pomy\u0142ki zdarzaj\u0105ce si\u0119 tym szybciej, im szybsza jazda. I nie zamierzam si\u0119 zatrzyma\u0107.<\/p>\n

Du\u017co si\u0119 tu pozmienia\u0142o przez tych sze\u015b\u0107 lat. W pierwszym wpisie na Polifonii z 4 maja 2010 roku (Strona pierwsza, utw\u00f3r pierwszy<\/a>) obiecywa\u0142em kilka rzeczy:
\n1. \u017ce b\u0119d\u0119 opisywa\u0142 jedn\u0105 p\u0142yt\u0119 dziennie (i to mi w sumie z grubsza do tej pory wychodzi, bior\u0105c pod uwag\u0119 \u015bredni\u0105);
\n2. \u017ce b\u0119d\u0119 pr\u00f3bowa\u0142 udowodni\u0107 d\u0142ugowieczno\u015b\u0107 p\u0142yty jako formy (i to si\u0119 na r\u00f3\u017cne sposoby sprawdzi\u0142o, cho\u0107 pewnie nie moja w tym zas\u0142uga);
\n3. \u017ce \u017caden wpis nie b\u0119dzie d\u0142u\u017cszy ni\u017c ten pierwszy (i tego zdecydowanie nie uda\u0142o mi si\u0119 dotrzyma\u0107).<\/p>\n

Obiecywa\u0142em parokrotnie, \u017ce fakt pisania bloga wielogatunkowego – od \u015brodka popu po pobocza alternatywy – b\u0119d\u0119 si\u0119 stara\u0142 wykorzysta\u0107, \u017ceby odbiera\u0107 cz\u0119\u015b\u0107 zainteresowania bogatym i oddawa\u0107 biednym. Czasem si\u0119 to udawa\u0142o, cho\u0107 zyska\u0142em dzi\u0119ki temu \u0142atk\u0119 uk\u0142adnego mainstreamowca dla offu i kompletnego dziwaka w oczach mainstreamu. Niespecjalnie mi ta pozycja przeszkadza. Dop\u00f3ki jestem w stanie popowe gwiazdy pokaza\u0107 w kontek\u015bcie jako\u015bciowo ciekawym, a offowym artystom da\u0107 szans\u0119 pokazania si\u0119 w miejscu, kt\u00f3re zbiera ilo\u015bciowo niema\u0142\u0105 publiczno\u015b\u0107 – \u015bpi\u0119 spokojnie. Chocia\u017c zestawienie, kt\u00f3re znajdziecie nieco ni\u017cej, udowadnia, \u017ce seks, go\u0142e baby, sensacja, polityka i szybkie newsy ci\u0105gle klikaj\u0105 si\u0119 lepiej ni\u017c recenzje muzyczne. <\/p>\n

Od sierpnia 2012 roku (czyli przez nieca\u0142e cztery lata) ten blog mia\u0142 ponad 421 tysi\u0119cy u\u017cytkownik\u00f3w<\/strong>, kt\u00f3rzy \u0142\u0105cznie klikn\u0119li na 1 839 385 stron<\/strong>. Bior\u0105c pod uwag\u0119 okres od roku 2010 (wtedy liczb\u0119 odbiorc\u00f3w odmierza\u0142em w innym systemie), tych ods\u0142on by\u0142o grubo ponad 2,5 mln. <\/p>\n

\"google_analytics\"<\/a><\/p>\n

Najwi\u0119ksza grupa czytelnik\u00f3w Polifonii to ludzie do\u015b\u0107 m\u0142odzi. 34 proc. mie\u015bci si\u0119 w przedziale 25-34 lata. Przewa\u017caj\u0105 czytelnicy (56 proc.), ale proporcje nie s\u0105 tak znowu bardzo niekorzystne dla czytelniczek (44 proc.). Sprawdzam takie dane rzadko, mo\u017ce zna je dzia\u0142 reklamy Polityki, kt\u00f3ry czasem wy\u015bwietla co\u015b (mam nadziej\u0119, \u017ce mo\u017cliwie nienatr\u0119tnie) na reklamach obok. Mnie uda\u0142o si\u0119 przez te lata nie sprzeda\u0107 \u017cadnej reklamy ukrytej we wpisie, cho\u0107 topowi blogerzy zalecaj\u0105 monetyzacj\u0119. Zapraszam ich do rozmowy za kilka lat, gdy ju\u017c zmonetyzuj\u0105 wszystko, co ich otacza. Oferty sprzeda\u017cy w ka\u017cdym razie by\u0142y – najbardziej intratn\u0105 wydawa\u0142 si\u0119 samoch\u00f3d w barwach bloga, kt\u00f3ry chcia\u0142a mi odda\u0107 do dyspozycji agencja reklamuj\u0105ca du\u017cego producenta aut. C\u00f3\u017c, w mojej pracy blogera muzycznego nie wykorzystuj\u0119 samochodu, poza tym nie wiem nawet, jakie s\u0105 barwy tego bloga, niemniej dzi\u0119kuj\u0119 za zg\u0142oszenie, kt\u00f3re do dzi\u015b wykorzystuj\u0119 jako anegdot\u0119. Nie ma tych anegdot zbyt wiele, zbyt du\u017c\u0105 cz\u0119\u015b\u0107 czasu zajmuje mi po prostu opisywanie premier p\u0142ytowych. Ale kilka mniej lub bardziej pouczaj\u0105cych opowie\u015bci niesie moja czo\u0142\u00f3wka wpis\u00f3w z ostatnich lat:<\/p>\n

WPISY Z NAJWI\u0118KSZ\u0104 LICZB\u0104 ODS\u0141ON<\/strong><\/p>\n

1. Erowizja 2014. D\u017awi\u0119ki go\u0142ej baby.<\/a> 109 899 ods\u0142on<\/strong>
\nW pewnym sensie oczywista oczywisto\u015b\u0107. Gdybym cz\u0119\u015bciej \u0142\u0105czy\u0142 „go\u0142\u0105 bab\u0119” w tytule i tematyk\u0119 Eurowizji, by\u0142bym dzisiaj blogerem bloger\u00f3w wydaj\u0105cym ksi\u0105\u017cki o tym, jak blogowa\u0107 skuteczniej. Pisa\u0142em wtedy o p\u0142ycie Eno i Hyde’a, kt\u00f3r\u0105 do\u0142\u0105czy\u0142em do opisu wyst\u0119pu Donatana na konkursie piosenki E: Reklamowanie go\u0142\u0105 piersi\u0105 albo wypi\u0119t\u0105 kobiec\u0105 pup\u0105 wszystkiego, od blachodach\u00f3wek po herbicydy chroni\u0105ce buraczane pola (!), doczeka\u0142o si\u0119 ju\u017c nawet oddzielnych opracowa\u0144 i stron internetowych. Mo\u017ce wi\u0119c s\u0142usznie ruszyli\u015bmy z tym do Eurowizji, kt\u00f3ra dawno ju\u017c nie jest \u015bwi\u0119tem piosenki, tylko parad\u0105 coraz dziwniejszych pomys\u0142\u00f3w na sprzedanie tej\u017ce \u2013 ciekawe, \u017ce zintensyfikowa\u0142o si\u0119 to po do\u0142\u0105czeniu do konkursu (\u015bledz\u0119 od dzieci\u0144stwa, dzi\u0119ki czemu znaczenie has\u0142a \u201ebeka\u201d pozna\u0142em jeszcze zanim zacz\u0119\u0142o by\u0107 modne) ca\u0142ej gromady pa\u0144stw s\u0142owia\u0144skich. Mo\u017ce \u201eMy, S\u0142owianie\u201d tak mamy i mo\u017ce to by\u0142a wybitna piosenka o nas? Mo\u017ce Edyta G\u00f3rniak nie wygra\u0142a 20 lat temu tylko dlatego, \u017ce by\u0142a za chuda? Mo\u017ce dlatego, \u017ce koncentrowa\u0142a si\u0119 na udowadnianiu, \u017ce to nie ona by\u0142a Ew\u0105, podczas gdy te dwie (chyba dwie \u2013 stara\u0142em si\u0119 odr\u00f3\u017cni\u0107 twarze i stroje, ale ten biust na pierwszym planie troch\u0119 utrudnia\u0142 sytuacj\u0119) s\u0142owia\u0144skie modelki stara\u0142y si\u0119 udowodni\u0107, \u017ce po pierwsze, by\u0142y Ewami, po drugie \u2013 \u017ce bycie Ew\u0105 w s\u0142owia\u0144skiej wersji polega\u0142o na szczuciu cycem.<\/em><\/p>\n

2. Panu Premierowi dzi\u0119kuj\u0119 za \u017cyczenia<\/a> 65 211 ods\u0142on<\/strong>
\nCzasem \u017cycie samo podrzuca temat. Czasem warto wbrew sobie i\u015b\u0107 na potencjalnie nudn\u0105 konferencj\u0119 prasow\u0105 w ministerstwie kultury, \u017ceby zosta\u0107 publicznie oskar\u017conym o k\u0142amstwo, a po 15 minutach publicznie przeproszonym: Przez kwadrans trawi\u0142em wi\u0119c etykietk\u0119 k\u0142amcy rzucon\u0105 w obecno\u015bci kamer telewizji informacyjnych i chyba w po\u0142owie znanych mi osobi\u015bcie dziennikarzy kulturalnych. Tym bardziej dzi\u0119kuj\u0119 wicepremierowi za to, \u017ce odklei\u0142 mi j\u0105 od razu, a nie na przyk\u0142ad kolejnego dnia. Potraktuj\u0119 to jako prezent urodzinowy.<\/em> Panu Premierowi dzi\u0119kuj\u0119 teraz dodatkowo za przyp\u0142yw zainteresowania na blogu. Sam dzi\u0119ki temu w rankingu popularno\u015bci znalaz\u0142 si\u0119 mi\u0119dzy Donatanem a Conchit\u0105 Wurst.<\/p>\n

3. Wurst nas bije, Swans bije wszystkich<\/a> 52 481 ods\u0142on<\/strong>
\nKontynuacje dobrze klikaj\u0105cych si\u0119 wpis\u00f3w zazwyczaj dobrze si\u0119 klikaj\u0105. A ja mia\u0142em przewrotn\u0105 rado\u015b\u0107 z tego, \u017ce opisywa\u0142em przy tej okazji wydan\u0105 wtedy p\u0142yt\u0119 Swans To Be Kind<\/em>, jeden z moich ulubionych album\u00f3w ostatnich lat. Pisa\u0142em tak: Wstydz\u0119 si\u0119, \u0142\u0105cz\u0105c w jednym wpisie \u015bwiat jakiej\u015b piosenki z telewizji ze strategiami opartymi na skandalu czy sensacji ze \u015bwiatem cz\u0142owieka, kt\u00f3ry oczy\u015bci\u0142 swoj\u0105 sztuk\u0119 ze wszelkich podobnych brud\u00f3w. Ale ten wstyd to r\u00f3wnie\u017c uczucie rodem z muzyki Swans, a pokusa podrzucenia fanom Donatana czy nawet Conchity Wurst muzyki Swans wydaje si\u0119 czym\u015b niebywale kusz\u0105cym. Do wstydu do\u0142\u0105czam te\u017c szczypt\u0119 strachu. Bo na tym etapie ten zesp\u00f3\u0142 wydaje si\u0119 alf\u0105 i omeg\u0105 \u015bwiata alternatywnej muzyki gitarowej do tego stopnia, \u017ce a\u017c wydaje si\u0119 to niebezpieczne.<\/em><\/p>\n

4. Zmar\u0142 pierwszy selektor III RP<\/a> 48 844 ods\u0142on<\/strong>
\nRzadko udawa\u0142o mi si\u0119 wbi\u0107 w jak\u0105\u015b superaktualn\u0105 spraw\u0119 i napisa\u0107 co\u015b, co mia\u0142o newsowy charakter, ale wtedy tak by\u0142o. Siedzia\u0142em w kawiarni, pracuj\u0105c nad rozdzia\u0142em ksi\u0105\u017cki, na urlopie od pracy w redakcji. Dowiedzia\u0142em si\u0119 o \u015bmierci Maceo Wyro i ju\u017c nie by\u0142em w stanie pisa\u0107 o niczym innym. Przesiedzia\u0142em z laptopem w tej kawiarni par\u0119 godzin, koresponduj\u0105c z lud\u017ami, odbieraj\u0105c telefony, esemesy. Po kilkunastu minutach od publikacji wpisu wiedzia\u0142em ju\u017c, jak szeroko poruszy\u0142a ludzi \u015bmier\u0107 Maceo: Nie wiem, w jakich okoliczno\u015bciach zmar\u0142, dlaczego tak m\u0142odo, by\u0107 mo\u017ce w wieku 70 lat w swoim kapelusiku, boj\u00f3wkach i bluzie z kapturem, stroju brytyjskiego wyznawcy acid jazzu albo drum\u2019n\u2019bassu, nie wygl\u0105da\u0142by ju\u017c modnie, ale na pewno wci\u0105\u017c m\u00f3g\u0142by wtedy pogada\u0107 o muzyce z pi\u0119tnastolatkami. Kogo\u015b takiego nie spos\u00f3b po\u017cegna\u0107 w odpowiedni spos\u00f3b i z biegiem czasu kogo\u015b takiego b\u0119dzie brakowa\u0107 coraz bardziej. Tym razem \u017ca\u0142oba nad parkietem.<\/em><\/p>\n

5. Kogo oszuka\u0142a Beyonc\u00e9?<\/a> 27 020 ods\u0142on<\/strong>
\nCa\u0142kiem \u015bwie\u017cy wpis, wi\u0119c nie musz\u0119 d\u0142ugo t\u0142umaczy\u0107, o czym by\u0142, mo\u017cna sprawdzi\u0107 kilka notek pod t\u0105 bie\u017c\u0105c\u0105: Nie wierzcie pozorom tej nowej p\u0142yty-niespodzianki. Beyonc\u00e9 za\u015bpiewa\u0142a o zdradach swojego m\u0119\u017ca Jaya Z i wyda\u0142a to w serwisie, kt\u00f3rego m\u0105\u017c jest wsp\u00f3\u0142w\u0142a\u015bcicielem, a ona sama udzia\u0142owczyni\u0105? Beyonc\u00e9 zbuntowa\u0142a si\u0119 przeciwko swojemu m\u0119\u017cowi Jayowi Z, co on skrupulatnie wypromowa\u0142 na artystyczne wydarzenie Tidala? \u017bona wymachuje kijem bejsbolowym, a m\u0105\u017c spokojnie \u015bledzi mecz baseballowy, czekaj\u0105c na wzrost kapitalizacji sp\u00f3\u0142ki? Je\u015bli uwa\u017cacie, \u017ce tu odbywa si\u0119 jaka\u015b burza uczu\u0107 i publiczne pranie brud\u00f3w, to nie doceniacie zmys\u0142u sprzeda\u017cowego drugiej najwa\u017cniejszej pary Ameryki.<\/em><\/p>\n

* Kr\u00f3tka recenzja najnowszej p\u0142yty Radiohead <\/strong>uka\u017ce si\u0119 w ci\u0105gu dw\u00f3ch godzin od tego wpisu, jako notka nr 1001, \u017ceby nie by\u0142o, \u017ce si\u0119 leni\u0119. A jutro lub pojutrze specjalny supertrudny quiz okoliczno\u015bciowy w ramach obchod\u00f3w Polifonia 1000 – z interesuj\u0105cymi i cennymi nagrodami p\u0142ytowymi! A w dalszej cz\u0119\u015bci tygodnia jeszcze jedna, naprawd\u0119 bardzo specjalna akcja. Wiecie, trzeba by\u0107 w ci\u0105g\u0142ym ruchu…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

M\u00f3wi\u0105, \u017ce jako\u015b\u0107 jest wa\u017cniejsza ni\u017c ilo\u015b\u0107, ale sami pewnie wiedz\u0105, \u017ce to strasznie idealistyczne. Jako\u015b\u0107 ginie pod zwa\u0142ami ilo\u015bci. We wszystkich sferach \u017cycia rz\u0105dzi ilo\u015b\u0107, kt\u00f3r\u0105 da si\u0119 ju\u017c odmierza\u0107 tak precyzyjnie, \u017ce \u015bwiat – od polityki po wystawy sklepowe – modelowany jest pod jej k\u0105tem. W muzyce, zanim zd\u0105\u017cycie si\u0119 zastanowi\u0107 nad jako\u015bci\u0105 […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":10333,"comment_status":"open","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[3,120,2404,1,558],"tags":[2407,2403,2405,2406],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10327"}],"collection":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=10327"}],"version-history":[{"count":13,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10327\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":10357,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/10327\/revisions\/10357"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media\/10333"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=10327"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=10327"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=10327"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}