{"id":10368,"date":"2016-05-09T19:20:17","date_gmt":"2016-05-09T17:20:17","guid":{"rendered":"http:\/\/polifonia.blog.polityka.pl\/?p=10368"},"modified":"2016-05-09T19:35:22","modified_gmt":"2016-05-09T17:35:22","slug":"miejcie-oko-na-maroko","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/blog.polityka.pl\/polifonia\/2016\/05\/09\/miejcie-oko-na-maroko\/","title":{"rendered":"Miejcie oko na Maroko"},"content":{"rendered":"

Tak, wiem, \u017ce to si\u0119 robi nudne – du\u017co wpis\u00f3w jednego dnia. Ale postaram si\u0119 udowodni\u0107, \u017ce a\u017c tak du\u017co si\u0119 dzieje. Off Festival<\/strong>, kt\u00f3rego informacje dostaj\u0119 w ramach patronackiej wsp\u00f3\u0142pracy z pewnym wyprzedzeniem, og\u0142asza w\u0142a\u015bnie kolejnych wykonawc\u00f3w. Pierwszym jest William Basinski<\/strong>, kt\u00f3ry zaprezentuje sw\u00f3j ho\u0142d dla Davida Bowiego. I wszystko wskazuje na to, \u017ce nie b\u0119d\u0105 to d\u017awi\u0119ki szumu z niszczej\u0105cych odrzut\u00f3w z ta\u015bm ze studia zmar\u0142ego w tym roku artysty, tylko pe\u0142noprawna kompozycja na jego cze\u015b\u0107<\/a> (no, mo\u017ce jaka\u015b ta\u015bma si\u0119 zapl\u0105ta\u0142a): A Shadow in Time \/ For David Robert Jones<\/em>. Dystansuj\u0119 si\u0119 troch\u0119 do Basinskiego mi\u0119dzy innymi dlatego, \u017ce dla mnie wa\u017cniejsz\u0105 atrakcj\u0105 s\u0105 go\u015bcie z Maroka, kt\u00f3rych odnalaz\u0142 tam niegdy\u015b kompozytor i pisarz z kr\u0119gu tzw. beat generation. <\/p>\n

\"morocco\"<\/a><\/p>\n

Wykorzystam moment, by wspomnie\u0107 o kompilacji Music of Morocco. From the Library of Congress. Recorder by Paul Bowles 1959 <\/em>(Dust-to-Digital 2016, 9\/10). Pi\u0119knie wydanego albumu – dla mnie to jedne z najlepiej wydanych pieni\u0119dzy w tym roku – nawet nie spr\u00f3buj\u0119 w tej chwili recenzowa\u0107, bo na czterech p\u0142ytach mamy ca\u0142y pot\u0119\u017cny wst\u0119p do procesu poznawania przez Zach\u00f3d kultury muzycznej p\u00f3\u0142nocnej Afryki. W szczeg\u00f3lno\u015bci r\u00f3\u017cnych transowych tradycji zwi\u0105zanych z muzyk\u0105 maroka\u0144sk\u0105, kt\u00f3re tak bardzo inspirowa\u0142y p\u00f3\u017aniej rockman\u00f3w (Brian Jones z The Rolling Stones) czy jazzman\u00f3w (Ornette Coleman). Pisz\u0119 o niej ze wzgl\u0119du na osob\u0119 Bowlesa – owszem, autora Pod os\u0142on\u0105 nieba<\/em>, ale te\u017c dziennik\u00f3w, kt\u00f3re dokumentuj\u0105 ten wczesny moment obustronnej muzycznej fascynacji. Bo to jego nagrania terenowe realizowane w roku 1959 (mieszka\u0142 w Tangerze od ko\u0144ca lat 40.) za grant z fundacji Rockefellera pozwoli\u0142y mu nawi\u0105za\u0107 znajomo\u015bci w\u015br\u00f3d miejscowych muzyk\u00f3w. I wprawdzie na tym czterop\u0142ytowym albumie nie znajdziemy nagra\u0144 Master Musicians of Jajouka<\/strong>, to jednak w\u0142a\u015bnie Paul Bowles by\u0142 prawdopodobnie pierwszym przybyszem z Zachodu, kt\u00f3ry ich muzyk\u0119 pozna\u0142, zafascynowa\u0142 si\u0119 ni\u0105, a p\u00f3\u017aniej poznawa\u0142 z \u00f3wczesnym liderem formacji (El Hadj Abdesalam el Attar, ojciec Bachira Attara obecnie prowadz\u0105cego grup\u0119) swoich artystycznych znajomych: Briona Gysina i Williama Burroughsa, kt\u00f3ry nazwa\u0142 Maroka\u0144czyk\u00f3w „Grup\u0105 rock’n’rollow\u0105 o 4000 lat tradycji”. <\/p>\n

W tej chwili na \u015bwiecie graj\u0105 dwie grupy o podobnej nazwie (druga to Master Musicians of Joujouka), co \u015bwiadczy o du\u017cym zainteresowaniu Maroka\u0144czykami z jednej g\u00f3rskiej wioski. Jest popyt, to mamy wi\u0119ksz\u0105 poda\u017c. W ka\u017cdym razie – je\u015bli dobrze to oceniam z warszawskiej perspektywy – go\u015bcie Off Festivalu (ci pod wodz\u0105 Bachira Attara) uwa\u017caj\u0105 si\u0119 za pierwszych kontynuator\u00f3w tradycji zespo\u0142u, kt\u00f3ry kiedy\u015b, nied\u0142ugo przed swoj\u0105 tragiczn\u0105 \u015bmierci\u0105 nagrywa\u0142 Brian Jones dla Rolling Stones Records (1968 r.). Niby min\u0119\u0142o ju\u017c prawie p\u00f3\u0142 wieku od tamtych nagra\u0144, ale bior\u0105c pod uwag\u0119 te 4000 lat tradycji – nieznacz\u0105cy epizod. Bior\u0105c pod uwag\u0119 1050 lat historii Polski i kilka wiek\u00f3w Katowic, przyjad\u0105 tu troch\u0119 jak stary rockman z pokolenia Stones\u00f3w do \u015bwie\u017co otwartego klubu.<\/p>\n

Program uzupe\u0142ni polsko-australijskie trio Lotto<\/strong> – pisa\u0142em niedawno o tym<\/a>, w jak znakomitej s\u0105 formie – oraz grupa Ksi\u0119\u017cyc<\/strong>. A\u017c trudno uwierzy\u0107 w to, \u017ce ta ostatnia jeszcze na katowickiej imprezie nie gra\u0142a. Zesp\u00f3\u0142 Komety<\/strong> zagra utwory Partii<\/strong>. Opr\u00f3cz tego pojawi\u0105 si\u0119: perkusista-improwizator Adam Go\u0142\u0119biewski, grupa The Feral Trees, JAAA!, \u017b\u00f3\u0142te Kalendarze (recenzowali\u015bmy ich album w „Polityce”<\/a>), Lauda (czyli B\u0142a\u017cej Kr\u00f3l i Iwona Kr\u00f3l – tu wi\u0119cej<\/a>), a do tego Heroiny (Piotr Kurek) i bardzo ciekawa formacja Jesie\u0144. Wi\u0119cej informacji o imprezie jak zwykle – na oficjalnej stronie<\/a>. Mam nadziej\u0119, \u017ce powy\u017csza imponuj\u0105ca lista artyst\u00f3w zrekompensuje Czytelnikom Polifonii trudy czytania kolejnej notki tego samego dnia. Mnie na pewno zrekompensowa\u0142a jego pisanie. <\/p>\n